Η Ευρώπη ήταν ανέκαθεν κλειστό club. Στις διάφορες διοργανώσεις συμμετείχαν μόνο λίγοι και εκλεκτοί. Πάρτε για παράδειγμα τη Eurovision ή το Champions League. Αντίστοιχα events έτρεχαν καθ όλη τη γνωστή ιστορία της Ηπείρου μεταξύ των εξέχοντων μελών της. Βέβαια, μέχρι να βρεθεί η τηλεόραση και μέχρι να μάθει μπάλα ο κόσμος, κάπως έπρεπε να περνάει ο καιρός και να εκφράζεται η ευγενής άμιλλα. Κανείς δε ξέρει πως ξεκίνησε το άθλημα, αλλά ο πόλεμος ήταν σε ημερησία διάταξη πολύ πριν το WoW, συνήθως δε είχε πολύ περισσότερους παίκτες και λίγο πιο αυστηρούς κανόνες.
Τα event αυτά ήταν συναρπαστικά γιατί σπάνια γνώριζες ποιόν πολεμάς και γιατί τον πολεμάς. Μπορεί να έπαιζες σε ένα τοπικό πρωτάθλημα ενάντια στον διπλανό φράχτη και τον επόμενο μήνα να συμμετείχες σε ένα 3 on 3 μεταξύ κρατών. Ο απέναντι ενδέχετο καμιά φορά να μίλαγε την ίδια γλώσσα ή ακόμα και να έμενε στο ίδιο χωριό. Μπορούσες πάντα να υπολογίζεις στο επόμενο event. Δε τελείωναν ποτέ. Ενίοτε συμμετείχαν και ομάδες από άλλα πρωταθλήματα, όπως της Ασίας ή και της Αφρικής, οπότε είχε περισσότερο ενδιαφέρον καθώς μετρούσαν οι πόντοι εντός και εκτός έδρας. Αργότερα, κάποια τέτοια εκτός έδρας (ως επί το πλείστον) events ονομάστηκαν Σταυροφορίες γιατί συμμετείχαν κάτι τύποι με περίεργες στολές και μερικοί παπάδες εκατέροθεν.
Κάποτε όμως, ορισμένα μέλη, βαριεστημένα πλέον από τα ίδια και τα ίδια αποφάσισαν να σαλπάρουν προς το άγνωστο μπας και βρούνε καφέ και μπαχάρια. Προσωπικά τους ευχαριστώ γιατί χωρίς καφέ... Αλλά ξεφεύγω, το σημαντικό είναι ότι έκτοτε μεταφέρθηκαν μέλη του club σε όλο το πλανήτη, φτιάξαν αποικίες και συλλόγους, και ξεκίνησε το Copa Amerika, το Copa Afrika, το Copa Asia και, εν έτει 1914, έχουμε και το Α’ Μουντιάλ!
Όλα ξεκίνησαν όταν ένας Σέρβος ποδηλάτης έβγαλε όπλο και πυροβόλησε ένα τύπο με μια τζιπάρα που του έκανε σφήνα και κατόπιν τον έβριζε στα γερμανικά. Ο τύπος αυτός έτυχε να είναι ένας αρχιδούκας της Αυστρίας, συνεπώς η Αυστρία ζήταγε τα ρέστα:
-Συγγνώμη, βαρούμ μου μπυροβολείτεν τους αρχιντούκεν;
-Α δικός σας ήταν; Δε το ξέραμε.
-Τα σας γκάνουμεν μπόλεμο.
-Μήπως θέλετε να σας στείλουμε έναν δικό μας δούκα να τον κάνετε σκοποβολή;
-Νάιν, τα σας γκάνουμεν μπόλεμο.
Κύρηξαν λοιπόν μεταξύ τους μπόλεμο. Στον επόμενο τόνο, η Γερμανία κήρυξε μπολέμο εναντίον της Ρωσσίας και της Γαλλίας γιατί τους είχε άχτι. Θέλοντας να μπάσει τη Γαλλία, πάτησε λίγο Βέλγιο. Οι Άγγλοι τσατίστηκαν που δεν τους κάλεσε κανείς στο πάρτυ, οπότε θυμήθηκαν ότι ήσαν σύμμαχοι του Βελγίου και αυτοπροσκαλέστηκαν. Στη συνέχεια, η Αυστροουγγαρία (Αυστρία + Ουγγαρία, ήταν ενισχυμένο μέλος με διπλή ψήφο στη Eurovision), κολλητάρι της Γερμανίας κήρυξε τον μπόλεμο κατά της Ρωσίας, η Σερβία κατά της Γερμανίας για να κλείσει το καρέ, το Μαυροβούνιο κατά της Αυστροουγγαρίας και κατά της Γερμανίας (εκεί τα χρειάστηκαν λίγο οι Γερμανοαυστροούγγροι), η Γαλλία και η Αγγλία κατά της Αυστροουγγαρίας, η Ιαπωνία κατά της Γερμανίας (????), η Αυστροουγγαρία κατά της Ιαπωνίας και κατά του Βελγίου και όλοι μαζί ενάντια στο Ιράν, οπότε δεν έμεινε κανένας παραπονεμένος. Α, στο παρά πέντε μπήκαν και οι ΗΠΑ, μη χάσουν… Ουφ, τελείωσα.
Η μάλλον δεν έμεινε σχεδόν κανένας παραπονεμένος. Ο Βενιζέλος® σκάλωσε, γιατί από τους Βαλκανιοπολέμους είχε φτιάξει τρομερή ομάδα αλλά έβλεπε να μένει εκτός μουντιάλ! Οπότε γύρναγε αριστερά δεξιά και φώναζε «Αντάντ ολέ τρελλαίνομαι» και έψαχνε κόσμο να πάει με charter να κάνει κερκίδα στα νέα match που ετοίμαζε.
Αντάντ ονομαζόταν η ομάδα των φίλων Αγγλογάλλων, όπου μετά σκέφτηκαν να μας κάνουν μεταγραφή στο ρόστερ τους και μας έταζαν χαλούμια και άλλα. Παράλληλα οι άλλοι οι περίεργοι οι Γερμανοαυστροούγγροι τα χανε τακιμιάσει με τους γειτόνους, επομένως είχε λόγο ο δικός μας να κατέβει με την Αντάντ. Όμως αυτή τη φορά δεν έπαιζε μόνος του. Ο διάδοχος Κωνσταντής δεν ήταν πια διάδοχος αλλά έγινε βασιλιάς στη θέση του βασιλιά. Παρεπιπτώντος, ουδέποτε απαλλαγήκαμε ουσιαστικά από τη Βαυαρία Διαχείριση Κινδύνου ΑΕ οπότε είχαμε εκεί πάντα κάποιον να τον λέμε βασιλιά για να συνεχίσει απρόσκοπτα ο δανεισμός. Ο Κωνσταντής λοιπόν βρέθηκε να είναι κουνιαδάκι του Αρχιγερμανοαυστροούγγρου (στο εξής Κάιζερ, η αυτοκρατορική μπύρα). Ο Κάιζερ του ζήταγε λοιπόν να μπει μαζί του, αλλά που να τολμήσει να πάει παρέα με τους γειτόνους, θα τον έκραζε η οικουμένη. Συνεπώς έβαζε το Βενιζέλο® στο πάγο:
-Αρχηγέ, άσε τον μπόλεμο για την ώρα, είδα άσχημο όνειρο.
-Α μη πιστεύεις, πάρε το σπαθί και πάμε!
-Άραξε, να περάσει λίγο ο καιρός, να το σκεφτούμε, να διαλογιστούμε..
-Από πότε μου έγινες διαλογιστής εσύ; Σα να μη μας τα λες καλά...
-Να κάτσουμε στα αυγά μας φίλτατε, να μείνουμε ουδέτεροι, και αν θες μπόλεμο παίξε Total War να ξεχαρμανιάσεις.
Αγύριστο κεφάλι όμως ο Βενιζέλος®. Είναι να μη του μπει η ιδέα. Τραβάει που λέτε μια και δυο στη Σαλονίκη και ξεκινάει δικό του μπόλεμο κόντρα στους ζαβολιάρηδες τους Βούλγαρους, που μάθαν ότι παίζει καβγάς και πλακώσανε και ας είχαν αποκλειστεί από τα προκριματικά. Επειδή ο Κωσταντής σκύλιαζε και δε του δινε άδεια, έφτιαξε και δικιά του κυβέρνηση εκτός Αθηνών που την είπε «Εθνική Άμυνα, Τερματικός Σταθμός», και του έστειλε πίσω με κούριερ δυο φάσκελα σε γκραβούρα εποχής. Την έλαβε ο Κωσταντής τη κρέμασε στο τοίχο και ο τα βασιλικά του νεύρα έγιναν σερπαντίνες:
-Θα βγάλω έκτακτο φιρμάνι! Τσακιστείτε!
-Τι ορίζεις μεγάλε βασιλέα;
-Στο εξής ο Βενιζέλος® είναι καταραμένος, αναθεματισμένος και αφορισμένος και τα τρία κακά της μοίρας του!
-Μάλιστα. Να τολμήσω να συμπληρώσω και άσχημος;
-...και άσχημος! Όποιος δε τον υποστηρίζει είναι εξίσου άσχημος! Πάρτε όρκο!
-Ορκιζόμαστε πως δε θα στηρίξουμε Βενιζέλο® και να μας πεθάνει η γάτα.
-Λαμπρά.
Τα άκουγε όλα αυτά ο Βενιζέλος®, τον πόναγε η κοιλιά του από τα γέλια. Η χώρα πλέον είχε Εθνικό Διχασμό παρακαλώ, άλλη κυβέρνηση στην Αθήνα και άλλη στη Σαλονίκη, όχι σα τώρα που στριμώχνονται όλες στο κέντρο. Και οι φίλοι Αγγλογάλλοι σύμμαχοι κάναν τα δικά τους, έστειλαν στρατό στη Σαλονίκη να πολεμήσει με το Βενιζέλο® και από την άλλη στείλαν κλασσικά τα παπόρια τους να φράξουν το Πειραιά:
-Πάλι εδώ εσείς;
-Ω ναι, για τα τυπικά, παρακαλώ, μην ενοχλείσθε..
-Και τι θα θέλατε;
-Έχετε ένα βασιλιά σωστά; Θα σας πείραζε να τον διώξετε;
-Όχι ιδιαίτερα, κατεβείτε να πάρετε και λίγα σουβενίρ για την οικογένεια!
Οπότε πλέον μπήκε η χώρα επίσημα στο μουντιάλ στον ίδιο όμιλο με Βουλγαρία, Τουρκία κτλ. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε λίγες λεπτομέρειες γι αυτό το μπόλεμο γιατί ήταν η τελευταία λέξη της στρατηγικής σκέψης και το επιστέγασμα της πολεμικής τακτικής. Κοιτάξτε να δείτε λοιπόν τι γινόταν: Αρχικά λοιπόν ο στρατός προχωρούσε με βήμα κατά του εχθρού, μέχρι να αρχίσουν να πετυχαίνουν μερικούς οι αντίπαλες οβίδες. Τότε, σταμάταγαν άπαντες και αρχίζαν να σκάβουν χαρακώματα. Αφού έκριναν ότι είχαν σκάψει αρκετά, έμπαιναν μέσα εκεί και πέταγαν ο ένας στον άλλο βρωμαέρια, περιμένοντας ποιος θα μπαφιάσει πρώτος. Η μάχη ως επί το πλείστον δίνονταν για ένα δέντρο στη μέση του πεδίου, το οποίο άλλαζε χέρια κάθε χρόνο. Οι εντολές για έφοδο ήταν της ακόλουθης μορφής:
«Την έκτη πρωινή όπως εφορμήσατε κατά των χαρακωμάτων του αντιπάλου, τα οποία απέχουν δυο χιλιόμετρα προς ανατολάς. Θα διασχίσετε εύκολα το ναρκοπέδιο που εκτείνεται κατά μήκος και πλάτος του πρώτου χιλιομέτρου κάνοντας κουτσό. Η επιτυχής διάβασή του θα σας οδηγήσει στα συρματοπλέγματα του αντιπάλου, τα οποία θα παραβιάσετε με τους ειδικούς κόφτες που έχουν κάποιοι από εσάς. Στο έργο αυτό θα σας βοηθήσουν οι οβίδες και τα πολυβόλα του εχθρού. Αφού και εφόσον φτάσετε στο εχθρικό χαράκωμα, θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε τον ίδιο τον εχθρό. Η ανώτερη εκπαίδευση σας των δυο εβδομάδων και τα ανεξάντλητα ψυχικά αποθέματα που διαθέτετε θα σας επιτρέψουν να επικρατήσετε. Μην ξεχάσετε να αποστείλετε αγγελιαφόρο ώστε να σταματήσει ο φραγμός πυρός από το φίλιο πυροβολικό, αλλά μόνον κατόπιν πλήρους εκκαθάρισης της εχθρικής θέσης. Καθόλη τη διάρκεια της εφόδου χρήσιμο θα ήταν να χρησιμοποιείτε τις ειδικές μάσκες, διότι η μυρωδιά της μουστάρδας δεν προέρχεται από την εχθρική κουζίνα. Πιστεύουμε ακράδαντα στην επιτυχία του εγχειρήματος που συνέταξαν οι επιτελείς και η πρόσφατη επιστράτευση έγινε για καθαρά προληπτικούς λόγους. Ουρά!»
Κάπως έτσι λοιπόν μπολέμαγαν άπαντες. Και το δέντρο στη μέση του πεδίου είχε γίνει καυσόξυλα από τη μάχη, οπότε όλη η φασαρία γίνονταν για 10 τμ λασπωμένου εδάφους με τα σαλιγκάρια, τα σκουληκάκια και τους λοιπούς ενοίκους. Η υπερπαραγωγή στο βαλκανιομέτωπο ήταν παρεμφερής, με το Βενιζέλο® να κατατροπώνει τον αντίπαλο και να κερδίζει αρκετά τ.μ. στο Σκρα χρησιμοποιώντας ειδικά αέρια που αντί για μουστάρδα μύριζαν τζατζίκι. Στο μεταξύ τα χρόνια πέρναγαν και κόντευαν να ξεκληριστούν όλοι οι αρσενικοί Ευρωπαίοι όταν πια ο Κάιζερ – αυτοκρατορική μπύρα – έχασε το μπόλεμο στο πόκερ, αφού προηγουμένως είχε χάσει τη κορώνα του με τη χαρακτηριστική μπιούνα και τις κάλτσες του. Οπότε σήμανε λήξις στο μουντιάλ και το κύπελλο το πήρε η Αντάντ γιατί δεν είχαν σε ποιόν άλλο να το δώκουν.
Οπότε, μαζεύτηκαν οι νικητές και αποφάσισαν να μοιράσουν τα κέρδη. Κατ αρχάς φέσωσαν τους Γερμανούς ένα κάρο λεφτά για αποζημιώσεις ψυχικής οδύνης και αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν σκληρά μέτρα λιτότητας. Τι νομίζατε; Καινούρια πατέντα είναι; Η δε Αυστροουγγαρία διαιρέθηκε με τον εαυτό της, έγινε Αυστρία και Ουγγαρία και αναγκάστηκε στο εξής να συμμετέχει χωριστά στη Eurovision. Ο Βενιζέλος® κέρδισε πάλι τζακ-ποτ. Πήρε χωράφια από τους Βουλγάρους (Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη) και τους γειτόνους (Ανατολική Θράκη, Ίμβρος, Τένεδος) ταυτόχρονα. Επίσης του δώσαν οι φίλοι και σύμμαχοι κυριαρχικά δικαιώματα στη περιοχή της Σμύρνης, δηλαδή να μπορεί να πάει να πιεί καφέ όποιος ήθελε και όποτε ήθελε. Οι γειτόνοι πάθανε ζημιά μεγάλη, από αυτοκρατορία γίνανε κάτι σα μεγάλο περίπτερο που πήγαινε ο καθένας και έπαιρνε ότι ήθελε.
Θρίαμβος με άλλα λόγια για το Βενιζέλο® και όσους κατέβηκαν στην «Εθνική Άμυνα». Ο βασιλιάς εξόριστος και τα σκυλιά δεμένα. Οπότε, σκέφτηκε ο μέγας νικητής:
-Γιατί να αρκεστούμε στη καφετέρια και να μη τους πάρουμε και τις ταβέρνες;
-Τι εννοείτε αφεντικό;
-Τώρα που οι γείτονες φάγανε τα μούτρα να τους στείλουμε μια και καλή!
-Σύμφωνοι, αλλά πως θα γίνει αυτό;
-Θα κάνουμε απόβαση και ορμητικό ντου και θα πάθουν πλάκα!
-Δε βαρεθήκατε αφεντικό;
-Στη βράση κολλάει το σίδερο. Μάζεψε το μπουλούκι πριν κρυώσει.
Έτσι και έγινε. Αποβιβάστηκαν οι τσολιάδες απέναντι με φανφάρες και πανηγυρισμούς, υπό τις ευλογίες των φίλων και συμμάχων, που δεν θέλαν να του χαλάσουν το χατίρι του Βενιζέλου®. Ξεκίνησε η Μικρασιατική εκστρατεία και πράγματι, οι γείτονες πάθανε τη πλάκα τους στην αρχή. Όμως κάπου τα φαντάρια αρχίσαν να βαριούνται:
-Ρε σεις πότε θα βγούνε οι μεταθέσεις μας να πάμε και λίγο σπίτια μας;
-Ξέρω και γω; Καταταγείτε ξανακαταταγείτε μας λέγανε..
Και πίσω στη πατρίδα τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα, είχανε πάθει σύνδρομο στέρησης οι μανάδες και οι πατεράδες είχανε βαρεθεί να πλένουν τα πιάτα μόνοι τους τόσα χρόνια. Αφήστε πια τις έρημες τις κοπελλιές που θα φτάναν τα 30 ανύπαντρες και μόνες.. Επικρατούσε ολίγον τι υστερία, τα σενάρια ήταν ζοφερά για όλους. Και κάπου εκεί που είχε κορυφωθεί το νταβαντούρι απέναντι, ήρθε η ώρα για εκλογές:
-Φτου, το χα ξεχάσει αυτό.
-Και τι θα κάνετε αφεντικό;
-Χμμ.. κάτι θα σκεφτώ..
Βρήκε τότε την ευκαιρία ο κυρ Κωνσταντής ο βασιλέας να βάλει τους δικούς του να τον φέρουν πίσω:
-Ψηφίστε εμάς και θα βγούνε οι μεταθέσεις! Ψηφίστε μας και τέρμα ο μπόλεμος!
-Μη τους ακούτε, ψέματα λένε, όλα αυτά είναι επικοινωνιακά τρυκ.
-Και ποιος σε ρώτησε ρε Βενιζέλο®; Που μόνο στο Θιβέτ δεν έχεις κάνει μπόλεμο ακόμα!
Και έτσι λοιπόν έχασε τις εκλογές ο δικός μας και επανήλθε ο Κωνσταντής. Κίτρινη κάρτα γιατί οι σύμμαχοι και φίλοι ευκαιρία έψαχναν να μας παρατήσουν με τις μεγαλοιδέες μας.. «Μεσιέ δε σας γουστάρουμε, κομμένο το support..».. Δεύτερη κίτρινη γιατί ψωνίστηκε ο Κωνσταντής και αντί να σταματήσει και να κάνει save..:
-Εμπρός καλοί μου τσολιάδες να τους τα πάρουμε όλα!
-Ρε δε βάζεις τη κεφάλα σου κάτω από καμιά βρύση;
Να μη σας τα πολυλογώ, όλοι θα έχετε ακούσει για κάτι που λέγεται Μικρασιατική Καταστροφή. Καλά, δε κόβω και το λαιμό μου, αλλά τουλάχιστο πιστεύω ότι το έχετε ακούσει οι περισσότεροι. Τι να σας κάνω, ανοίξτε και κάνα βιβλίο! Εν ολίγοις, μπήκε αλλαγή ένας τύπος στους απέναντι, Μέκαψες Κεμάλ λεγόταν νομίζω, και πάλι με τις ευλογίες των φίλων και συμμάχων σταματήσαμε το αλέ και πήραμε ρετούρ. Και όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε, διότι εκτός από τους τσολιάδες έπρεπε να πάρουμε πίσω όοολους τους Έλληνες εκ Μικρασίας, καθώς και όσους έμοιαζαν με Έλληνες, για να μη γίνουν μπάρμπεκιου. Κάποιοι φίλοι σύμμαχοι φιλοτιμήθηκαν να μεταφέρουν μερικούς, άλλοι πάλι δε πήραν χαμπάρι γιατί παίζαν Playstation ενώ άλλοι χάζευαν και έτρωγαν ποπ-κορν. Παλιά μου τέχνη κόσκινο.
Κωστάκη φωτιές μεγάλες μας έβαλες, το χει το όνομα φαίνεται... Φύγε τώρα και άντε στο καλό να έρθει πάλι εκείνος ο άνθρωπος ο Βενιζέλος® και η κυβέρνηση του γιατί είναι η χώρα σε μαύρο χάλι και έρχονται δύσκολες μέρες…
Φυσικά στη συνέχεια…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου