Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, για να τα πάρουμε από την αρχή, ήταν μια ομάδα δυσαρεστημένων καραβανάδων. Θα μου πείτε, που είναι το καινούριο, όλοι οι καραβανάδες δυσσαρεστημένοι είναι. Ε, οι συγκεκριμένοι είχαν όλοι θυγατέρες και οι κ.κ. ΔΟΕ αποφάσισαν εκτός από τα οδοιπορικά να τους κόψουν και τις συντάξεις ανύπαντρων κορασίδων. Και εκεί που τα είχαν βολέψει μια χαρά, τώρα έμεινε ο καθένας τους με κάμποσες γεροντοκόρες που έπρεπε να παντρέψει πάση θυσία. Καταλαβαίνετε την απόγνωση.
Τραβάνε λοιπόν να κάνουν φασαρία, αλλά τους σταμάτησαν τα ΜΑΤ στο Γουδί. Όμως, άμα είδαν τα γαλόνια, παράτησαν τα κλομπ και αρχίσανε τις προσοχές. Βρέθηκαν λοιπόν οι δικοί μας και με fan club οπότε το θέμα έγινε ολόκληρο κίνημα και η κυβέρνηση ανετράπη. Όχι δηλαδή ότι ήταν και πολύ δύσκολο να ανατραπεί μια κυβέρνηση με τα τότε χάλια της χώρας, τους κέρασαν και γλυκά φεύγοντας...
Βρέθηκαν λοιπόν οι κύριοι τούτοι από τη μια στιγμή στην άλλη εξουσία:
-Ρε παιδιά, τι κάνουμε τώρα;
-Δίνουμε πίσω οδοιπορικά και συντάξεις, να γλυτώσουμε τα προξενιά.
-Ναι, εκτός από αυτό. Έχει κανείς ιδέα πως κυβερνάνε;
-Γιατί να κυβερνήσεις; Οι προηγούμενοι δηλαδή κυβερνούσαν;
-Πρέπει να κάνουμε μια κυβέρνηση. Θα μας πάρουν με τις πέτρες.
-Καλά, βρες κάναν άλλο να αναλάβει να τον πετροβολάνε και πάμε εμείς να προλάβουμε το δείπνο.
«Χμμμμ...» συλλογίστηκε νευρικά λοιπόν ο Βενιζέλος®. Αποφάσισε να ακούσει το μάνατζερ. Άλλωστε δεν είχε και τίποτα καλύτερο να κάνει. «Πάμε και βλέπουμε». Υπέγραψε που λέτε για 1 + 2 χρόνια με οψιόν ανανέωσης και άρχισε να φτιάχνει το σύλλογο. Πρώτη μεταγραφή έκανε έναν ναύαρχο μεγάλο και τρανό, πρωταθλητή στη «Ναυμαχία» και φιναλίστ του «Ναρκαλιευτή». Κουντουριώτης το όνομα.
-Στο εξής αναλαμβάνεις το στόλο και το πόλο.
-Μείνε ήσυχος πρόεδρε.
Ο στόλος όμως αποτελούνταν από τις τράτες, τα καγιάκ και τα θωρηκτά του Χαρίλαου. Τα τελευταία μπορεί να μην σάπιζαν επειδή ήσαν μεταλλικά αλλά είχανε πιάσει πια σκουριά. Και γέρνανε και λίγο, όπως θυμάστε. Το ΚΥΣΕΑ δεν ενέκρινε την αγορά νέων, υποσχέθηκαν όμως να εκσυγχρονίσουν τα παλιά. Δηλαδίς δεν είχαν μία. Ο Βενιζέλος στεναχωρήθηκε. Είχε τον ναύαρχο αλλά που να τον βάλει; Στη τράτα; Δε τα παράτησε όμως, μια και δυο πάει στο Ίδρυμα Αβέρωφ, σωματείο μη κερδοσκοπικό εις μνήμην ενδόξου Αβέρωφ, μέγα Πολυτεχνίτη και Σωφρονιστή:
-Χαίρετε!
-Καλώς ήλθατε, κύριε Βενιζέλο®. Πώς και από δω;
-Ξέρετε, εγώ έχω έναν ναύαρχο..
-Να τον χαίρεστε.
-Ευχαριστώ, αλλά αφήστε με να τελειώσω.. Ο ναύαρχος αυτός...
-Είναι μέγας και τρανός, πρωταθλητής κλπ. Το ξέρουμε, το διαβάσαμε παραπάνω.
-Σωστά! Όμως...
-Δεν έχει το ανάλογο πλοίο να ανέβει να διαπρέψει, και αυτό το ξέρουμε.
-...<παρατεταμένη στιγμή αμηχανίας>…
-Ε πάρτε εδώ μια επιταγή να πάτε να πάρετε ένα, να συνεχίσει επιτέλους η ρημάδα η ιστορία!
Παρήγγειλαν λοιπόν ένα θωρηκτό τριφούγαρο, άλλο πράγμα.
-Αυτό πως θα το πούμε αφεντικό;
-«Τόξο».
-Γιατί έτσι;
-Ε αφού θα κάθεται δίπλα στο «Βέλος», πώς να το βγάλω; Σπάιντερμαν;
-Μήπως θα ήταν πιο σωστό να ρωτήσετε τους ευγενικούς χορηγούς μη μας το πάρουν πίσω και το κάνουν κότερο;
Να σου λοιπόν και ο «Αβέρωφ», τιμής ένεκεν, το καμάρι του Φαλήρου. Το δαν οι ναυτάρες, το λιμπίστηκαν, έγινε η πιο περιζήτητη μετάθεση γιατί ήταν αραγμένο και πέρναγαν τα κοριτσάκια και το θαύμαζαν. Ένας όμως που ήξερε, τους έλεγε:
-Μη βάλετε βύσμα για το Αβέρωφ.
-Γιατί ρε ψάρακα; Για να πας εσύ;
-Ακούστε με, θα μαυρίσει, θα πάει σύνορα. Και μάλιστα για νέα σύνορα!
-Άσε μας ρε, σε μένα το παλιό;
Και αλήθεια έλεγε ο δικός σας. Ο Βενιζέλος® την είχε ψυλλιαστεί τη δουλειά. Τα Βαλκάνια μυρίζαν μπαρούτι. Κάτι τύποι, νεότουρκοι λεγόντουσαν, ανέλαβαν κουμάντο απέναντι, με διακοσμητικό σουλτάνο, και βάλθηκαν να κάνουν Τούρκους όλους τους υποτελείς, σα τα μούτρα τους. Ο Βενιζέλος® κάλεσε τους άλλους φύλαρχους, Σέρβους, Μαυροβούνιους, Βούλγαρους και Σιού σε συμβούλιο:
-Κύριοι, σκοπεύω να κάνω έξωση στο σουλτάνο από τη Μακεδονία.
-Καλά, ότι ήσουν παλάβρας το ξέραμε. Το ποτό πότε πρόλαβες και το άρχισες;
-Έχει να μου πληρώσει νοίκι από το 1500. Σε εσάς δηλαδίς πλερώνει;
-Τώρα που το λες..
-Επίσης ενοχλάνε, να πούμε, και δε μπορεί να κοιμηθεί κανείς στη πολυκατοικία.
-Και οι δικοί μας οι νοικάρηδες γκρινιάζουν, φασαρία, ναργιλέδες, δίκιο έχεις.
Οπότε κάναν όλοι μαζί ένα εξώδικο όπου αξίωναν «...όπως ξεκουμπισθείτε ησύχως και πάραυτα εκ Μακεδονίας και γύρω περιοχών. Ο δε αξιότιμος κύριος σουλτάνος υμών όπως καταβάλλει το ποσό των ‘δις το χρέος της Ελλάδος και 1032,5 δραχμών’ μετά τόκων και δικαστικών εξόδων αναδρομικώς, αντί ενοικίου. Διαφορετικά διατηρούμεν το δικαίωμα όπως σας πετάξωμεν όξω κλοτσηδόν και κατάσχωμεν έπιπλα, σκεύη και λοιπά είδη άνευ προηγούμενης ειδοποιήσεως..».
Το δαν αυτό οι γείτονες, έγινε το ανέκδοτο του μήνα. Παρέλυσαν τα πάντα από τα γέλια. Ο Βενιζέλος® και οι ρέστοι τα πήραν για τα καλά.
-Κύριοι, ο κύβος ερρίφθη και κουτρουβαλεί.
-Άβε. Ντου.
Και στέλνει ο καθένας τα στρατά του, αμολάει και ο Βενιζέλος® το ναύαρχο με τον Αβέρωφ από τη μια και το διάδοχο Κωνσταντή με τους πεζούς και τα ζωντανά από την άλλη, «μη σταματήσετε αν δε τους πάρετε και τη τελευταία μπουγάτσα»! Ο διάδοχος ήτο εξίσου λαμπρός κόουτς, τους χόρεψε τους γείτονες σάμπα και μπήκε στη Σαλονίκη, στέλνοντας πίσω τη πρώτη παρτίδα από τις καταληφθείσες μπουγάτσες και μερικά καλαμάκια. Ο δε ναύαρχος είχε σκαρφαλώσει στο κατάρτι του Αβέρωφ, κράδαινε το σπαθί και το κουμπούρι του και ούρλιαζε μαινόμενος κατά του εχθρού, μέχρις που τρόμαζαν και οι δικοί του. Τον έβλεπαν οι γειτόνοι, βλέπαν και κάτι κανόνια να, με το συμπάθειο, του Αβέρωφ, και τις δυο φορές που κάναν να βγούνε από τον Ελλήσποντο γυρίσαν πίσω τρέχοντας «προς αλλαγή εσωρούχων και αναπλήρωση σχετικού πολεμικού υλικού». Να μη σας τα πολυλογώ, τους κεράσανε οι Βαλκανιοσύμμαχοι έναν Α’ Βαλκανιοπόλεμο μούρλια, να γλύφουν τα δάχτυλά τους.
Το γεγονός αυτό ήταν σημαντικότατο, καθώς η χώρα διπλασιάστηκε tax free. Μαζί με τη Μακεδονία® πήραμε την Ήπειρο, τη φέτα και τα Δωδεκάνησα κάτω του κόστους. Πήραν και οι Σύμμαχοι το μερτικό τους και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Η τουλάχιστο έτσι θα τέλειωνε το παραμύθι αν δεν υπήρχαν οι Βούλγαροι.
Τι να πει κανείς πια γι αυτούς; Τέτοιοι ζαβολιάρηδες και τζαναμπέτες δεν εμφανίζονται κάθε μέρα. Το θυμάστε το σήριαλ με τις ενορίες; Ναι φυσικά και το θυμάστε, είμαι βέβαιος, το βάλανε και επαναλήψεις. Ούτε αυτοί το ξέχασαν ποτές. Θέλανε και 2ο κύκλο οπότε σκεφτήκαν «ας πάω τώρα με τα νερά των υπολοίπων να διώξω το σουλτάνο και μετά καβατζάρω και τη Σαλόνικα». Και βάλανε πλάνο σε εφαρμογή:
Ακούστε να δείτε τι έγινε. Για να τιμήσουν τον Βενιζέλο®, τον μέγα νικητή, οι διοργανωτές μετέφεραν το rockwave εκείνης της χρονιάς στη Θεσσαλονίκη, όπου θα έδιναν συναυλίες τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της πατρίδας του όπως οι Κρητάλλικα και ο Τζονμποντζοβάκης. Μέσα στο πανικό και την ένταση λοιπόν της συναυλίας, περάσανε και αναμείχθηκαν με το πλήθος κάμποσοι Βούλγαροι επαγγελματίες τραμπούκοι κουκουλοφόροι με σκοπό να προκαλέσουν καβγά μεγάλο. Κατόπιν, θα επενέβαιναν αι Βουλγαρικαί δυνάμεις «προς αποκατάσταση της τάξης» και κάπως έτσι είχαν φανταστεί τα μεγάλα τους κεφάλια πως θα βούταγαν τη Μακεδονία® πριν προλάβει να καταλάβει κανείς τι έγινε. Παράλληλα ο μέγας αρχιβούλγαρος δεν παρέλειψε να στείλει συγχαρητήριο mail στον Βενιζέλο® για τη νικηφόρα έκβαση του πολέμου ώστε να τον αφήσει να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και να μην ξυπνήσει πριν την ώρα του.
Αμ δε. Μασάει η κατσίκα ταραμά; Μασάει και ο Βενιζέλος® τη κατσίκα; Τους είχε πάρει χαμπάρι ο τσίφτης από χιλιόμετρα και τα χε μελετήσει όλα. Σου έλεγε από πριν «κάτσε να με βοηθήσουν τώρα να σουτάρω τους αξιαγάπητους γειτόνους και μετά αν δε κάτσουν εις τα αυγά τους, μαύρος όφις που τους περιδρομίασεν». Είδε και το mail του προηγούμενου και τον πιάσανε τα γέλια.
-Α ρε λαμόγιο, σε τα μας;
Και την ώρα λοιπόν που πήγε να ξεκινήσει η μανούρα στο rockwave, βγάλανε οι Κρητάλλικα μέσα από τις λύρες και τα βιολιά τα σπαθιά και τα κουμπούρια και τους κάνανε τους βουλγαροτραμπούκους σούσι. Την ίδια στιγμή, ορμάνε οι σύντεκνοί εκ Ζωνιανών που είχαν ανέβει για να ανοίξουν το περίπτερο τους στο φεστιβάλ και μέχρι το επόμενο πρωί είχε ο κυρ αρχιβούλγαρος έναν Β’ Βαλκανιοπόλεμο όλο δικό του. Ναι, μάλιστα, Βαλκανιοπόλεμο γιατί ούτε στους λοιπούς συμμάχους άρεσε να γίνει η λίγκα υπόθεση δύο ομάδων, οπότε πέσαν όλοι μαζί να αποκλείσουν τους ζαβολιάρηδες ήδη από τα προκριματικά:
-Καλά ρε παιδιά μη βαράτε, ένα αστείο κάναμε…
-Ρε ουστ! Και μη σε ξανατσακώσω να κόβεις βόλτες στη Μακεδονία®!
-Μα με παρεξηγήσατε…
-Ακόμα εδώ είσαι;;;
Κάπως έτσι λοιπόν έκλεισε το ένδοξο κεφάλαιο των Βαλκανιοπολέμων. Ο Βενιζέλος®, ο Κωνσταντής και ο ναύαρχος ανακυρήχθηκαν δυο συνεχόμενες φορές Βαλκανιονίκες και στην Ελλάδα ξεκίνησαν να δίνουν σε κάθε δεύτερο στενό τις ονοματάρες τους, και ακόμα δεν έχουνε τελειώσει. Θέλετε να μάθετε και για το αεροδρόμιο ε; Μη βιάζεστε, κάθε πράγμα στο καιρό του.
Μπαίνει το 1914, το έτος όπου θεσπίζεται ο θεσμός του Μουντιάλ..
Η συνέχεια επί του 6ου..!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου