Η Ασυνέπεια του ΚΚΕ

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών,

Φαντάζομαι ότι όλοι γνωρίζουν πως σύσσωμη η Αριστερά στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ΚΚΕ, είναι αναφανδόν κατά των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αν έχουν δίκιο ή άδικο, εξ άλλου έχουμε ασχοληθεί αρκετά με αυτό το θέμα στο παρελθόν, παρά μόνο εάν η στάση τους είναι συνεπής.

Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα από την πιο επίσημη πηγή, την εφημερίδα Ριζοσπάστης, όπου αναφέρεται στην προοπτική αναγνώρισης των Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων: «Ισοτίμηση μπορεί να γίνει. Όμως θα έχουν πραγματικά την ίδια αξία στην αγορά - έτσι όπως τη λένε - αυτά τα πτυχία; Ενδεχομένως ορισμένα, π.χ. το Deree, μπορεί να γίνει ισότιμο με το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Το Αμερικάνικο Κολέγιο έχει τις διασυνδέσεις του, έχει το παρελθόν του, έχει μερίδιο της αγοράς και μπορεί στα πλαίσια της ισοτίμησης να θεωρηθεί ανώτερο από πολλές πανεπιστημιακές σχολές.»

http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/1/2007&id=8425&pageNo=8&direction=1

Καλά διαβάσατε. Ούτε έχετε παραισθήσεις ούτε τίθεται θέμα κάποιου τυπογραφικού λάθους. Γιατί η αλλαγή αυτή πλεύσης από την Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ; Απλούστατα επειδή η κόρη της έχει αποφοιτήσει από το Αμερικάνικο Κολλέγιο (Deree). Εσείς πιστεύετε ότι αν η κόρη της δεν είχε σπουδάσει στο Deree θα έκανε τέτοιες δηλώσεις; Εγώ πιστεύω πως όχι. Συγχαρητήρια λοιπόν κυρία Αλέκα Παπαρήγα για την συνέπειά σας και την ηθική σας. Και εφόσον δεν υπάρχει κάποια εσωτερική αντίδραση από το κόμμα του ΚΚΕ για την δήλωση αυτή, τότε προφανώς η ηγήτρια του ΚΚΕ εκφράζει ολόκληρο το κόμμα. Και τελικά ποια ακριβώς είναι η θέση του σχιζοφρενικού αυτού κόμματος; Είναι κατά της αναγνώρισης των Ιδιωτικών όπως μας έλεγε τόσα χρόνια ή είναι υπέρ με κάποια κριτήρια όπως λέει η αρχηγός του; Θα μας εξηγήσει κάποιος;

Τίθεται και άλλο ένα σοβαρό ζήτημα όμως. Γιατί κυρία Παπαρήγα μου, αφού αναγνωρίζετε ότι κάποια Ιδιωτικά Πανεπιστήμια είναι ανώτερα από πολλά Δημόσια, αντιτίθεστε στην αναγνώριση ΟΛΩΝ των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων; Διότι η πάγια θέση της Αριστεράς είναι αναγνώριση σε κανένα Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Με πιο δικαίωμα πολεμάτε την επίσημη αναγνώριση κάποιων πτυχίων που ανεπίσημα αναγνωρίζετε ισότιμα με αυτά των Δημοσίου; Γιατί δεν λέτε αυτό που λένε και όλοι οι υπόλοιποι, ότι δηλαδή τα πτυχία των Ιδιωτικών θα πρέπει να αναγνωριστούν εφόσον τα ιδρύματα που τα εκδίδουν περάσουν από μία διαδικασία αξιολόγησης; Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη την οποία ευαγγελίζεστε; Και πάλι συγχαρητήρια.

Ποιο είναι το ουσιαστικό πρόβλημα του ΚΚΕ; Ότι οι αγκυλωμένες αντιλήψεις που υπάρχουν στο μυαλό τους έρχονται σε αντίθεση με τις τάσεις της σημερινής κοινωνίας που υπάρχουν στην πραγματικότητα. Από την μία έχουν τις αραχνιασμένες – και αμετακίνητες – αρχές τους και από την άλλη δεν μπορούν να αγνοήσουν και το πραγματικά δίκαιο. Η ιδεολογία τους συγκρούεται βάναυσα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτή ακριβώς η κατάσταση τους οδηγεί στην πολιτική σχιζοφρένεια που εκφράζει απόλυτα στην συγκεκριμένη περίπτωση η εκπρόσωπός τους.

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος.

Διαβάστε περισσότερα...

HELLENIC CASHFLOW CLUBS ASSOCIATION (HCCA) at "MONEY SHOW" (Sun/20/Dec)

Aπό Konstantino Zeus,

Date:Sunday, December 20, 2009

Time:1:00pm - 4:00pm
Location:Athens Hilton Hotel (Thaleia II Room)
City/Town:Athens, Greece

(Greek - Ελληνικά)
▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀
Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 στις 1:00 μμ
Διαβάστε περισσότερα...

Παιδοφιλία και στους χώρους της εκπαίδευσης

Από Carolo Key,

Το τρίτο σοβαρό περιστατικό παιδοφιλίας για αυτόν το μήνα στην Μεγάλη Βρετανία βγαίνει στο φως. Πρόκειται βέβαια για την περίπτωση της Helen Goddard καθηγήτρια μουσικής (τρομπέτα) σε ένα από τα καλά σχολεία θηλέων του Λονδίνου, το City of London School for Girls που δημιούργησε σχέση με 15χρονη μαθήτρια της...

Η καθηγήτρια γνωρίστηκε στην καφετέρια του σχολείου με την μαθήτρια και αναπτύχθηκε ερωτική σχέση τον επόμενο καιρό η οποία και ολοκληρώθηκε όταν η καθηγήτρια μαζί με την μαθήτρια πήγαν για σαββατοκύριακο στο Παρίσι προκειμένου να παρακολουθήσουν το Gay Pride March.

Το περιστατικό βγαίνει στο φως μόλις μια βδομάδα μετά από το τεράστιο θέμα που είχε δημιουργηθεί με την 29χρονη πλέον Dana Fowley που φέρεται να είχε βιαστεί από 3 άνδρες όταν ήταν 10 χρονών ενώ η "μάνα" της (ο θεός να την κάνει) βρισκόταν στο διπλανό δωμάτιο βλέποντας τηλεόραση. Τον βιασμό του παιδιού όπως καταγγέλλει η μάνα τον προετοίμασε ο πατέρας της ο οποίος κράταγε την κόρη του ενώ την βίαζαν οι άλλοι. Η μάνα δηλώνει ότι σε μετέπειτα χρόνο ο άντρας της φώναζε άλλους άντρες προκειμένου να συνευρίσκονται ερωτικά με την κόρη του ενώ ο ίδιος ερωτοτροπούσε με την γυναίκα του στο ίδιο κρεβάτι. Η μάνα δήλωσε τέλος ότι δεν είχε καταγγείλει τίποτα γιατί φοβόταν τον άντρα της και περίμενε..να πεθάνει για να το κάνει..όπως και έγινε.

Αυτά και άλλα εμετικά συμβαίνουν στην υπέροχη πολιτισμένη Μεγάλη Βρετανία που πολλοί Έλληνες έχουν σαν πρότυπο κουλτούρας και πολιτισμού. Ας δούμε όμως πόσο μεμονωμένα είναι αυτά τα περιστατικά..

Η ομοφυλοφιλία στην Αγγλία είναι μέσα στα TOP προβλήματα (πρώτη μάλλον είναι η εγκληματικότητα και ακολουθεί το κόστος ζωής). ΠΡΟΣΟΧΗ να ξεκαθαρίσουμε κάποια θέματα για να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Η ομοφυλοφιλία στην Αγγλία δεν έχει καμία σχέση με την ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα. Στο Λονδίνο ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είναι δηλωμένοι ομοφυλόφιλοι, γεγονός που δεν θα δημιουργούσε κανένα απολύτως πρόβλημα αν οι άνθρωποι αυτοί δεν χρησιμοποιούσαν την διαφορετικότητα τους για να επιβάλλουν οτιδήποτε θελήσουν. Γιατί πολύ απλά στο Λονδίνο ο αντίλογος είναι πάντα "διαφωνείς μαζί μου επειδή είμαι GAY.." ακόμα και αν το θέμα είναι πως θα πρέπει να τροποποιηθεί η φορολογία της χώρας (δηλαδή θέμα παντελώς άσχετο)

Τα πραγματικά προβλήματα αρχίζουν όταν αυτοί οι άνθρωποι αναλαμβάνουν νευραλγικές θέσεις που μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού, όπως τα παιδιά. Καταρχάς να πούμε ότι η παιδοφιλία στο Λονδίνο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη (αν θέλει κάποιος αναγνώστης να με αμφισβητήσει θα τον καλέσω να πάμε μαζί σε περιοχές του Λονδίνου να συνειδητοποιήσει πόσες 12χρονες έγκυοι υπάρχουν), για την ομοφυλοφιλία δεν θα σχολιάσω καν, μπορεί οποιοσδήποτε να κάνει μια βόλτα από το Soho και αν συνεχίσετε να έχετε αμφιβολίες περάστε έξω από το KU. Αν πάλι βρεθείτε στο Gay Pride του Λονδίνου θα πάθετε την πλάκα την ζωή σας...ακούστε με ξέρω.. Πίσω στο θέμα μας λοιπόν, η πλειοψηφία των Αγγλικών σχολείων διαχωρίζονται ακόμα σε Αρρένων και Θηλέων κάτι που αποδεδειγμένα έχει άμεση επιρροή στην διαμόρφωση της σεξουαλικότητας των παιδιών. Το σοβαρό πρόβλημα είναι όταν ένας άνθρωπος που τα παιδιά εμπιστεύονται ωθεί τα παιδιά σε τέτοιες συμπεριφορές. Σκεφτείτε να στέλνετε το παιδί σας σε ένα σχολείο όπου ο καθηγητής ή η καθηγήτρια προσπαθεί επί ένα τουλάχιστον σχολικό έτος να διαμορφώσει την σεξουαλικότητα των παιδιών όπως ο/η ίδιος/α επιθυμεί. Πόσο δυνατή μπορεί να είναι η άμυνα του παιδιού σε μια τέτοιου είδους επαναλαμβανόμενη πλύση εγκεφάλου; Μήπως κάποια επαγγέλματα θα πρέπει να είναι "κλειστά" για κάποιους ιδιαίτερους ανθρώπους;

Βέβαια, θα ήθελα να πω ότι μια ομοφυλοφιλική εμπειρία θεωρείτε MUST στις νεαρές ηλικίες των Αγγλίδων οπότε μην σας φανεί καθόλου περίεργο αν η εν λόγω μαθήτρια ουσιαστικά αποπλάνησε την καθηγήτρια και όχι το αντίθετο. Προς θεού αυτό δεν σημαίνει ότι αθωώνουμε την καθηγήτρια, είναι σαφές ότι ο ενήλικος φέρει την ευθύνη, αλλά πρέπει να βλέπουμε το θέμα από πολλές οπτικές γωνίες.

Δείτε τι σημαίνει Gay Pride στο Λονδίνο στα επόμενα βίντεο. Κυρίως κοντά στο 6:00 σκεφτείτε πως θα αντιδρούσαμε στην Ελλάδα αν οι ναύτες, οι φαντάροι, οι πυροσβέστες αλλά και οι αστυνομία μας έκαναν παρέλαση με τους ομοφυλόφιλους.

Διαβάστε περισσότερα...

Γίνετε πλούσιοι αναπτύσσοντας την οικονομική σας ευφυΐα…

Από Carolo Key,

Μια πολύ απλή εισαγωγή από τον Robert T. Kiyosaki σε 11 ολιγόλεπτα βίντεο που θα σας βοηθήσουν να βγείτε από το Rat Race της ζωής.

Ο Robert Toru Kiyosaki (γεννημένος στις 8 Απριλίου 1947) είναι επενδυτής, επιχειρηματίας, συγγραφέας αυτο-βοήθειας, ομιλητής και εφευρέτης. Ο Kiyosaki είναι περισσότερο γνωστός για το εκπαιδευτικό υλικό της σειράς Rich Dad, Poor Dad. Έχει γράψει 15 βιβλία τα οποία έχουν πωληθεί σε πάνω από 26 εκατομμύρια αντίτυπα. Τρία από τα βιβλία του, Rich Dad Poor Dad, Rich Dad’s CASHFLOW Quadrant, και Rich Dad’s Guide to Investing, έχουν συμπεριληφθεί στις λίστες με τα top 10 best selling books των Wall Street Journal, USA Today και New York Times. Το βιβλίο Rich Kid Smart Kid δημοσιεύθηκε το 2001, με πρόθεση να βοηθήσει τους γονείς διδάσκουν τα παιδιά τους οικονομικές έννοιες. Έχει δημιουργήσει 3 επιτραπέζια παιχνίδια “Cashflow”, ηλεκτρονικά παιχνίδια και ποικίλης ύλης εκπαιδευτικό υλικό. Επίσης, δημοσιεύει ένα μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο.

Διαβάστε περισσότερα...

38ο Φεστιβάλ Βιβλίου

Από Αναγνώστη,

Το 38ο Φεστιβάλ Βιβλίου, διοργανώνεται από τον Σ.ΕK.B. (Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου) με συνδιοργανωτές τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων και τον Σύλλογο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών και πραγματοποιείται στο Ζάππειο, από τις 11 έως τις 27 Σεπτεμβρίου.

Η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στον περιβάλλον με το γενικό τίτλο“ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ”, σε συνεργασία με την Νομαρχία Αθηνών, τις πρεσβείες των Η.Π.Α., Νορβηγίας, Πολωνίας, την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF, τη Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Ένωσης του Υπουργείου Πολιτισμού (Πολιτιστικό Σημείο Επαφής στην Ελλάδα), το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παιδική βιβλιοθήκη και διαδραστικά δρώμενα, συναυλία, ντοκιμαντέρ, ξένη και ελληνική λογοτεχνία.

Οι ημέρες και ώρες λειτουργίας του Φεστιβάλ είναι οι εξής: Δευτέρα - Πέμπτη από 18:00 έως 22:30, Παρασκευή και Σάββατο από 18:00 έως 23:00 και την Κυριακή από 11:00 έως 22:30.

Διαβάστε περισσότερα...

Μήπως υποβαθμίζουμε τα πτυχία μας;

Από MakisH,

Πολύς λόγος γίνεται για το κατά πόσο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια-κολλέγια που θα λειτουργήσουν στη χώρα μας θα οδηγήσουν σε υποβάθμιση των πτυχίων των δημόσιων ιδρυμάτων. Επειδή όμως αντιδρούμε μονίμως μόνο στα σημεία στα οποία μας εστιάζουν τα κόμματα και τα ΜΜΕ, δεν έχουμε σκεφτεί το στοιχειώδες: Μήπως εμείς οι ίδιοι υποβαθμίζουμε τα δικά μας πτυχία;

Αντίστοιχα, πολλή φασαρία γίνεται για το αν θα πρέπει το πτυχίο 5ετούς φοίτησης των εδώ πολυτεχνείων να αντιστοιχεί με πτυχίο επιπέδου MSc (Master of Science), σύμφωνα με τα αντίστοιχα έτη φοίτησης στο εξωτερικό για την απόκτησή του. Ας μην είμαστε τόσο τυπικοί στις απόψεις μας και ας κοιτάξουμε και λίγο λοξότερα από την κατεύθυνση που μας στρέφουν.

Οι σπουδές στο δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο στοιχειώνονται, δυστυχώς, από τα εξής φαινόμενα:

1.  πολλά πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά γύρω στον ένα μήνα παραπάνω ανά ακαδημαϊκό έτος (υπό ήπιες συνθήκες) τα τελευταία χρόνια λόγω καταλήψεων, ενώ παράλληλα χάνονται πολλές ώρες μαθημάτων λόγω συνελεύσεων, απεργιών κτλ

2.  στα αμφιθέατρα παρίσταται μόνο το 50% των φοιτητών στην καλύτερη περίπτωση, ενώ στη χειρότερη παύουμε να μετράμε με ποσοστά αλλά με τα δάχτυλα

3.  οι εξετάσεις είναι τέτοιου στυλ όπου σε αρκετά μαθήματα μπορεί κανείς να αποκτήσει το πολυπόθητο 5ρι με μισή ώρα ανάγνωσης παλιών θεμάτων στο τέλος του εξαμήνου, ενώ στα περισσότερα μαθήματα (εξαρτάται από τη σχολή) μπορεί κανείς να αποκτήσει αξιοπρεπέστατο βαθμό μονάχα με διάβασμα 2-3 ημερών πριν την εξέταση. Με λίγα λόγια, όποιος διαθέτει τα κατάλληλα πανεπιστημιακά βοηθήματα, μπορεί άνετα να πάρει πτυχίο, όχι από το σπίτι του (τηλεκπαίδευση) αλλά από την… καφετέρια ( ! ) με διάβασμα μόλις λίγων ωρών όλο το έτος

4.  χαριστικούς βαθμούς στα εργαστήρια και στις εργασίες, μόνο και μόνο για να πάρουν τα παιδιά ακόμα ευκολότερα πτυχίο. Παράλληλα, κάποιοι προσπαθούν να μειώσουν τις ώρες της υποχρεωτικής παρακολούθησης των εργαστηρίων,παραπονούμενοι για «εντατικοποίηση των σπουδών». Χαρακτηριστική είναι η πρόταση στον κανονισμό λειτουργίας των εργαστηρίων φυσικής του ΕΜΠ: «υπενθυμίζουμε στους συναδέλφους ότι η κλίμακα βαθμολογίας είναι 0-10 και όχι 5-10»

Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι αν κάποιος διδάσκων ή υποψήφιος διδάκτορας τολμήσει να αντιταχθεί στα δυο τελευταία φαινόμενα, θα βρει αυτόματα απέναντί του τη δυσαρέσκεια της φοιτητικής κοινότητας. Μήπως τελικά οι «προοδευτικοί» και οι «επαναστάτες» είναι τελικά οι πιο οπισθοδρομικοί;

Πώς θέλουμε να έχουμε ποιότητα μαθημάτων όταν επικρατούν αυτές οι συνθήκες; Πώς θέλουμε να μας δέχονται στο εξωτερικό για μεταπτυχιακά όταν έχουμε τέτοια πτυχία; Πώς θέλουμε να είναι ψηλά στην κατάταξη το πανεπιστήμιό μας, όταν τόσες βδομάδες παραμένει κλειστό, χωρίς εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο;

Τι επιχειρήματα θα έχουμε να αντιτάξουμε στη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων, όταν το δημόσιο πανεπιστήμιο έχει αυτά τα χάλια; Και το χειρότερο είναι ότι αυτά τα χάλια τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι κάθε χρόνο. Μήπως με τη μορφή αντίδρασης που επιλέγουμε, ενισχύουμε τα επιχειρήματα όσων προσπαθούν να δώσουν χώρο στα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Στα ιδιωτικά πανεπιστήμια/κολλέγια/ΚΕΣ (ή όπως θέλετε πείτε τα, το πρόβλημα είναι το ίδιο) οι φοιτητές παρακολουθούν ανελλιπώς εντατικά μαθήματα και δίνουν σοβαρές εξετάσεις, αποκτώντας ένα πτυχίο με αντίκρισμα.  Και ας μην ακούσω για «λαδωμένα» πτυχία, γιατί θα πρέπει να θυμίσω ότι στα δημόσια πανεπιστήμια γίνονται πολύ περισσότερα. Αν και συνήθως δεν χρειάζονται, γιατί πλέον πτυχίο αποκτά κανείς πολύ εύκολα. Το θέμα είναι ποιος θα πάρει ένα άχρηστο πτυχίο και ποιος θα πάρει ένα πτυχίο με αληθινό αντίκρισμα.Πτυχίο με αληθινό αντίκρισμα δεν θα πάρει μόνο ο φοιτητής του ιδιωτικού, αλλά και ο πραγματικός φοιτητής του δημόσιου πανεπιστημίου: αυτός που κάθε μέρα μαθαίνει κάτι καινούργιο στο πανεπιστήμιο, πέρα από την τρέχουσα τιμή του καφέ στο κυλικείο.

Είναι πραγματικά θλιβερό που στην Ελλάδα σεβόμαστε μονάχα ό,τι πληρώνουμε.

Διαβάστε περισσότερα...