Ανάλυση της Τραγικής Κατάστασης της Ελληνικής Οικονομίας & των μέτρων «σωτηρίας»(από πολιτικός …. προδότης)

Από Konstantino Zeus

Αρχικά ένα μικρό μάθημα οικονομίας:

Διαβάστε περισσότερα...

Τα στρουμφάκια και ο κομμουνισμός!!!

Από Αναγνώστη,

Η θεωρία ότι τα αθώα στρουμφάκια προβάλλουν την κομμουνιστική θεωρία κυκλοφορεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ενώ οι συνοδευτικές θεωρίες συνομωσίας (ότι δηλαδή είναι πράγματι φτιαγμένα έτσι απο τους σοβιετικούς για να έχουν τα παιδιά επαφή με τα κομμουνιστικα ιδεώδη) αντικρούονται ώς υπερβολικές, τα σημάδια ότι, ηθελημένα ή μή, το χωριό των αγαπημένων ηρώων των παιδικών μας χρόνων είναι στην πραγματικότητα μιά μικρογραφία της ουτοπικής κομμουνιστικής κοινωνίας είναι αδιάψευστα.

Αρχίζει πρώτα κανείς από το γεγονός ότι το χρήμα απουσιάζει από το στουμφοχωριό. Οι δουλειές έχουν μοιραστεί στα μισά περίπου στρουμφάκια που έχουν στερεοτυπικούς ρόλους μέσα στην στρουμφοκοινωνία: ο Προκόπης είναι οι εργάτες, ο Κηπευτής (farmer) είναι η αγροτική τάξη, ο Ζωγράφος και ο Ντορεμί οι καλλιτέχνες, ο Λιχούδης ο μάγειρας και ο Ράφτης είναι... ο ράφτης. Όλοι αυτοί κάνουν ο καθένας τη δουλειά του για όλα τα στρουμφάκια του χωριού χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Τα άλλα μισά στρουμφάκια είναι παραδείγματα ελαττωμάτων που η κοινωνία των στρουμφ βλέπει ως αρνητικά.

Ο Χουζουρης έχει την τεμπελιά του, ο Λιχούδης την λαιμαργία, ο Μελένιος τη ματαιοδοξία. Τα περισσότερα επεισόδια με κεντρικούς ήρωες τέτοιους χαρακτήρες έχουν ηθικό δίδαγμα το πόσο κακό είναι το αντίστοιχο ελάττωμα για τη στρουμφοκοινωνία. Και φυσικά το δίδαγμα το εκφράζει πολύ συχνά η συμβουλευτική φωνή του πάνσοφου Παπαστρούμφ.

Ο "κόκκινος πατέρας" όλου του χωριού που φροντίζει για τη ευημερία αλλά και την ισότητα στο χωριό, είναι ο μοναδικός αξιωματούχος στο χωριό και ο μοναδικός που αναγνωρίζεται ως κοινωνικά ανώτερος από οποιοδήποτε άλλο στρουμφάκι. Συγκεκριμένα τα κόκκινα ρούχα του έχουν εμπνεύσει και το (σχεδόν σίγουρα retro-acronym) S.M.U.R.F. = Socialist Men Under a Red Father. Παρά την οπτική ομοιότητά του όμως με την επίσης γενειοφόρα φιγούρα του Μάρξ ο ρόλος του στη στρουμφοκοινωνία είναι ο ίδιος με του Στάλιν.

Η μεγαλύτερη βέβαια απόδειξη για τον παραλληλισμό με το σοβιετικό καθεστώς είναι ο Σπιρτουλης. Ο Σπιρτούλης είναι ο Τρότσκι. Λέει ότι είναι βοηθός (και διάδοχος σε ένα επεισόδιο) του Παπαστρουμφ, αν και σε ένα άλλο επεισόδιο κάνει ένα από τα πραξικοπήματα που έχουν γίνει στο στρουμφοχωριό και γίνεται βασιλιάς απουσία του παπαστρουμφ (τα μισά στρουμφάκια διοργανώνουν αντίσταση). Και φυσικά το κλασσικό πέταγμα του Σπιρτούλη απο το χωριό είναι παραλλησιμός με την εξορία του Τρότσκι.

Και ο Δρακουμέλ; Απλώς ένας κακός μάγος που κυνηγάει τα στρουμφάκια για να τα φάει; Να τα φάει απο ένα σημείο και μετά γιατί στα αρχικά επεισόδια θέλει να πιάσει έξι από αυτά για να τελειώσει το ξόρκι που θα του επιτρέψει να φτιάξει χρυσάφι. Έτσι κάποιος μπορεί να δει το Δρακουμέλ σάν ενσάρκωση του καπιταλισμού που σκοπό έχει να καταστρέψει την ουτοπική κοινωνία των στρούμφ για το κέρδος.

Την Ψιψινέλ μπορούμε να τη δούμε ώς το προλεταριάτο-τον εξαρτώμενο εργάτη τον οποίο εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο(Δρακουμέλ) ώστε να υλοποιήσει τα σχέδιά του. Και βέβαια υπάρχουν συγκεκριμένα επεισόδια που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς ως επιχειρήματα.

Το επεισόδιο με τα σοκολατένια νομίσματα είναι το πιό συχνά αναφερόμενο. Ο Δρακουμελ και η μαμά του στέλνουν το σατανικό σπόρο στην αυλή του Λιχούδη και φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα τα οποία δοκιμάζει ο Λιχούδης. Μετά αντί να τα μοιραστεί με τα αλλα στρουμφάκια (τι πιο φυσιολογικό στην κομμουνιστική κοινωνία) τα θεωρεί δικά του (ιδιοκτησία = καπιταλισμός) και τα πουλάει στα άλλα στρουμφάκια αντί απαραίτητων γι αυτά εργαλεία (τα βάρη του Προκόπη, την τσάπα του κηπουρού, τα εργαλεία του ξεφτέρη). Χωρίς αυτά η στρουμφοκοινωνία καταρρέει αφού δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του παπαστρούμφ που εξηγεί στο λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο.

Σε άλλο επεισόδιο η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού του Ξεφτέρι οδηγεί τα στρούμφάκια σε υπερκατανάλωση με αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι (στρουμφόμουρα). Ακολουθεί πανικός και την κρίση αποτρέπει ο Παπαστρούμφ μετά από καταστροφή της μηχανής με ένα πενταετές πλάνο...εεε.. δηλαδή με μια αποθήκη με φαγητό.

Πραξικόπημα στο χωριό γίνεται 2 φορές. Μία απο τον Σπιρτούλη και μία απο τη Στρουμφίτα που θέλει να γίνει "Βασίλισσα για μιά μέρα". Και τα δύο καταλήγουν σε μάχη που όμως σταματά ο Παπαστρούμφ βάζοντας τέλος σε ιδέες περί βασιλείας. Η Στρουμφίτα τί ρόλο παίζει; Είναι πλήρως εξισωμένη στο Στρουμφοχωριό, άν και είναι το αντίθετο φύλο και προφανώς τα Στρουμφάκια μοιράζονται και αυτή και αρκούνται με μία όπως και τους φυσικούς πόρους, φαγητό κτλ. Επίσης, το παρακάτω γίνεται πιό εμφανές στο Αγγλικό Version. Όλα τα στρουμφάκια αναφέρονται το ένα στο άλλο κολλάνε απο πίσω το 'Smurf' π.χ Papa Smurf, Handy Smurf, Brainy Smurf, Farmer Smurf, Painter Smurf. κά

Διαβάστε περισσότερα...

Οι πολιτικοί μηχανισμοί διευρύνουν την διαφθορά

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Η καταβύθιση του ελληνικού πολιτικού συστήματος στο αποκρουστικό τέλμα της διαφθοράς δεν είναι δυσεξήγητη. Σχεδόν από γεννησιμιού του το ελληνικό κοινοβουλευτικό σύστημα έχει τις πόρτες ανοιχτές στην συναλλαγή και τις προσωπικές εύνοιες. Για χρόνια μιλάμε για τις διαστάσεις της ρουσφετολογίας στην πολιτική μας ζωή. Ελάχιστοι όμως φρόντισαν να επισημάνουν πως το πελατειακό λεγόμενο σύστημα δεν είναι παρά ο προθάλαμος προετοιμασίας της ελληνικής κοινωνίας για διαφθορά και ηθική παρακμή.

Που όμως εδράζεται στην Ελλάδα η πελατειακή πολιτική σκηνή και το κύκλωμα της ευρείας ρουσφετολογίας αν όχι στο ίδιο το εκλογικό σύστημα. Είναι τυχαίο άραγε πως μοναχά στην Ελλάδα κυριαρχεί για χρόνια το σύστημα του σταυρού προτίμησης στις εκλογές κοινοβουλευτικών εκπροσώπων; Tι ακριβώς συμβολίζει ο σταυρός προτίμησης για την γενικότερη στάση της κοινωνίας απέναντι στην ηθική διάβρωση και την διαφθορά; Αποτελεί απλά την προετοιμασία της κοινωνίας για την αντιμετώπιση της πολιτικής σαν συστήματος πλουτισμού, βόλεψης και τακτοποίησης προσωπικών θεμάτων και λογαριασμών.

Η λογική του «κάνε μου αυτή την εξυπηρέτηση για να σε ψηφίσω» δεν είναι παρά η ψυχολογική προετοιμασία και ο εθισμός στον απόλυτο εκμαυλισμό του «κάνε μου την δουλειά και θα σου δώσω τόσα»!! Ο ίδιος ο πολίτης απαιτεί μέσω του πελατειακού συστήματος από τον πολιτικό να δέχεται και να επικροτεί την συναλλαγή. Άλλος απαιτεί εξυπηρετήσεις με αντάλλαγμα την ψήφο του κι άλλος τα χρήματά του. Και οι δύο ενθαρρύνουν την διαφθορά και την ηθική απαξίωση. Δίχως λοιπόν αποφάσεις για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα είναι απατηλός στόχος ο περιορισμός της συναλλαγής στην πολιτική και η συντριβή της διαφθοράς.

Ολόκληρο όμως το κύκλωμα άσκησης πολιτικής στην Ελλάδα κινείται πάνω στα όρια της διαφθοράς. Ο συνδικαλισμός λ.χ. – κατά βάση κρατικοδίαιτος – συχνά προβάλλει αιτήματα της επιχειρηματικής τάξης σαν μετωπικές θέσεις για το συμφέρον των εργαζομένων. Λ.χ. ήρθε στο φώς της δημοσιότητας η στάση των εργαζομένων στην ΕΛΒΟ (Δημόσιο και Μυτιληναίος) που επιχείρησαν συντονισμένα να εξασφαλίσουν την σύμφωνη γνώμη των κομμάτων για την περίφημη προμήθεια των 140 τρόλευ της εταιρίας ΜΑΝ. Κόντρα πάντα στην επιτροπή αξιολόγησης που την είχε, για διάφορους λόγους, απορρίψει. Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας (ΕΤ 11/5) οι συνδικαλιστές «εκείνη την εποχή πολιορκούσαν τα πολιτικά γραφεία της Χ. Τρικούπη, του Περισσού και της Κουμουνδούρου ζητώντας να μην περιοριστούν το έργο της εταιρίας και οι θέσεις απασχόλησης».

Ολόκληρο το σύστημα λειτουργίας της πολιτικής λοιπόν κινείται πάνω στην λογική προώθησης επί μέρους συμφερόντων και επιδιώξεων. Ανεξάρτητα βέβαια από το δημόσιο συμφέρον. Ουδείς πραγματικά νοιάζεται για τα χρήματα των φορολογουμένων. Ολοι φροντίζουν για τις στενές προσωπικές τους οικονομικές επιδιώξεις τις οποίες συχνά ονοματίζουν «κοινό καλό». Ερχεται πρόχειρα στην μνήμη μου η στάση τότε της ΓΣΕΕ αλλά και του συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζομένων στον ΟΤΕ ενάντια στις καταγγελίες μου για τις χαριστικές προμήθειες τω ψηφιακών του οργανισμού στην Siemens. Είχα κατηγορηθεί σαν ανθέλληνας (λες και η Siemens και η Ericsson που είχαν εξασφαλίσει την σχετική προμήθεια ήσαν ελληνικές εταιρίες!!), σαν ασυνείδητος νεοφιλελεύθερος και (αναπόφευκτα βέβαια) σαν πράκτορας ξένων συμφερόντων. Τώρα πλέον που αποκαλύπτεται το βρωμερό παρασκήνιο εκείνων των ημερών το συνδικαλιστικό κίνημα έχει χάσει την φωνή του.

Είναι ολοφάνερο πως η διαφθορά συνυπάρχει και επωάζεται στην αγκαλιά του κρατισμού. Εν τούτοις πολλοί υποστηρικτές της διαφάνειας στην πολιτική δεν εννοούν να απαγκιστρωθούν από την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του δημόσιου τομέα σαν μοχλού κάθε νέας πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και η πλέον πρόσφατη συγκροτημένη επίθεση εναντίον της νεοφιλελεύθερης οικονομίας της αγοράς (Warwick Funnell, Robert Jupe, Jane Andrew, In Government We Trust: Market Failure and the Delusions of Privatisation. Pluto Press, 2009) πάσχει δραματικά από έλλειψη εναλλακτικών προτάσεων για το μέλλον. Με οξείς βερμπαλιστικούς αφορισμούς και σκληρές επιθέσεις, κυρίως στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, το βιβλίο των καθηγητών Funnel, Jupe και Andrew δεν προσθέτει απολύτως τίποτε στην συζήτηση για μια πολιτική με μοχλό το κράτος. Η εμμονή των συγγραφέων βρίσκεται στην κατά την γνώμη τους αποτυχία της αγοράς και στην ανάγκη «επιστροφής της πίστης στο κράτος».

Εντύπωση επίσης προκάλεσε και η θέση του γνωστού καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σικάγο και δικαστή Richard Posner (A Failure of Capitalism: The Crisis of '08 and the Descent into Depression . Harvard University Press, 2009) που καταλόγισε στις αγορές την βασική ευθύνη για την πρόσφατη οικονομική κατάρρευση των οικονομικών συστημάτων. Αν κι ο δικαστής Posner ομολογεί τις ενοχές της παρέμβασης του δημοσίου στα στεγαστικά θαλασσοδάνεια επιμένει όμως πως η βασική ευθύνη βρίσκεται στην άνευ ελέγχου λειτουργία των χρηματαγορών. Εν τούτοις, κι αυτός – από χρόνια οπαδός της ελεύθερης επιλογής και της ανοιχτής οικονομίας – δεν δείχνει να είναι σε θέση να παρουσιάσει συγκροτημένες εναλλακτικές λύσεις.

Η επιχειρηματολογία όμως όλων πάσχει στην ανεύρεση της λογικής βάσης πάνω στην οποία θα πρέπει να στηριχθεί αυτή η καινούργια πίστη στον – έστω περιορισμένο – κρατισμό. Γενικότητες, συναισθηματική φόρτιση (μοναχά το κράτος λ.χ. υποστηρίζουν οι συγγραφείς του “In Government We Trust”, μπορεί να φροντίζει τους αδύνατους) και σοβαρά κενά στις προτάσεις πολιτικής χαρακτηρίζει τις θέσεις των επανεμφανιζόμενων κρατιστών. Και βέβαια σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται από πουθενά η δυνατότητα καταπολέμησης της διαφθοράς μέσα στα πλαίσια ενός μεγάλου δημόσιου τομέα. Το κράτος δυστυχώς εκτρέφει, ενθαρρύνει και συντηρεί τις κάτω από το τραπέζι ανήθικες συναλλαγές.

Λίγο παλαιότερο άρθρο, αναδημοσιεύεται τώρα λόγο ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου. Επισκεφτείτε το ιστολόγιου του κ Ανδριανόπουλου στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ασυνέπεια του ΚΚΕ

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών,

Φαντάζομαι ότι όλοι γνωρίζουν πως σύσσωμη η Αριστερά στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ΚΚΕ, είναι αναφανδόν κατά των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αν έχουν δίκιο ή άδικο, εξ άλλου έχουμε ασχοληθεί αρκετά με αυτό το θέμα στο παρελθόν, παρά μόνο εάν η στάση τους είναι συνεπής.

Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα από την πιο επίσημη πηγή, την εφημερίδα Ριζοσπάστης, όπου αναφέρεται στην προοπτική αναγνώρισης των Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων: «Ισοτίμηση μπορεί να γίνει. Όμως θα έχουν πραγματικά την ίδια αξία στην αγορά - έτσι όπως τη λένε - αυτά τα πτυχία; Ενδεχομένως ορισμένα, π.χ. το Deree, μπορεί να γίνει ισότιμο με το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Το Αμερικάνικο Κολέγιο έχει τις διασυνδέσεις του, έχει το παρελθόν του, έχει μερίδιο της αγοράς και μπορεί στα πλαίσια της ισοτίμησης να θεωρηθεί ανώτερο από πολλές πανεπιστημιακές σχολές.»

http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/1/2007&id=8425&pageNo=8&direction=1

Καλά διαβάσατε. Ούτε έχετε παραισθήσεις ούτε τίθεται θέμα κάποιου τυπογραφικού λάθους. Γιατί η αλλαγή αυτή πλεύσης από την Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ; Απλούστατα επειδή η κόρη της έχει αποφοιτήσει από το Αμερικάνικο Κολλέγιο (Deree). Εσείς πιστεύετε ότι αν η κόρη της δεν είχε σπουδάσει στο Deree θα έκανε τέτοιες δηλώσεις; Εγώ πιστεύω πως όχι. Συγχαρητήρια λοιπόν κυρία Αλέκα Παπαρήγα για την συνέπειά σας και την ηθική σας. Και εφόσον δεν υπάρχει κάποια εσωτερική αντίδραση από το κόμμα του ΚΚΕ για την δήλωση αυτή, τότε προφανώς η ηγήτρια του ΚΚΕ εκφράζει ολόκληρο το κόμμα. Και τελικά ποια ακριβώς είναι η θέση του σχιζοφρενικού αυτού κόμματος; Είναι κατά της αναγνώρισης των Ιδιωτικών όπως μας έλεγε τόσα χρόνια ή είναι υπέρ με κάποια κριτήρια όπως λέει η αρχηγός του; Θα μας εξηγήσει κάποιος;

Τίθεται και άλλο ένα σοβαρό ζήτημα όμως. Γιατί κυρία Παπαρήγα μου, αφού αναγνωρίζετε ότι κάποια Ιδιωτικά Πανεπιστήμια είναι ανώτερα από πολλά Δημόσια, αντιτίθεστε στην αναγνώριση ΟΛΩΝ των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων; Διότι η πάγια θέση της Αριστεράς είναι αναγνώριση σε κανένα Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Με πιο δικαίωμα πολεμάτε την επίσημη αναγνώριση κάποιων πτυχίων που ανεπίσημα αναγνωρίζετε ισότιμα με αυτά των Δημοσίου; Γιατί δεν λέτε αυτό που λένε και όλοι οι υπόλοιποι, ότι δηλαδή τα πτυχία των Ιδιωτικών θα πρέπει να αναγνωριστούν εφόσον τα ιδρύματα που τα εκδίδουν περάσουν από μία διαδικασία αξιολόγησης; Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη την οποία ευαγγελίζεστε; Και πάλι συγχαρητήρια.

Ποιο είναι το ουσιαστικό πρόβλημα του ΚΚΕ; Ότι οι αγκυλωμένες αντιλήψεις που υπάρχουν στο μυαλό τους έρχονται σε αντίθεση με τις τάσεις της σημερινής κοινωνίας που υπάρχουν στην πραγματικότητα. Από την μία έχουν τις αραχνιασμένες – και αμετακίνητες – αρχές τους και από την άλλη δεν μπορούν να αγνοήσουν και το πραγματικά δίκαιο. Η ιδεολογία τους συγκρούεται βάναυσα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτή ακριβώς η κατάσταση τους οδηγεί στην πολιτική σχιζοφρένεια που εκφράζει απόλυτα στην συγκεκριμένη περίπτωση η εκπρόσωπός τους.

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος.

Διαβάστε περισσότερα...

Αστειότητες μπροστά στην απειλή της χρεωκοπίας

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Λέγεται πως οι κρίσεις βγάζουν στην επιφάνεια τον πραγματικό χαρακτήρα των ανθρώπων. Ετσι και οι μεγάλες καταστροφές και τα οικονομικά αδιέξοδα αναγκάζουν τους λαούς να δείξουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Και πως καλύτερα θα μπορούσε αυτό να αναδειχθεί παρά μέσα από τα σχόλια και τις τοποθετήσεις πολιτικών προσώπων και «έγκυρων» σχολιαστών;

Θα συνιστούσε βέβαια μεγάλη έκπληξη αν η οικονομική κρίση στη χώρα μας έβγαζε στην επιφάνεια σοβαρότητα, νηφαλιότητα και σωστό προγραμματισμό. Όπως στα περισσότερα γεγονότα οι αντιδράσεις των πολιτικών και κοινωνικών μας ταγών εκπέμπουν ρηχό εντυπωσιασμό, υστερία και προσπάθεια έξαψης εθνικών η κοινωνικών συμπλεγματικών στερεοτύπων.

Η οικονομική δυσπραγία που μαστίζει την χώρα επιμένουν όλοι να αγνοούν πως είναι αποτέλεσμα δικών μας πράξεων και επιλογών. Για δεκαετίες δανειζόμαστε και ζούμε πέρα από τα έσοδα και τις ικανότητές μας. Οι πολιτικοί επέμεναν σε τέτοιες πολιτικές διότι έτσι κρατούσαν τον λαό ικανοποιημένο. Οσοι διετύπωναν αντίθετες απόψεις κι ανησυχίες βούλιαζαν στις κάλπες κι’ έβγαιναν εκτός πολιτικού συστήματος. Τα δανεικά πήγαιναν σε παροχές και σε διορισμούς στον δημόσιο τομέα. Για εξαγορά ψήφων και για την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ευημερίας. Τίποτα όμως δεν παρέχεται δωρεάν. Και τωρα ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα χρωστούμενα.

Σχεδόν κανένας δεν αναγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα. Ολοι χαιδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Και ψάχνουν για συνωμοσίες, άκαρδους καπιταλιστές και διεθνείς κερδοσκόπους. Η αλήθεια όμως είναι απλούστερη και κοντύτερα στις δικές μας πράξεις και ευθύνες. Και οι όποιες τραγικές συνέπειες θα οφείλονται σε δικές μας καθαρά ενέργειες και παραλείψεις. Το πρόβλημα της χώρας σήμερα βρίσκεται στην ενδεχόμενη αδυναμία να δανεισθεί ξανά για την κάλυψη των εκτός ορίων αναγκών της. Κι’ αυτό οφείλεται στα τεράστια δημοσιονομικά μας ανοίγματα. Που οι δανειστές μας διαπιστώνουν και που πολλοί ευρωπαίοι εταίροι μας έντρομοι βλέπουν να απειλούν και την δική τους νομισματική, κυρίως, σταθερότητα.

Οι διάφοροι διεθνείς οίκοι που μας υποβαθμίζουν δεν είναι δημόσιες υπηρεσίες. Δεν υπακούουν σε εντολές κυβερνήσεων. Είναι ιδιωτικές εταιρίες των οποίων το κύρος και η επιτυχία εξαρτώνται αποκλειστικά από την εγκυρότητα και την ακρίβεια των προβλέψεών τους. Κάποιοι απ’ αυτούς έπεσαν τραγικά έξω στις εκτιμήσεις τους για την βιωσιμότητα ορισμένων τραπεζών λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής οικονομική κρίση. Και το πλήρωσαν βέβαια πολύ ακριβά επαγγελματικά. Εκτοτε έγιναν προσεκτικότεροι. Και πολύ πιο αυστηροί. Γι αυτό και τώρα η αξιοπιστία τους είναι ανεβασμένη.

Οφείλουμε λοιπόν για να επιβιώσουμε οικονομικά να κινηθούμε προσεκτικά. Δίχως λαικισμούς και ανοησίες. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους ευρωπαίους αξιωματούχους. Διότι, αν και δεν έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό (όπως σημείωσε στη Βουλή ο κ. Παπουτσής), αυτοί στηρίζουν τον δανεισμό μας αγοράζοντας τα ομόλογα του ελληνικού κράτους. Ούτε βέβαια και στοχεύουν στην αιχμαλωσία και τον εξανδραποδισμό μας. Οπως υπαινίσσεται η αριστερά. Απλά φοβούνται μην ζημιώσουν.

Αδυναμία δανεισμού σημαίνει χρεωκοπία. Με πρακτικές συνέπειες την παύση των εισαγωγών (λόγω έλλειψης συναλλαγματικών διαθεσίμων) και την εθελοντική μας έξοδο από το ευρώ (για να τυπωθεί χρήμα ώστε να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις). Αναγκαστική επίσης υπαγωγή σε διεθνή οικονομική εποπτεία λόγω εξωτερικών χρεών ώστε να εξασφαλισθούν πόροι για την επιβίωση της κοινωνίας μας. Η ανάσχεση εισαγωγών σημαίνει την απουσία ειδών πρώτης ανάγκης (αρχίζοντας από τα πετρέλαιο) με σημαντικές συνέπειες στην καθημερινότητά μας (ηλεκτρισμός, επικοινωνίες, θέρμανση, συγκοινωνίες κλπ.)

Αυτή είναι μια τραγωδία που πρέπει με κάθε κόστος να αποφευχθεί. Πέρα από τις όποιες αστειότητες.

Λίγο παλαιότερο άρθρο, αναδημοσιεύεται τώρα λόγο ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου. Επισκεφτείτε το ιστολόγιου του κ Ανδριανόπουλου στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Έξω το Indymedia από το Πολυτεχνείο

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών,

Το Indymedia, όπως πολλοί ίσως ήδη να γνωρίζετε, είναι η επίσημη ιστοσελίδα των Αντιεξουσιαστών. Αυτό που ακόμα λιγότεροι θα γνωρίζετε είναι ότι η ιστοσελίδα αυτή φιλοξενείται σε εξυπηρετητή (server) του Πολυτεχνείου. Εδώ και μερικές μέρες έχει ξεκινήσει η συζήτηση, με αφορμή την δίωξη μελών του Πρυτανικού Συμβουλίου του ΕΜΠ από τον Εισαγγελέα, για το εάν θα έπρεπε η ιστοσελίδα αυτή να φιλοξενείται από το Πολυτεχνείο (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_18/11/2009_361816). Σε αυτό το θέμα λοιπόν θα τοποποθετηθούμε και εμείς σήμερα.

Όσοι υποστηρίζουν την ιστοσελίδα των Αναρχικών - Αντιεξουσιαστών επικαλούνται την ελευθερία έκφρασης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Αυτό όμως είναι μία τεράστια σοφιστία, διότι δεν συζητάμε για το δικαίωμα ύπαρξης της ιστοσελίδας αυτής. Συζητάμε για την φιλοξενία της ιστοσελίδας από τον χώρο του Πολυτεχνείου. Μπορούν να αγοράσουν φιλοξενία από κάποιον παροχέα Ίντερνετ και να συνεχίσει να υπάρχει το Indymedia στο Διαδίκτυο. Άρα δεν προσπαθεί κανείς να φιμώσει τους αναρχικούς. Αξίζει να τονίσουμε ότι συζητάμε αυτήν την στιγμή για μία ιστοσελίδα που δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με τους σκοπούς του Πολυτεχνείου (εκπαίδευση, έρευνα, κτλ).

Θα αναρωτηθεί κανείς: Δηλαδή η όλη συζήτηση είναι για τα 5 Ευρώ τον μήνα που θα πληρώνουν οι Αναρχικοί για να φιλοξενείται η ιστοσελίδα τους από κάποια εταιρεία όπως κάνει όλος ο κόσμος; Και όμως, υπάρχει πολύ σημαντικότερο κίνητρο από το οικονομικό. Το κίνητρο είναι η ασυλία που παρέχει στην ιστοσελίδα του Indymedia το Πολυτεχνείο. Διότι μπορεί κάποιος να μην το συνειδητοποιεί, αλλά το Πανεπιστημιακό Άσυλο επεκτείνεται και στις ιστοσελίδες που φιλοξενούνται από το Πανεπιστήμιο. Ιδού λοιπόν ο πραγματικός λόγος που οι πονηροί Αναρχικοί θέλουν πάση θυσία να εκπέμπουν μέσα από το Πολυτεχνείο. Θέλουν να μπορούν να λένε ότι θέλουν, ακόμα και συκοφαντίες ή προτροπή σε παράνομες πράξεις, χωρίς να μπορεί κανένας να τους αγγίξει.

Ας εξετάσουμε τώρα το περιεχόμενο του Διαδικτυακού αυτού κόμβου:

Φιλοξενούν τις προκηρύξεις τρομοκρατικών οργανώσεων (π.χ. της τρομοκρατικής οργάνωσης «Πυρήνες της Φωτιάς»)

Υπό την απειλή σωματικής βίας σε μεμονωμένα άτομα ή/και στις οικογένειές τους, προσπαθούν να φιμώσουν τα άτομα αυτά (Στην τελευταία, μάλιστα, προκήρυξη των "Πυρήνων της Φωτιάς" η οργάνωση απειλεί ευθέως τους πανεπιστημιακούς που τόλμησαν να ζητήσουν τη διοργάνωση συλλαλητηρίου κατά της τρομοκρατίας). Ελευθερία λόγου είπατε;

Οργανώνουν τρομοκρατικές επιθέσεις ("Εκεί μέσα οργανώνονται με τα μηνύματα που στέλνονται και ανταλλάσσονται, πολλές φορές και μέσω συνθημάτων, επιθέσεις με μολότοφ κ.ά." τόνισε ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολλάκης)

Αναρτούν προκηρύξεις με στόχο συγκεκριμένους ανθρώπους (π.χ. Αυτό είναι το μαγαζί του Άδωνη Γεωργιάδη, κάψτε το ή αυτές είναι οι πινακίδες του αυτοκινήτου του Θάνου Πλεύρη, όπου το πετύχετε σπάστε το, κτλ)

Διαπράττουν παρανομίες (Αναρτήθηκαν στο Indymedia τα στοιχεία της ΚΛΕΜΜΕΝΗΣ ταυτότητας φοιτητή που πρώτα ξυλοκοπήθηκε από Αντιεξουσιαστές, http://stop-indymedia.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html)

Εάν αυτός που στοχοποιούσαν, ζητώντας να του σπάσουν το αμάξι και να του κάψουν το μαγαζί, ήταν αδερφός σας θα σας άρεσε να μην μπορείτε να αντιδράσετε επειδή το Indymedia καλύπτεται από το Πανεπιστημιακό Άσυλο; Εάν αυτός που είχαν σπάσει στο ξύλο και του είχαν κλέψει την ταυτότητα αναρτώντας την στο Διαδίκτυο ήταν γιός σας, θα σας άρεσε να την βλέπετε στο Διαδίκτυο και να μην μπορείτε να τους αναγκάσετε να την κατεβάσουν; Εάν αυτός που απειλούσαν να σπάσουν στο ξύλο επειδή δηλώνει δημόσια ότι συμφωνεί με την διοργάνωση συλλαλητηρίου κατά της τρομοκρατίας ήταν η μάνα σας, τότε θα σας άρεσε; Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να είναι παρά «ΟΧΙ». Κοινωνική αλληλεγγύη υπάρχει σε μία κοινωνία όταν αυτός που δεν πλήττεται από μία αδικία αγανακτεί τόσο όσο αυτός που υφίσταται την αδικία. Στο χέρι μας είναι λοιπόν να αποδείξουμε αν είμαστε άνθρωποι με αλληλεγγύη ή άνθρωποι αδιάφοροι.

Όσον αφορά την ιδεολογία της συγκεκριμένης ιστοσελίδας, οι υπερασπιστές της δηλώνουν με στόμφο ότι πρέπει να διαφυλάξουμε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Εάν αυτή δεν ήταν η ιστοσελίδα των Αντιεξουσιαστών και ήταν της Χρυσής Αυγής; Εάν δεν ήταν των Αντιεξουσιαστών και ήταν των Νεοναζί; Τότε τι θα έλεγαν όλοι αυτοί, θα υποστήριζαν την ελευθερία της έκφρασης; Σίγουρα όχι και πολύ καλά θα έκαναν. Τότε λοιπόν γιατί υποστηρίζουν την ελευθερία της έκφρασης μόνο των Αριστερών φασιστών; Ο φασισμός, από όποια πλευρά και αν προέρχεται, ότι χρώματα και να έχει, πρέπει πάντοτε να καταδικάζεται από έναν Δημοκράτη. Εάν πολεμάς μόνο κάποια είδη φασισμού ενώ άλλα τα υποθάλπεις, τότε δεν είσαι παρά ένας καμουφλαρισμένος φασίστας.

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ελληνική Κοινωνία στο Χείλος του Γκρεμού

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών,

Υπάρχουν πολύ σημαντικότερα θέματα από το αν θα αυξηθούν ή θα μειωθούν κατά 50 Ευρώ οι φόροι, όπως ασχολούνται αδιάκοπα όλα τα δελτία ειδήσεων. Ένα από τα θέματα αυτά είναι η ίδια μας η επιβίωση. Από τι κινδυνεύουμε; Από το να έχουμε σε λίγους μήνες εκατομμύρια νέους λαθρομετανάστες (πέραν αυτών που έχουμε ήδη) στην χώρα μας, τους οποίους δεν θα μπορούμε καν να διώξουμε. Νομίζετε ότι αυτό είναι ένα υπερβολικό, ακραίο και μακρινό σενάριο; Εάν ναι τότε διαβάστε να φρίξετε:

Ο νέος Πρωθυπουργός της χώρας, ο Γιώργος Παπανδρέου, εξέφρασε την επιθυμία του να παίρνει αυτομάτως την Ελληνική ιθαγένεια όποιο παιδί γεννιέται στην Ελλάδα. Αξίζει να τονιστεί ότι αυτό δεν ισχύει για ΚΑΜΜΙΑ άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Αφού το παιδί θα παίρνει αυτομάτως την ιθαγένεια και πλήρη πολιτικά δικαιώματα, προφανώς θα ισχύει το ίδιο και για τους γονείς του. Διότι τι θα κάνεις τους γονείς ενός βρέφους, θα τους διώξεις και θα κρατήσεις μόνο το βρέφος; Φυσικά όχι, θα παραχωρήσεις ιθαγένεια σε όλους. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις συνέπειες του αυτοκτονικού αυτού μέτρου του Γιωργάκη Παπανδρέου.

Πρώτον όλοι οι λαθρομετανάστες που είναι ήδη στην Ελλάδα θα κάνουν ένα παιδί και αυτομάτως θα νομιμοποιούνται, και έπειτα κανείς δεν θα μπορεί να τους κουνήσει. Αυτό σημαίνει ότι τα 3 εκατομμύρια περίπου παράνομων μεταναστών που βρίσκονται αυτήν την στιγμή εδώ θα νομιμοποιηθούν. Δεύτερον και σημαντικότερο, εφόσον το μέτρο αυτό θα το εφαρμόζει από όλην την Ευρώπη μόνο η Ελλάδα, τότε όλοι οι λαθρομετανάστες που θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη θα έρχονται στην Ελλάδα. Υπάρχουν έγκυρες μελέτες που υπολογίζουν τον αριθμό των ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν σε μία οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα σε 240.000.000. Ναι, καλά διαβάσατε, 240 εκατομμύρια ανθρώπων. Μόνο το ένα δέκατο από αυτούς να μάθει τις τρέλες του Γιωργάκη, να μας έρθει εδώ και να κάνει ένα παιδί η Ελλάδα έχει τελειώσει. Δεν χρειάζεται να πάμε σε μακρινές χώρες, μόνο οι έγκυες από Τουρκία, Αλβανία, Βουλγαρία, κτλ να περνάνε τα σύνορα λίγο πριν γεννήσουν τελειώσαμε.

Πρέπει όλοι ενωμένοι, ανεξαρτήτως πολιτικής πεποιθήσεως, να αποτελέσουμε ενωμένη γροθιά ενάντια στην κίνηση αυτή. Πρέπει να το κάνουμε τώρα διότι αργότερα θα είναι πολύ αργά. Πρέπει να το κάνουμε αλλιώς η ζωή μας θα γίνει σκέτη κόλαση, διότι θα γίνουμε όπως κάποιοες τριτοκοσμικές χώρες που βλέπετε στην τηλεόραση και γελάτε. Πώς μπορούμε να αντιδράσουμε; Το πρώτο και βασικό που έχουμε να κάνουμε είναι να είμαστε εμείς οι ίδιοι ενημερωμένοι για το θέμα αυτό και να φροντίσουμε να ενημερώνουμε ο καθένας τον δικό του κύκλο. Όσοι έχουμε την διάθεση μπορούμε επιπλέον να στείλουμε ηλεκτρονικά μηνύματα στα αρμόδια υπουργεία και στις προσωπικές ιστοσελίδες του Πρωθυπουργού και των στελεχών του. Τέλος πρέπει α γυρίσουμε την πλάτη στην κυβέρνηση που μας αγνοεί επιδεικτικά και δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς «θα κάνω ότι γουστάρω εγώ», να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι θα βλέπουν ψήφους μόνο με τα κυάλια αν περάσει αυτό το μέτρο.

Δεν γνωρίζω αν το κίνητρο του «κυρίου» Παπανδρέου είναι η προσωπική του τρέλα / βλακεία ή αν ακολουθεί τις εντολές της Αμερικής (Αμερικανάκι γαρ) για να καταστραφεί η Ευρώπη. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι αυτό το μέτρο δεν πρέπει να περάσει, ότι και να γίνει. Η κυβέρνηση υπάρχει για να εκφράζει την θέληση του λαού και όχι το καπρίτσιου του κάθε τρελού που έγινε Πρωθυπουργός μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος είχε να επιλέξει μεταξύ αυτού και μίας τραγικά κακής κυβέρνησης (ΝΔ). Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε, έστω για μία φορά, για να επιβάλουμε ως λαός την θέλησή μας. Ίσως έτσι, εκτός από την επιβίωσή μας, ανακτήσουμε και την χαμένη μας αξιοπρέπεια.

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος.

Διαβάστε περισσότερα...

Φοροδιαφυγή ενάντια στους απατεώνες

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Είναι κάποια πράγματα που δεν τα καταλαβαίνω. Εξανίστανται κυβερνητικοί παράγοντες με το γεγονός πως πολύ λίγοι έλληνες δηλώνουν ετήσιο εισόδημα υψηλότερο από 50.000 ευρώ. Δεν χωράει αμφιβολία πως οι περισσότεροι ψεύδονται. Και κρύβουν τα εισοδήματά τους. Αυτό όμως που είναι εκπληκτικότερο είναι η παντελής σιωπή που συνοδεύει τις πολλές δεκάδες χιλιάδες ελλήνων που δηλώνουν εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ τον χρόνο!! Που, αν αληθεύει, θα πρόκειται περί ιατρικού θαύματος. Τόσοι πολλοί δηλ. να ζούν δίχως χρήματα και ουσιαστικά χωρίς φαγητό.

Γι’ αυτούς όμως δεν δείχνει να ενοχλείται κανένας. Προφανώς γιατί ανήκουν σε μια κοινωνική κατηγορία ταμπού. Σε αυτή των υποτιθέμενων χαμηλών εισοδημάτων. Των οποίων στην Ελλάδα ουδείς διανοείται να ελέγξει την ειλικρίνεια. Η αντίληψη που επικρατεί στην χώρα είναι πως είναι είναι πολύ καλύτερο να ζημιώνουν οι εύποροι παρά να πάψουν να κοροιδεύουν η και να κλέβουν οι θεωρητικά μη έχοντες. Διότι έτσι δεν κλυδωνίζεται η κοινωνική συνοχή ούτε και ανατρέπονται νοοτροπίες και αντιλήψεις ολόκληρων δεκαετιών.

Ουδείς τόλμησε, για παράδειγμα, να ελέγξει τις εκατοντάδες των κατοίκων της περιοχής της Λάρισας που άξαφνα, αν και οι περισσότεροι φτωχοί αγρότες η ταπεινοί - χαμηλών υποτίθεται εισοδημάτων - επαγγελματίες, βρέθηκαν με ομόλογα της Lehman Bothers (!) στα χέρια όταν η περίφημη αυτή αμερικανική επενδυτική τράπεζα κατέρρευσε. Που βρέθηκαν τέτοιες περιουσίες στα χέρια ανθρώπων που βρίσκονται – πολλοί απ’ αυτούς, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους πάντα - κάτω η και κοντά στο όριο της φτώχειας;

Το πιο εξωφρενικό μάλιστα είναι πως οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους έκδηλα ψευδόμενους συμπολίτες μας θα εισπράξουν και επίδομα έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης. Που θα το καταβάλλουν εκείνοι που πραγματικά δουλεύουν στο φώς, δηλώνουν τα πραγματικά τους εισοδήματα, δεν κλέγονται στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα κι έχουν την ατυχία να έχουν γή η ακίνητα.

Είναι παράδοξο στην Ελλάδα να κρίνουμε την οικονομική κατάσταση του καθενός από τα εισοδήματα κι όχι από την περιουσία του, Ανεξάρτητα από τους μισθούς, τις εισπράξεις και τις όποιες άλλες του προσόδους η πραγματική κατάσταση του οποιουδήποτε δεν μπορεί με ακρίβεια να εκτιμηθεί αν δεν ληφθούν υπ όψιν όλα του τα περιουσιακά στοιχεία. Σε άλλη θέση είναι ένας μισθωτός που ζεί αποκλειστικά και μόνο με την μηνιαία του αμοιβή, Κι άλλο ένας συνάδελφός του με ακίνητα, καταθέσεις, που παραχωρεί για εκμετάλλευση εκτάσεις γής, η που σπεκουλάρει σε χρηματιστήρια. Όταν όλα αυτά δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν το ψεύδος και η απάτη κυριαρχούν ενώ τιμωρούνται ουσιαστικά οι έντιμοι και οι ειλικρινείς. Και υποφέρουν ουσιαστικά οι πραγματικά ασθενέστεροι.

Ποιος λοιπόν μπορεί να καταδικάσει όσους φοροδιαφεύγουν, όταν μπορούν, σαν αντίδραση απέναντι στους απατεώνες;

Λίγο παλαιότερο άρθρο, αναδημοσιεύεται τώρα λόγο ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου. Επισκεφτείτε το ιστολόγιου του κ Ανδριανόπουλου στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Περί ΚΚΕ και Δικαιώματος στην Απεργία

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών,

Το ΚΚΕ από την αρχή της ιδρύσεώς του προσπαθεί να πλασαριστεί ως η προστάτιδα δύναμη του εργάτη. Ένα από τα εργατικά δικαιώματα που υπερασπίζεται συστηματικά το ΚΚΕ είναι το δικαίωμα της απεργίας, ακόμα και σε περιπτώσεις που η απεργία κρίνεται παράνομη και καταχρηστική. Πέραν του ερωτήματος αν πάντοτε έχει το δίκιο με το μέρος του ο απεργός (π.χ. δεχόμαστε να απεργεί μία πληθυσμιακή ομάδα διεκδικώντας εξωφρενικά προνόμια;), τίθεται ένα ακόμα πιο θεμελιώδες ερώτημα: Πιστεύουν πράγματι οι κομμουνιστές ότι το δικαίωμα της απεργίας είναι ιερό;

Επειδή δεν μπορούμε να διαβάσουμε το μυαλό κανενός, την μόνη σίγουρη απάντηση μπορούμε να την πάρουμε εάν εξετάσουμε ποιά ήταν η στάση των κομμουνιστών στο δικαίωμα της απεργίας όταν είχαν οι ίδιοι της εξουσία. Ευτυχώς για εμάς υπάρχει ένα τέτοιο ιστορικό παράδειγμα και μάλιστα στην γενέτειρα του κομμουνισμού, στην Σοβιετική Ένωση. Την δεκαετία του '60 είχε γίνει μία πολύ μεγάλη απεργία στο Νοβοτσερκάσκ, όπου οι εργάτες διαμαρτύρονταν για τους χαμηλούς μισθούς και την έλλειψη τροφίμων. Πώς τους αντιμετώπισε το Κομμουνιστικό καθεστώς; Απλούστατα, τους πυροβόλησε!!! Άνοιξαν πύρ, χωρίς δισταγμό ή προειδοποίηση, εναντίον των άοπλων διαδηλωτών και ακολούθησε κανονική σφαγή. Αξίζει να διαβάστε τι λέει ο Ρώσος ιστορικός Αλεξέι Μίλερ για το περιστατικό αυτό:

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&s=vioi-kai-politeies&c=texnes&date=24/10/2009

Εδώ τι κάνουν οι κομμουνιστές όταν ανοίξει έστω και μία μύτη διαδηλωτή λόγω αστυνομικής βίας (την οποία βία φυσικά όλοι μας καταδικάζουμε); Χαμός. Απαιτούν να παραιτηθεί ο υπουργός, καταγγέλλουν την κυβέρνηση, κτλ κτλ. Συνεπώς διαπιστώνουμε ότι οι κομμουνιστές είναι υπέρ της απεργίας επιλεκτικά, μόνο σε μη κομμουνιστικά καθεστώτα. Άρα λοιπόν δεν πιστεύουν πραγματικά στο «ιερό» δικαίωμα της απεργίας, αλλά το χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να φέρουν σε δυσχερή θέση και να φθείρουν την εκάστοτε μη κομμουνιστική κυβέρνηση. Δεν είναι οι κομουνιστές γενικά κατά της βίας, είναι κατά της βίας μόνο όταν αυτή ασκείται από μη κομμουνιστές.

Αυτό μπορεί να φαίνεται περίεργο για κάποιον που δεν έχει γνωρίσει τον τρόπο σκέψεως των κομμουνιστών. Με την νοοτροπία «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» οι κομμουνιστές καλωσορίζουν οτιδήποτε μπορεί να τους φέρει πιο κοντά στην εξουσία και κατά συνέπεια ότι αποσταθεροποιεί την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό διότι μόνο τότε μπορεί να αποκομίσει κάποιο όφελος το ΚΚΕ. Διότι εάν όλα πήγαιναν τέλεια σε αυτήν την χώρα, ποιος θα ψήφιζε ΚΚΕ; Κανένας. Η ηθική του κομμουνιστή απλώς δεν είναι ηθική. Δέχεται ως ηθικό οτιδήποτε συμφέρει τον κομμουνισμό, ακόμα και εάν αυτό είναι ψέμα ή και φόνος.

Τα μικρά κόμματα είναι ευνοημένα ακριβώς επειδή είναι μικρά κόμματα και δεν έχουν κυβερνήσει ποτέ. Έτσι είναι πολύ πιο δύσκολο να τα κατηγορήσει κανείς για κάτι. Όμως μπορεί το ΚΚΕ να μην έχει κυβερνήσει, αλλά έχει κυβερνήσει ο κομμουνισμός. Θα καταδικάσουν οι Έλληνες κομμουνιστές και το ΚΚΕ την σφαγή του Νοβοτσερκάσκ; Σίγουρα όχι. Είμαι σίγουρος διότι έχουν ήδη θεοποιήσει τα ανθρωπόμορφα κτήνη που διέταξαν αυτήν την σφαγή και που καμμία διαφορά δεν έχουν με τον Χίτλερ.

Περισσότερες πληροφορίες για την σφαγή του Νοβοτσερκάσκ, όσοι ενδιαφέρεστε, θα βρείτε στο Wikipedeia και στο Youtube...

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος. Διαβάστε περισσότερα...

Περί της Κατάργησης των Φρουρών στα Αστυνομικά Τμήματα

Από Πολέμιους των Νεοσοφιστών (παλιότερο κείμενο),

Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, αποφάσισε χθές (είναι παλιότερο το κείμενο) να καταργήσει τις σκοπίες έξω από τα Αστυνομικά τμήματα. Πρώτα από όλα αυτή είναι μία βιαστική κίνηση και η βιασύνη είναι συνήθως κακός σύμβουλος. Ας εξετάσουμε όμως εάν είναι η κίνηση αυτή καθ' εαυτή καλή ή κακή.

Καταρχάς προφανώς πρέπει να αναρωτηθούμε ποιοι ήταν εξ αρχής οι λόγοι που υπήρχαν σκοπιές έξω από τα Αστυνομικά Τμήματα. Ο φρουρός εξασφαλίζει ότι κανένας κακόβουλος (τρομοκράτης, κτλ) δεν θα μπορέσει να πλησιάσει σε απόσταση επαφής το Αστυνομικό τμήμα. Εάν δεν υπάρχει ο φρουρός, που πράγματι θα κινδυνέψει πολύ σε ενδεχόμενη επίθεση, θα κινδυνέψουν όλοι οι αστυνομικοί και όλοι οι πολίτες που βρίσκονται εκείνη την στιγμή στο τμήμα. Για παράδειγμα, μπορεί πλέον ένας τρομοκράτης να πλησιάσει μέχρι το παράθυρο και να πετάξει μία χειροβομβίδα, κάτι που με τους φρουρούς θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί. Τι τον εμποδίζει;

Η κίνηση αυτή επιπλέον θυμίζει την νοοτροπία «πονάει χέρι, κόβω χέρι». Δηλαδή η μόνη λύση που υπήρχε ήταν να καταργηθούν οι φρουροί; Δεν θα μπορούσαν να παρθούν κάποια μέτρα που να εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή ασφάλεια του φρουρού. Δεν θα μπορούσε, για παράδειγμα, να φτιαχτεί έξω από κάθε τμήμα ένα αλεξίσφαιρο κουβούκλιο ώστε να είναι ασφαλής ο φρουρός και από εκεί να φυλάει σκοπιά; Δεν θα μπορούσε ο φρουρός να φοράει ειδική αλεξίσφαιρη ολόσωμη στολή; Δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν κάμερες έξω από το κάθε αστυνομικό τμήμα αλλά και σε μία Χ απόσταση γύρω από το τμήμα; Γιατί λοιπόν δεν εφαρμόζουμε λύσεις σαν και αυτές ώστε και να έχουμε τα οφέλη του φρουρού και να είναι ασφαλής ο φρουρός;

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αν είναι σωστή η κατάργηση των φρουρών, αλλά και τι μηνύματα περνάει ένα μέτρο σαν και αυτό στην κοινωνία. Το πρώτο μήνυμα που περνάει στον απλό πολίτη είναι ότι η πολιτεία (και κατ' επέκταση και η Αστυνομία) δεν μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της. Αναγκάζεται δηλαδή να αποσύρει τους φρουρούς για να μην καταλήξουν νεκροί. Άρα αφού η Αστυνομία δεν μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της, πώς θα προστατέψει τον πολίτη; Το δεύτερο μήνυμα, εξ ίσου τραγικό, είναι ότι η Πολιτεία υποχωρεί έναντι στους τρομοκράτες. Η υποχώρηση αυτή δείχνει μία αδυναμία η οποία αποθαρρύνει τον πολίτη και ενθαρρύνει τον τρομοκράτη.

Τέλος θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα: Δηλαδή αν γίνεται πόλεμος δεν θα έχει ο στρατός σκοπιές επειδή μπορεί ο σκοπός να κινδυνέψει; Μήπως έχουμε χάσει τελείως την λογική μας; Το νόημα του σκοπού, οποιουδήποτε είδους σκοπού, είναι να κινδυνεύει ο ίδιος ώστε όλοι οι άλλοι να είναι ασφαλείς. Αλλιώς αντί να γαζώνουν οι τρομοκράτες τον σκοπό, θα γαζώνουν όλους όσους βρίσκονται στον χώρο που φυλάει ο σκοπός.

Το κείμενο είναι παλαιότερο αλλά αναδημοσιεύεται τώρα λόγω ιδιαίτερα περιορισμένου χρόνου των συντακτών. Τα αγαπημένα μας ιστολόγια συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε και θα αναδημοσιεύουμε όποτε βρίσκεται λίγος χρόνος.

Διαβάστε περισσότερα...

Επενδυτική ενημέρωση 13 – 12 – 09

Από Derivatives.gr,

Οι παρακάτω πληροφορίες αναδημοσιεύονται από το Digital Weekly Magazine του www.derivatives.gr.

S&P500: :Ο S&P500 βρίσκεται σε αδιέξοδο σε μια μακροχρόνια αντίσταση διαρκείας, την αντίσταση του "Bear Market" 50% Fibonacci. Μπορεί η σημερινή αστάθεια των αγορών να δημιουργεί απογοήτευση αλλά η αγορά δείχνει έντονο ρυθμό και αυτή η αστάθεια δεν θα διαρκέσει για πάντα.

Η προσδοκία είναι ότι ένα σπάσιμο από το σημείο που βρισκόμαστε θα μας δώσει μια ξεκάθαρη τάση, αν και δεν μπορεί να προβλέψει κανείς προς ποια κατεύθυνση θα σπάσει. Στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, η τιμή θα μπορούσε να σπάσει απότομα πάνω ή κάτω από τα καθορισμένα όρια.

Μια κίνηση πάνω από τις 1115 μονάδες κατά πάσα πιθανότητα θα επιφέρει μια άλλη δοκιμασία του επιπέδου 1118 δημιουργώντας περαιτέρω ανοδική πίεση ακόμη και προς την περιοχή των 1120 μονάδων. Αυτό συνέβη και στις αρχές του Δεκεμβρίου, αλλά οι αγοραστές δεν ήταν σε θέση να διατηρήσουν την άνοδο.

Μια καθοδική κίνηση προς το 1102,5 θα θέσει το επίπεδο 1090 μονάδων ξανά στο προσκήνιο.

Μέχρι τότε, για όσο διάστημα θα παραμείνει η τιμή σε αυτή την κατάσταση, ας είμαστε προσεκτικοί ως προς το μέγεθος των βραχυπρόθεσμων θέσεών μας, καθώς περιμένουμε ότι μια ενδεχόμενη κίνηση επέκτασης των ορίων της σταθεροποιητικής συρρίκνωσης, θα μπορούσε να είναι αρκετά ισχυρή.

Ακολουθούν τα περιεχόμενα του Digital Weekly Magazine που μπορείτε να λαμβάνεται ΔΩΡΕΑΝ από ΕΔΩ

§ “Η εβδομάδα που πέρασε - Με μικτή εικόνα άρχισε η εβδομάδα τη Δευτέρα στις αγορές της Ασίας καθώς ο Nikkei έκλεισε με κέρδη άνω του 1% καθώς το γιεν εξασθένισε ενώ η Κίνα και Αυστραλία κινήθηκαν χαμηλότερα κατά 0,7% και 0,55% αντίστοιχα. Η Heineken NV ανακοίνωσε ότι έκλεισε συμφωνία με την Ινδική United Breweries Ltd. έτσι ώστε να της επιτραπεί να παρασκευάζει και να πουλάει την μπύρα της στην αναπτυσσόμενη αγορά της. Επίσης, η Ινδική εταιρεία Reliance ADA Group προχώρησε σε συνεργασία με μία εταιρεία στο Los Angeles για την παραγωγή ταινιών 3-D σε ένα εργοστάσιο που θα απασχολήσει περισσότερους από 1.000 εργαζομένους στο Mumbai και θα είναι το μεγαλύτερο του είδους του στον κόσμο. >>Σελίδα 3

§ “Συναλλαγές Μετοχικών Options στο CBOE”. - Οι συναλλαγές και τα στατιστικά για την εβδομάδα που πέρασε. >>Σελίδα 7

§ TRADEVIEW: - S&P500: Ο S&P500 βρίσκεται σε αδιέξοδο σε μια μακροχρόνια αντίσταση διαρκείας, την αντίσταση του "Bear Market" 50% Fibonacci. Μπορεί η σημερινή αστάθεια των αγορών να δημιουργεί απογοήτευση αλλά η αγορά δείχνει έντονο ρυθμό και αυτή η αστάθεια δεν θα διαρκέσει για πάντα. Η προσδοκία είναι ότι ένα σπάσιμο από το σημείο που βρισκόμαστε θα μας δώσει μια ξεκάθαρη τάση, αν και δεν μπορεί να προβλέψει κανείς προς ποια κατεύθυνση θα σπάσει. Στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, η τιμή θα μπορούσε να σπάσει απότομα πάνω ή κάτω από τα καθορισμένα όρια. . >>Σελίδα 10

§ “Ημερολόγιο Οικονομικών Ανακοινώσεων ΗΠΑ”. - Δείτε το ημερολόγιο της εβδομάδος που έρχεται με οικονομικές ανακοινώσεις. >>Σελίδα 11

Α Π Ο Π Ο Ι Η Σ Η  Ε Υ Θ Υ Ν Ω Ν Derivatives.gr

Οι απόψεις και σχόλια που εκφράζονται στο συγκεκριμένο σχόλιο τουDerivatives.grδεν αποσκοπούν να προτρέψουν τους επενδυτές σε αγοραπωλησίες μετοχικών τίτλων, παραγώγων, νομισμάτων, ομολόγων ή άλλων επενδυτικών οχημάτων. Τα σχόλια του συγκεκριμένου δελτίου είναι απόψεις και το Derivatives.gr δεν φέρνει καμία ευθύνη για όποιες ζημιές θα μπορούσαν να προκληθούν σε χαρτοφυλάκια επενδυτών από συναλλαγές σε κάθε είδους επένδυση. Οι συγκεκριμένες πληροφορίες παρέχονται για ενημερωτικό σκοπό μόνο. Το Derivatives.gr δεν παρέχει συμβουλές χρηματοοικονομικού ενδιαφέροντος αλλά εκφράζει απόψεις και μόνον. Ο παραλήπτης της τρέχουσας πληροφόρησης θα πρέπει να συμβουλευτεί και να συζητήσει με τον χρηματοοικονομικό του σύμβουλο ή την χρηματιστηριακή του εταιρία ή την τράπεζά του για όποια θέματα  αναφέρονται στην τρέχουσα πληροφόρηση του Derivatives.gr προκειμένου να διαμορφώσει μία ανεξάρτητη κρίση προτού προβεί σε όποια επενδυτική κίνηση. ΤοDerivatives.gr δεν ευθύνεται για τα διαφημιστικά μηνύματα χορηγών ή εταιρειών που φιλοξενεί στοDigital Weekly Magazine.

Διαβάστε περισσότερα...

Το μεγάλο λάθος του κ. Χρυσοχοΐδη

Από Carolo Key,

Τον κ. Χρυσοχοΐδη τον βλέπουμε με ιδιαίτερη συμπάθεια καθώς οι πρώτες μέρες στο υπουργείο έδειχναν σαφώς καλύτερες των προσδοκιών. Το τραγικό λάθος έγινε το βράδυ του επεισοδίου στα Εξάρχεια που κάτω από το βάρος πιέσεων (θέλουμε να πιστεύουμε) ο κ. Χρυσοχοΐδης έκανε 2 τραγικά λάθη: αφενός διέταξε την απελευθέρωση όλων όσων είχαν προσαχθεί και αφετέρου έδειξε τον αρχηγό της αστυνομίας (η αλήθεια είναι ότι με τέτοιο "ξεπούλημα" της αστυνομίας εκείνο το βράδυ ο άνθρωπος θα είχε παραιτηθεί και μόνος του).

Το βίντεο των γεγονότων δεν το είχαμε δει αλλά το είδαμε σήμερα και το φέραμε να το δείτε και σεις. Πραγματικά ο λαουτζίκος στο μεγαλείο του..ο κάθε αποτυχημένος φωνάζει στους αστυνομικούς "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;;" ενώ οι κυράτσες τσιρίζουν..αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα που μάλλον δεν θα ξαναδεί βουλή με τα καραγκιοζιλίκια που κάνει.

Για όλα αυτά όμως φταίει μόνο η νομοθεσία και η παθητικοποίηση της αστυνομίας (δεν τους αφήνουν τους ανθρώπους, όχι ότι δεν μπορούνε). Σε κανένα Ευρωπαϊκό κράτος (μάλλον σε κανένα του κόσμου αλλά ας μην απογοητευτούμε τόσο πολύ) δεν έχουμε ξαναδεί αστυνομία να κάθεται να απολογείται για τις προσαγωγές και να εξηγεί στους συγκεντρωμένους έναν προς έναν γιατί κάνει την κάθε προσαγωγή.

Δημοσιογραφίσκοι, Πολιτικάντιδες, Χασοδίκες και η κουτσή Μαρία θεωρούν ότι είναι πάνω από το νόμο σε αυτή την χώρα. Βλέπουμε ανθρώπους με τα κινητά στα χέρια να τα βάζουν επιδεικτικά μπροστά στους αστυνομικούς ενώ το άτομο που χειρονομεί προς τον αστυνομικό "απορεί" γιατί τον προσαγάγουν. Αυτοί οι "άντρες" βέβαια αν βγουν στο εξωτερικό αυτά τα ξεχνάνε αμέσως γιατί αν τολμήσουν να αγγίξουν όργανο της τάξης σε άλλη χώρα (βλέπε Γερμανία, Αγγλία, Σκωτία, Γαλλία κτλ κτλ) θα συνομιλούσαν με το οδόστρωμα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Βέβαια εκεί αν πιάσεις "επώνυμο" που παρανομεί παίρνεις προαγωγή, ενώ στην Ελλάδα παίρνεις..τον Έβρο...

Το σημερινό περιστατικό θα σχολιαστεί σε νέο άρθρο αλλά κρατήστε αυτό που είπε πριν λίγο ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γιώργος Καρατζαφέρης: "οι φυσικοί αυτουργοί των τρομοκρατικών επιθέσεων, αποθρασύνονται όσο το σύστημα αφήνει ανέγγιχτους τους ηθικούς αυτουργούς.Καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ο κοινωνικός εχθρός είναι εντός των πυλών. Ο Θεός να βοηθήσει τα χτυπημένα παιδιά . Στις οικογένειές τους εύχομαι κουράγιο και δύναμη".

Διαβάστε περισσότερα...

Καλύτερα λωποδύτης..παρά στα STAGE..

Από Carolo Key,

Σύμφωνα με τον κ. Πάγκαλο καλύτερα να είναι κανείς πορτοφολάς...παρά εργαζόμενος των Stage...μάλλον αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αφού παρανομεί κανείς τουλάχιστον..ας βγάζει κάτι..

Βέβαια ο κύριος Πάγκαλος έχει δίκιο εν μέρη και αυτό πρέπει να τονιστεί. Αν ο νόμος απαγορεύει τις προσλήψεις μετά την προκήρυξη εκλογών σημαίνει ότι αυτοί που αποδέχονται τις δουλειές αλλά και ΚΥΡΙΩΣ ΟΣΟΙ ΤΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ είναι παράνομοι και πρέπει να αντιμετωπίζονται αναλόγως.

Βέβαια εδώ προκύπτουν 2 σοβαρά ζητήματα: Οι άνθρωποι αυτοί που δούλεψαν για ένα μήνα δεν πρέπει να πληρωθούν για το μήνα αυτό; Πως ένα πολίτης μπορεί να εμπιστεύεται ένα κράτος όταν ακόμα και οι θέσεις εργασίας που προσφέρει είναι παράνομες; Δηλαδή ένας εργαζόμενος του δημοσίου πρέπει πρώτα να ελέγχει αν η θέση που προκηρύσσεται από το κράτος είναι νόμιμη..απίστευτα πράγματα εν έτη 2010.

Το Εγχοιρίδιο προτείνει: Οι άνθρωποι αυτοί που δούλεψαν για ένα μήνα, ή έστω για μία ώρα, πρέπει να πληρωθούν για την εργασία αυτή. Αν η δουλειά που τους ανατέθηκε από το κράτος δεν ήταν νόμιμη πρέπει να γίνει δίωξη κατά συγκεκριμένων ατόμων που δημιούργησαν τις θέσεις αυτές και να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν λέμε να φτάσουμε σε τεχνικές Κίνας που για τέτοιο φαινόμενο θα τους απαγχόνιζαν στην μέση της Tien an men αλλά να γίνει πλήρης δήμευση της περιουσία τους και της οικογένειας τους. Από 2-3 υπουργούς και 5-6 βουλευτές αν δημευτεί η περιουσία τα χρήματα που θα μαζευτούν όχι μόνο φτάνουν για να πληρώσουν τους εργαζόμενους των stage...κάνουμε και επενδύσεις...Μην ξεχνάμε ότι η βουλευτική ασυλία δεν έχει κάποια διαφορά από την ασυλία που προσφέρουν οι πανεπιστημιακοί χώροι και έχει εμφανώς αντιδημοκρατικό χαρακτήρα- κοινώς κακώς υπάρχει.

Η φωτογραφία του κειμένου προέρχεται από ¨δημιουργικό" κοσμηματοπωλείο του εξωτερικού και τραβήχτηκε από φιλόζωο που είχε την καλοσύνη να την δημοσιοποιήσει και τον ευχαριστούμε γι αυτό.

Διαβάστε περισσότερα...

Αν ήταν νεοφιλελεύθερος ο Καραμανλής

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Ας κάνουμε μια άσκηση πολιτικής φαντασίας. Ας υποθέσουμε πως ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής ήταν πολιτικός ισχυρών πεποιθήσεων και δεν πηγαινοφερόταν από επικοινωνιολόγους και δημοσκοπησάρχες...

Ας πάρουμε σαν αφετηρία την υπόθεση πως από το ξεκίνημα της θητείας του αποσαφήνιζε προς τα μέλη της κυβέρνησης του τον στόχο του. Να εμμείνει δηλ. σε μια σειρά από σαφείς πολιτικές αρχές. Από τις οποίες δεν είχε σκοπό να παρεκκλίνει ανεξάρτητα από πιέσεις, ξεσηκωμούς και αντιδράσεις. Και πως αντικειμενικός του προορισμός ήταν μια κοινωνία σεβασμού της έννομης τάξης, περιορισμού της κρατικής αυθαιρεσίας και ιδιοτέλειας, σεβασμού της ισονομίας των πολιτών, εμπέδωσης της πλήρους διαφάνειας, δραστικής μείωσης των δημοσίων ελλειμμάτων μέσω περικοπών στις δαπάνες κατά κύριο λόγο, ολοκληρωμένης απελευθέρωσης των αγορών, εκλακτισμού του δημοσίου από την λειτουργία της οικονομίας και από την επιχειρηματική δράση γενικότερα, την μείωση της κρατικής γραφειοκρατίας, άρνηση αύξησης φόρων και την μετακίνηση του κέντρου βάρους της οικονομικής δραστηριότητας από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα.

Κοντολογής, θα ήταν ένας πρωθυπουργός με στοχεύσεις καθαρά νεοφιλελεύθερες επιδιώκοντας να δημιουργήσει μια κοινωνία υπεύθυνων για τις πράξεις τους πολιτών, με ανταγωνιστικούς θεσμούς και διαδικασίες στην παιδεία, στην υγεία, στον πολιτισμό, στα δημόσια έργα, στην επιχειρηματική δράση, στην έρευνα, στην καινοτομία και στην τεχνολογία. Τι αποτελέσματα άραγε θα έφερνε μια τέτοια κυβέρνηση στα δημόσια πράγματα του τόπου ερεθίζοντας καίρια την Αριστερά, τις δημόσιες συντεχνίες, σημαντικούς εργολάβους και προμηθευτές αλλά και καλοβολεμένους «λαικούς» δεξιούς. Θα ήταν άραγε χειρότερη η καλύτερη από την πραγματική κυβερνητική εμπειρία που μας προσέφερε η τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ;

Τι θα είχε λοιπόν πιθανότατα συμβεί; Κάτω από τις πανικόβλητες κραυγές μιάς απελπισμένης αριστεράς οι κεντρικές δομές του απηρχαιωμένου ελληνικού κρατισμού, που ουσιαστικά συντηρούν στο προσκήνιο τους παλιομοδίτικους αριστερούς μηχανισμούς, θα είχαν αρχίσει να συνθλίβονται. Με συνεπακόλουθες επιπτώσεις μάλλον ευδιάκριτες. Ο δημόσιος τομέας δεν θα είχε αυξηθεί και τα ελλείμματα δεν θα είχαν ξεφύγει. Ουδείς καινούργιος οργανισμός, επιτροπή, ινστιτούτο, κέντρο, δημόσια εταιρία, αρχή κλπ θα είχε δημιουργηθεί. Ετσι, το κράτος θα είχε 695 τουλάχιστον λιγότερους φορείς από τους σημερινούς, μια και τόσοι περίπου δημιουργήθηκαν στα χρόνια της ΝΔ.

Πρώτη δημοσίευση στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Aναζητήσεις και …Σκουριές..

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Η ΝΔ αναζητά το ιδεολογικό της στίγμα. Αυτό που δεν είναι σίγουρο είναι αν υπάρχει ειλικρίνεια στην αναζήτηση αυτή. Πολλές φορές στο παρελθόν είχαν υπάρξει κινήσεις αποσαφήνισης του ιδεολογικού προφίλ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δυστυχώς, η παράδοση δεν βοηθάει τέτοιες νεοδημοκρατικές κινήσεις...

Η έγνοια των στελεχών αλλά και της βάσης της ΝΔ είναι σχεδόν πάντοτε επικεντρωμένη στην πολιτική πρακτική. Ουδέποτε τους απασχόλησε η αναζήτηση ιδεών και ιδεολογικών σημείων αναφοράς. Το ζήτημα δεν υπήρξε ποτέ η πολιτική αφετηρία των πρακτικών της επιλογών. Αλλά πολύ περισσότερο η νομιμοποίηση, με κάποιας μορφής σχήμα ιδεών, της ευχέρειας να εφαρμόζουν ελεύθερα οτιδήποτε επιθυμούν.

Το κρίσιμο κομμάτι στο πολύμορφο μωσαικό που συνθέτει τους πολιτικούς συσχετισμούς στη ΝΔ είναι η εμμονή στην αναφορά του «κοινωνικού». Στους κόλπους της ΝΔ εγκυμονεί ο τρόμος πως θα φανούν εχθροί του λαού. Η de facto αποδοχή των ενοχών που έχει ενσταλάξει επάνω τους η Αριστερά, για ορισμένες διώξεις αλλά και για πράξεις γενικότερου κοινωνικού αποκλεισμού των μετεμφυλιακών χρόνων, τους κάνει εξαιρετικά καχύποπτους απέναντι σε οτιδήποτε αντιστρατεύεται τον πολιτικό πολιτισμό της αντίπερα όχθης. Οι λέξεις «κοινωνία» και «κοινωνικό» εμφανίζονται σημασιολογικά, για ένα κόσμο ρηχότατου πολιτικού προβληματισμού, να σηματοδοτούν την αφοσίωσή σε φιλολαικά δήθεν προστάγματα.

Δεν είναι τυχαίο πως μοναχά πολιτικοί με προέλευση το παραδοσιακό κέντρο η ακόμα και την καθαρότερη αριστερά, που δεν κουβαλούν δηλ. τα ενοχοποιητικά συμπλέγματα της εποχής του εμφύλιου, τολμούν να αναμετρηθούν με τα σύμβολα και τα ιερά της απυρόβλητης ουσιαστικά αριστεράς. Ο Γιώργος Παπανδρέου υπήρξε ο μοναδικός στην Ελλάδα αρχηγός κόμματος που πρώτος τόλμησε να μιλήσει για τον καταστρεπτικό ελληνικό κρατισμό. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος δεν διστάζει να ρίχνεται με βουλημία πεινασμένου λύκου πάνω στα θέσφατα του ελληνικού κομμουνιστικού ιερατείου. Ποτέ στέλεχος της ΝΔ δεν τόλμησε κάν να κινηθεί με παρόμοια πολιτική ορμή η φρασεολογία. Αλλά και μέσα στην συντηρητική παράταξη μοναχά στα χρόνια του κεντρο γενούς Μητσοτάκη έγιναν κάποιες προσπάθειες ταυτοποίησης πολιτικά του χώρου πάνω σε φιλελεύθερους βηματισμούς.

Δεν είναι τυχαίο πως στη φάση της παλινόρθωσης του λεγόμενου Καραμανλισμού στο κόμμα, της αποκαθήλωσης δηλ. κάθε ενεργητικού πολιτικού προβληματισμού και της επαναφοράς της τακτικής εξορκισμού της Αριστεράς, στα χρόνια δηλ. του περίφημου Συνεδρίου της Χαλκιδικής, επελέγη η ειδική απαξιωτική αναφορά στον νεοφιλελευθερισμό. Μέχρι τότε η ΝΔ, προσδιοριζόταν ουσιαστικά μονοδιάστατα αρνητικά. Ηταν δηλ. αντι-κομμουνιστική. Από τότε έγινε και αντι-νεοφιλελεύθερη. Εύλογα κάποιοι από εμάς που δεν κουβαλούσαμε φορτία ενοχών απέναντι στην Αριστερά και που πιστεύαμε σε ένα κόμμα θετικών και ενεργητικών προσδιορισμών, αποχωρήσαμε. Για κάποιους άλλους, η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ευκαιρία εμπέδωσης πολιτικής καθαρότητας. Ο σημερινός Δήμαρχος Θεσ/νίκης, περιχαρής, είχε τονίσει: «διώξαμε από την παράταξη και την ιδεολογία μας τα νεφελώματα και τις σκουριές».

Καλογυαλισμένη λοιπόν η ΝΔ και δίχως ιδεολογικά μιάσματα κέρδισε, μετά από χρόνια από τότε, την εμπιστοσύνη τελικά του εκλογικού σώματος. Όχι βέβαια λόγω της δύναμης των ιδεών της. Ούτε κι εξ’ αιτίας της σαφήνειας των πολιτικών της προτάσεων. Το Πασόκ απλά κατέρρευσε κάτω από το βάρος της αλαζονείας και της ροπής στην διαφθορά που η αίσθηση του ακατανίκητου προσέδωσε σε πολλά στελέχη του. Το πάθημα όμως αυτό δεν έγινε μάθημα σε κανένα. Δίχως ιδέες και μπούσουλα πολιτικής στρατηγικής η ΝΔ δεν άργησε να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Δίχως σκουριά αλλά με πολύ λάδι στα γρανάζια της κρατικής μηχανής έκανε ακόμη και τον δικό της κόσμο να την εγκαταλείψει. Αφού είχε πρώτα εξοργισθεί.

Θα αναζητήσει τώρα πράγματι ιδέες για την φυσιογνωμία της; Και θα αποτινάξει τον ψυχολογικό καταναγκασμό που της έχει επιβάλει η Αριστερά; Η εμπειρία δείχνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Ελπίδα όμως πάντα υπάρχει…

Πρώτη δημοσίευση στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Επενδυτική ενημέρωση 25 – 10 – 09

Από Derivatives.gr,

Ακολουθούν τα περιεχόμενα του Digital Weekly Magazine που μπορείτε να λαμβάνεται ΔΩΡΕΑΝ από ΕΔΩ

§ “Η εβδομάδα που πέρασε - Με κέρδη άνω του 1% ξεκίνησε τη Δευτέρα ο Hang Seng σε αντίθεση με το Nikkei στην Ιαπωνία και το Γενικό Δείκτη στην Αυστραλία που έκλεισαν με ζημιές λιγότερο της μίας ποσοστιαίας μονάδας. Η Ιαπωνία μέσω αξιωματούχων της στην Κεντρική Τράπεζα δήλωσε ανοιχτά ότι οι εμπορικές τράπεζες είναι πιο πρόθυμες πλέον να δανείσουν εταιρείες ενώ και οι εταιρείες κινούνται πιο εύκολα να αναζητήσουν ρευστό από την αγορά ομολόγων. Στην Ευρώπη, οι κύριες αγορές έκλεισαν ενισχυμένες στα υψηλότερα επίπεδά τους κατά το τελευταίο έτος. Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler ανακοίνωσε κέρδη προ τόκων και φόρων γ΄ τριμήνου €470 εκατομμύρια. Η ελβετική εταιρεία παροχής ενέργειας ABB Ltd. ανακοίνωσε ότι αναμένει για το γ΄ τρίμηνο καθαρά έσοδα $1 δισεκατομμυρίου ενώ θα επενδύσει ένα μεγάλο μέρος χρηματικών διαθεσίμων για τις δραστηριότητές της στη Ρωσία. Η γαλλική LVMH Moet Hennessy Louis Vuitton, η μεγαλύτερη εταιρεία πολυτελών αγαθών στο κόσμο, ανακοίνωσε ότι οι πωλήσεις της κατά το γ΄ τρίμηνο του έτους υποχώρησαν κατά 0,6%. Η αγγλική επιτροπή κεφαλαιαγοράς πρόκειται να επιβάλλει εργαλεία αξιολόγησης σε όλους τους δανειολήπτες οι οποίοι θα είναι υπεύθυνοι να εκτιμήσουν τη δυνατότητά τους να πληρώσουν το δάνειο ενώ οι τράπεζες θα ζητούν πιστοποίηση των εισοδημάτων των δανειοληπτών. >>Σελίδα 2

§ “Συναλλαγές Μετοχικών Options στο CBOE”. - Οι συναλλαγές και τα στατιστικά για την εβδομάδα που πέρασε. >>Σελίδα 6

§ TRADEVIEW: S&P500: Εν αναμονή και άλλων εταιρειών προς ανακοίνωση των κερδών τους, τα μεγαλύτερα ονόματα ήδη έχουν αφήσει πίσω τους ένα θετικό τρίμηνο αποτελεσμάτων. Ωστόσο, η προσοχή θα στραφεί στις οικονομικές ειδήσεις όπως το ΑΕΠ για το τρίτο τρίμηνο, που αναμένεται την Πέμπτη. Το νούμερο που θα ανακοινωθεί είναι σημαντικό, διότι εάν αυτό το τρίμηνο σημειώσει ανάπτυξη, θα πρέπει να σηματοδοτήσει το τέλος της ύφεσης, δεδομένου ότι θα είναι το πρώτο τρίμηνο που θα σημειώσει ανάπτυξη από το 2008 έως σήμερα. >>Σελίδα 7

§ “Ημερολόγιο Οικονομικών Ανακοινώσεων ΗΠΑ”. - Δείτε το ημερολόγιο της εβδομάδος που έρχεται με οικονομικές ανακοινώσεις. >>Σελίδα 9

Α Π Ο Π Ο Ι Η Σ Η  Ε Υ Θ Υ Ν Ω Ν Derivatives.gr

Οι απόψεις και σχόλια που εκφράζονται στο συγκεκριμένο σχόλιο τουDerivatives.grδεν αποσκοπούν να προτρέψουν τους επενδυτές σε αγοραπωλησίες μετοχικών τίτλων, παραγώγων, νομισμάτων, ομολόγων ή άλλων επενδυτικών οχημάτων. Τα σχόλια του συγκεκριμένου δελτίου είναι απόψεις και το Derivatives.gr δεν φέρνει καμία ευθύνη για όποιες ζημιές θα μπορούσαν να προκληθούν σε χαρτοφυλάκια επενδυτών από συναλλαγές σε κάθε είδους επένδυση. Οι συγκεκριμένες πληροφορίες παρέχονται για ενημερωτικό σκοπό μόνο. Το Derivatives.gr δεν παρέχει συμβουλές χρηματοοικονομικού ενδιαφέροντος αλλά εκφράζει απόψεις και μόνον. Ο παραλήπτης της τρέχουσας πληροφόρησης θα πρέπει να συμβουλευτεί και να συζητήσει με τον χρηματοοικονομικό του σύμβουλο ή την χρηματιστηριακή του εταιρία ή την τράπεζά του για όποια θέματα  αναφέρονται στην τρέχουσα πληροφόρηση του Derivatives.gr προκειμένου να διαμορφώσει μία ανεξάρτητη κρίση προτού προβεί σε όποια επενδυτική κίνηση. ΤοDerivatives.gr δεν ευθύνεται για τα διαφημιστικά μηνύματα χορηγών ή εταιρειών που φιλοξενεί στοDigital Weekly Magazine.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυβέρνηση σε δοκιμασία κι αντιπολίτευση σε αφασία

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Θα συνειδητοποιήσουν ποτέ τα στελέχη της ΝΔ πως δίχως ουσιαστική θεώρηση του κόσμου γύρω τους και της προοπτικής για το μέλλον δεν θα πλησιάσουν, αλλά ούτε και θα χρειασθεί για τον τόπο να το κάνουν, την εξουσία;

Αποτυχημένοι διαχειριστές με πατέντα πλέον, με πολύ ύφος αλλά δίχως καθόλου ουσία, δεν θα τους έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Μάτωσα για χρόνια σ' αυτό το κόμμα επιμένοντας στην ανάγκη να απαλλαγούμε από τον μεσσιανισμό της Καραμανλικής κληρονομιάς του "γνωρίζουμε το καλό του λαού" και να αποκτήσουμε θέσεις, ιδέες και πολιτική πλατφόρμα. Η φωνή μου χτυπούσε σε ώτα κουφών. Κι όταν είχα αποδείξει κερδίζοντας τον Δήμο του Πειραιά πως με μιά δέσμη ιδέων μπορείς να κάνεις τα πάντα. Τώρα τους έπιασε ο πόνος για την λαική στήριξη. Τόσα χρόνια που το φώναζα σφύριζαν όλοι αδιάφορα. Δίχως καινοτομία, ανατρεπτικές ιδέες και νέες προτάσεις, και με μιά κυβέρνηση που δεν θα χειάζεται να κάνει παρά τα συνετά και τα αναγκαία, το κόμμα της ΝΔ θα έρχεται στη μνήμη πλέον μοναχά μέσα από τις σελίδες της νεώτερης ιστορίας.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ

Κοντεύει άνοστο ανέκδοτο η συζήτηση για το ιδεολογικό στίγμα της ΝΔ. Μα ποιό ακριβώς στίγμα είχε και το έχασε; Ο ευρών πάντως αμοιφθήσεται. Οσο για τους επίδοξους νέους αρχηγούς, και παλαιούς Προέδρους θνησιγενών παλαιότερων κομμάτων, η αναζήτηση της ιδεολογικής τους ταυτότητας δεν είναι δύσκολο πράγμα. Εντοπίζετε το ιδεολογικό προφίλ των προηγούμενών τους κομμάτων, τα προσθέτετε και διαιρείται δια του δύο. Το αποτέλεσμα, είναι το πολιτικό στίγμα της ΝΔ του αύριο υπό την ηγεσία τους. Καλά ξεμπερδέματα...

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΙΔΙΑ;

Πότε θα καταλάβουν στην χώρα αυτή κυβερνώντες και κυβερνώμενοι πως οι φόροι των φορολογουμένων δεν είναι περιουσιακό στοιχείο στα χερια των υπουργών για να διατίθενται κατά το δοκούν. Η κυβερνητική απόφαση να πληρώσει το δημόσιο τις αποζημιώσεις των ναυτικών που έχασαν τις δουλειές τους λόγω χρεωκοπίας εφοπλιστικής εταιρίας, φέρνει στο νού επιστροφή στο παρελθόν. Στην εποχή δηλ. της κρατικής αυθαιρεσίας και του ασύδοτου δανεισμού. Τι φταίει ο μέσος φορολογούμενος για τις ατυχίες κάποιων στις επαγγελματικές τους προσπάθειες; Το κρατος αλληλεγγύης οφείλει να βρίσκεται δίπλα στον κόσμο σε ζητήματα υγείας, πρόνειας, εξασφάλισης ίσων συνθηκών απασχόλησης και ίσων ευκαιριών. Οχι όμως και αποζημίωσης για ατυχίες στην οικονομική τους δραστηριότητα. Γιατι δεν αποζημιώνονται οι έμποροι που πτωχεύουν, οι δικηγόροι που δεν έχουν δουλειές, οι εργάτες που διώχνονται από εργοστάσια και μεταλλεία και τόσοι άλλοι; Τα φορολογικά έσοδα έχουν συγκεκριμένη αποστολή. Είναι κατά κύριο λόγο προορισμένα να διευκολύνουν την λειτουργία του κράτους και να χρησιμοποιούνται για κοινωνική προστασία και για υποδομές ανάπτυξης. Δεν έχουν στοχο την παρέμβαση στους μηχανισμούς της αγοράς και την επιλεκτική ανάμιξη στις τύχες της όποιας επιχείρησης.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ

Η κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί. Και να αντιμετωπίσει τις βολεμένες συνδικαλιστικές συντεχνίες που απειλούν να τινάξουν, αν δεν το έχουν ήδη κάνει, την ελληνική κοινωνία και οικονομία στον αέρα. Η ηγεσία των λιμενεργατών απαιτεί να ακυρωθεί διακρατική ελληνική συμφωνία και να μην εφαρμοσθεί νόμος του κράτους επειδή θίγονται απροσδιόριστα ειδικά συμφέροντα. Η συμφωνία με τους Κινέζους κατοχυρώνει τα δακαιώματα των εργατών, την δου΄λειά τους και τις αμοιβές τους. Δεν κατοχυρώνει βέβαια την ιδιότυπη "συνδιοίκηση" και τον ιδιόμορφο τρόπο ελέγχου από κάποιους των προβλητών. Και πνίγεται η αγορά. Και βαθαίνει η κρίση στην οικονομία. Η κυβέρνηση οφείλει να αποφασίσει και να λάβει μέτρα.

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ SIEMENS

Ο μοναδικός τρόπος να ξεβρωμίσει η δημόσια ζωή της χώρας από την δυσωδία του σκανδάλου της Siemens - ιδιαίτερα μετά την ουσιαστική απαλλαγή η προστασία του Μιχ. Χριστοφοράκου από την Γερμανική δικαιοσύνη - είναι ο αποκλεισμός της εταιρίας αυτής από κάθε δουλειά με το ελληνικό δημόσιο. Αν δεν κατονομάσει τους έλληνες πολιτικούς παραλήπτες "δώρων", προκειμένου να προτιμηθεί η εταιρία αυτή σε δημόσια έργα και κρατικές προμήθειες. Η κυβέρνηση οφείλει απέναντι στον πελαγωμένο ελληνικό λαό να αποκαταστήσει το κύρος του πολιτικού κόσμου. Και τα υπόλοιπα κόμματα - ΟΛΑ τα κόμματα - πρέπει να στηρίξουν την σχετική πρωτοβουλία. Νομικό κώλυμα δεν υπάρχει. Η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να μην τολμήσει να κάνει αυτό που έχει κάνει ακόμη και η Νιγηρία!! Διαφορετικά, ο βόρβορος θα μας πνίξει. Και η πολιτική σκηνή θα μεταβληθεί σε σκιά. Ο κόσμος θα πιστέψει πως όλοι πλέον "τα παίρνουν"...

Πρώτη δημοσίευση στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Κυβέρνηση του τίποτα

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να απαντήσουν οι έλληνες σε ένα ασυνήθιστο κουίζ. Τι ακριβώς θυμούνται από την κυβέρνηση Καραμανλή;

Είμαι σίγουρος πως πέραν των σκανδάλων, των εσωκυβερνητικών συγκρούσεων και του απόντος Πρωθυπουργού δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο που να τους έχει μείνει στην μνήμη. Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο κυβέρνησης που ξεκίνησε με τόσες υποσχέσεις και δυνατότητες και κατέληξε να μην έχει αφήσει το παραμικρό θετικό πολιτικό στίγμα. Θυμάμαι όταν το 2004 είχα συνεργασθεί με τον κ. Γ. Παπανδρέου δεκάδες αναγνώστες της ιστοσελίδας με είχαν κατακλύσει με μηνύματα αποδοκιμασίας για την ενέργειά μου αυτή. Εξηγούσα βέβαια σε όλους ευγενικά πως αν έκρινα από τον τρόπο συμπεριφοράς της ηγετικής ομάδας της ΝΔ απέναντί μου σύντομα και οι ίδιοι θα μετάνοιωναν πικρά για την επιλογή τους. Δεν μπορώ να πώς πως τώρα, που κάπου δικαιώθηκα, χαίρομαι. Το δείγμα γραφής, μέχρι τώρα πάντως, του νέου Πρωθυπουργού αναδεικνύει ακριβώς τα στοιχεία εκείνα που από τότε με είχαν πείσει πως ήταν περισσότερο κατάλληλος για να κυβερνήσει την χώρα. Οι εξελίξεις βέβαια θα δείξουν.

Πρώτη δημοσίευση στο http://www.andrianopoulos.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Παραίτηση Πάγκαλου Εδώ & Τώρα

Από antisofistes.blogspot.com,

Το επεισόδιο με τα Ίμια αποτελεί μία από τις ντροπιαστικότερες σελίδες της Ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάς δέχτηκε να κατεβάσει την σημαία της από Ελληνικό έδαφος υπό τις έωλες απειλές της Τουρκίας και τις «καλοπροαίρετες» συμβουλές της Αμερικής...

Το σοβαρό αυτό θέμα σιγά σιγά ξεχάστηκε, μέχρι πρόσφατα που εκδόθηκε το βιβλίο των κυρίων Αθανασίου Έλλις και Μιχάλη Ιγνατίου. Ο λόγος που το βιβλίο αυτό είναι πολύ σημαντικό είναι επειδή περιέχει τα απόρρητα τηλεγραφήματα από πλευράς Αμερικής κατά την διάρκεια της κρίσης των Ιμίων.

Ο Ναύαρχος Λυμπέρης είχε δηλώσει δημοσίως μετά την κρίση ότι ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε προτείνει να υποσταλεί η Ελληνική σημαία από τα Ίμια και να ισχυριστούν ότι την πήρε ο άνεμος. Ο Πάγκαλος τότε αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός αυτό και μάλιστα απείλησε εμμέσως τον Ναύαρχο για συκοφαντική δυσφήμιση. Τελικά όμως, μέσω των Αμερικανικών τηλεγραφημάτων, αποδεικνύεται ότι ο Πάγκαλος πράγματι είπε αυτά τα λόγια. Συγκεκριμένα φαίνεται ότι είπε: «Ο αέρας θα πάρει τη σημαία από τα Ίμια και δεν θα την αντικαταστήσουμε». Συνεπώς ο Πάγκαλος πρότεινε να πούν ψέμματα στον Ελληνικό λαό, είπε ψέμματα δημοσίως διαψεύδοντας την επίμαχη δήλωση και τέλος υπάρχει και η ξεκάθαρα προδοτική πρόταση υποστολής της σημαίας. Άρα το ατόπημα είναι τριπλό και μείζων.

Ο «κύριος» Πάγκαλος φυσικά δεν πρόκειται να παραιτηθεί διότι απλά είναι τελείως ξεδιάντροπος, όπως έχει πλέον περίτρανα αποδειχθεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως, εφόσον είναι πράγματι τόσο ηθικός όσο υποστηρίζει και δεδομένων των νέων συγκλονιστικών αποκαλύψεων που προέκυψαν από τα απόρρητα τηλεγραφήματα, δεν θα έπρεπε να ζητήσει την παραίτηση του Πάγκαλου; Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει κάνει σημαία την ηθική και την διαφάνεια, ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Εάν δεν διώξει τον Πάγκαλο, τότε προφανώς ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και πλέον Πρωθυπουργός μένει μόνο στα ωραία λόγια και δεν προχωράει στην πράξη. Θα εγκαταλείψει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ το ηθικό του πλεονέκτημα για να προστατέψει τον ανεκδιήγητο Πάγκαλο; Μένει να το δούμε.

Να κάνουμε μία μικρή αλλά απαραίτητη παρένθεση για να εξηγήσουμε τον λόγο που τέτοιες υποχωρήσεις, όπως της Ελλάδας στα Ίμια, που ίσως να φαίνονται ασήμαντες («θα κάνουμε πόλεμο για μία βραχονησίδα;»), μόνο ασήμαντες δεν είναι. Πρώτον με μία τέτοια κίνηση δίνεις το ξεκάθαρο μήνυμα σε όλα τα κράτη της Γής ότι είσαι διατεθειμένος να κάνεις υποχωρήσεις, και ίσως ακόμα σημαντικότερες υποχωρήσεις από αυτήν. Κοινώς ότι είσαι χώρα καρπαζοεισπράκτορας. Δεύτερον έτσι δημιουργείς κλίμα ηττοπάθειας, ντροπής και απαισιοδοξίας στους Έλληνες. Και λαός με το ηθικό του χαμηλό είναι σε όλους τους τομείς χαμηλά.

Τέλος, υπήρξαν μερικοί που ρώτησαν δημοσίως: «Τι θέλετε να κάναμε, πόλεμο για μία βραχονησίδα;». Ωραία, δεν κάνουμε πόλεμο για μία βραχονησίδα. Για μία δεύτερη θα κάνουμε; Προφανώς (με την ίδια λογική) όχι. Για μία τρίτη; Για ένα μικρό ξερονησί, θα κάνουμε ολόκληρο πόλεμο; Πάλι όχι. Για ένα μεγαλύτερο νησί; Πού θα χαράξουμε τελοσπάντων την διαχωριστική γραμμή; Και επειδή μας περνάνε για πολύ αφελείς, θα ήθελα να αντιστρέψω την ερώτηση ως εξής: «Θα έκανε ολόκληρο πόλεμο η Τουρκία για μία βραχονησίδα;» Και ο νοών νοείτω...

Διαβάστε περισσότερα...

'Αγνοια κινδύνου στη Ν.Δ.

Από Ανδρέα Ανδριανόπουλο,

Η ΝΔ λοιπόν πρόκειται να εκλέξει καινούργιο αρχηγό. Δεν είναι κάτι νέο αυτό για μια παράταξη που μόνιμα ψάχνει για τις εύκολες λύσεις. Οποτε βυθίζεται στις κάλπες οπαδοί και στελέχη αναζητούν την διάσωση στο πρόσωπο του καινούργιου ηγέτη. Δίχως αξιολόγηση σε βάθος και χωρίς κουβέντα, και πολιτική ζύμωση. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντοτε ζημιογόνο. Διότι πολιτική δίχως συζήτηση, ανάλυση και κονταροχτύπημα δεν είναι πολιτική. Είναι χειρισμοί εξασφάλισης βολέματος και πρόσκαιρης αισιοδοξίας...

Η τραγική κατάληξη της κυβέρνησης Καραμανλή έδειξε ακριβώς αυτό. Παρά τις κραυγές κάποιων για νεοφιλελεύθερες και κεντρώες δήθεν πολιτικές η παράταξη κύλισε στον βόρβορο της πολιτικής απαξίωσης γιατί δεν είχε ακριβώς προσανατολισμό.

Στηρίγματά της υπήρξαν δύο απόλυτα νεφελώματα. Ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός και ο μεσαίος χώρος. Ο πρώτος, με την ερμηνεία που του δίνουν τα περισσότερα στελέχη της ΝΔ δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Ηταν ένα εφεύρημα του Κ. Καραμανλή για να διευκολύνεται να εφαρμόζει όποια πολιτική του άρεσε δίχως να κατηγορείται για ιδεολογικό επαρχιωτισμό και έλλειψη ταυτότητας. Δίχως τον Κ. Καραμανλή ο ρ.φ. κατέληξε γράμμα κενό. Και η επίκλησή από ορισμένους επιγόνους του φάνταζε με ανέκδοτο. Μιλούσαν για κάτι που δεν υπήρχε και που ούτε κι αυτοί καταλάβαιναν. Ηταν σαν να προσπαθούσαν να φτιάξουν ψαρόσουπα δίχως …ψάρια!!

Οσον αφορά τον μεσαίο χώρο η σύγχυση υπήρξε ακόμη μεγαλύτερη. Στην λεγόμενη κεντροδεξιά στην Ελλάδα επιμένουν να αγνοούν μια δραματική πραγματικότητα. Οι μετεμφυλιακές ενοχές που ενστάλαξαν επάνω της οι ρεβανσιστικές δυνάμεις της Αριστεράς για τις άδικες εν πολλοίς διώξεις της εποχής εκείνης την έχουν εξορίσει σε ιδεολογική έρημο. Και στελέχη και οπαδοί της συχνά φέρονται σαν να ντρέπονται που δεν είναι αριστεροί. Η καταξίωση των απόψεων της αριστεράς είναι σχεδόν καθολική. Ουδείς τολμά να αμφισβητήσει την ορθότητα των ιδεών της. Σαν αποτέλεσμα οι αντίπαλοί της επικεντρώνονται στην πράξη. Αισθάνονται πως μοναχά εκεί μπορούν να διεκδικήσουν κάποια ανωτερότητα. Όταν λοιπόν η κεντροδεξιά αποδειχθεί κακός διαχειριστής, η κατάρρευση είναι ολοσχερής. Ετσι έγινε το 1993, έτσι έγινε και τώρα.

Τότε, κορυφαία στελέχη του χώρου αμφισβητούσαν κρίσιμες επιλογές της τότε κυβέρνησης. Με επιχειρηματολογία μάλιστα της απέναντι πλευράς. Σε συμμαχία με μηχανισμούς του εργολαβικού/εκδοτικού παρασκηνίου βάφτισαν - εκείνοι πρώτοι, και πριν από την αριστερά – τις φιλελεύθερες επιλογές ασύδοτες και δίχως δήθεν κοινωνική ευαισθησία. Τώρα βρέθηκαν στην παγίδα που από τότε είχαν οι ίδιοι στήσει. Δίχως ιδεολογικό έρμα και με τον τρόμο της αριστερής αποδοκιμασίας έμειναν δίχως ραχοκοκαλιά και πολιτικούς στόχους. Ονόμασαν «μεσαίο χώρο» ότι αγκάλιαζε τις πολιτικές ευαισθησίες της αριστεράς (μέχρι και σε τελετές στα Μακρονήσια βρέθηκαν εξαίροντας τον συμβολικό ρόλο του Χ. Φλωράκη!!) και ..ξέχασαν να κυβερνήσουν. Σαν κάκιστοι κι’ ερασιτέχνες διαχειριστές που αποδείχθηκε πως ήσαν, σύντομα έχασαν και το υποτιθέμενο συγκριτικό πλεονέκτημα που διέθεταν στον τομέα της πρακτικής πολιτικής. Μην τολμώντας να πάρουν αποφάσεις, το μόνο που έμενε ήταν η άλωση του κράτους. Και η κατεξευτελιστική συντριβή.

Τώρα ο αγώνας είναι ανηφορικός. Και εξαιρετικά δύσκολος. Η παρουσία του ΛΑΟΣ και οι ευφυείς χειρισμοί του αρχηγού του, από την μία πλευρά, και οι θεαματικές πρώτες κινήσεις του κ. Παπανδρέου από την άλλη κινδυνεύουν να αποψιλώσουν την ΝΔ από κοινωνικά στηρίγματα και πολιτικές αναφορές. Οι οπαδοί της λεγόμενης λαικής δεξιάς, μιάς εκλαικευμένης δηλ. παλαιοσυντηρητικής τιποτολογίας με προμετωπίδα την οσφυοκαμψία στην πολιτική ανωτερότητα της αριστερής ιδεολογίας, θα την σπρώχνουν αναγκαστικά προς την πλευρά του κ. Καρατζαφέρη. Ενώ το νέο Πασόκ, από την άλλη, (μη έχοντας σοβαρό πρόβλημα στα αριστερά του) θα κάνει κτήμα του την μία μετά την άλλη τις μεταρρυθμιστικές, φιλελεύθερες και μοντέρνες επιλογές της εποχής. Η αντιμετώπιση της κρατικής αυθαιρεσίας μέσω της ηλεκτρονικής διαφάνειας (από τις πρώτες εξαγγελίες του κ. Παπανδρέου) λ.χ αποτελούν τον βασικό μοχλό πολιτικής του Βρετανικού συντηρητικού κόμματος και της έγκυρης δεξαμενής σκέψης Demos του Λονδίνου!!

Ο ένας λοιπόν θα σπρώχνει από τα δεξιά και ο άλλος θα πιέζει εκσυγχρονιστικά και συντηρητικότερα από το κέντρο. Προς τα πού θα κινηθεί η ΝΔ; Και με τι είδους πολιτικό οπλοστάσιο; Είναι φανερό πως οι διακπληκτιζόμενοι στις τηλεοράσεις βουλευτές και στελέχη της έχουν πλήρη άγνοια κινδύνου. Γι αυτό κι’ ακούγονται και απίστευτες υποψηφιότητες για την αρχηγεία. Οι επιλογές του πολιτικού τους προσανατολισμού είναι το πρώτο πρόβλημα. Η επιλογή της ηγεσίας έρχεται μετά.

Πρώτη δημοσίευση στο εξαιρετικό http://www.andrianopoulos.gr/ !

Διαβάστε περισσότερα...