Αγαπητέ Όττο,
Οι ανακοινώσεις για ενδεχόμενη αποχώρησή σου από το πάγκο της Εθνικής μας Ομάδας, οφείλω να ομολογήσω, σκοτείνιασαν την ήδη γκρίζα αθηναϊκή μέρα μου. Ποτέ δε τα πήγαινα καλά με τους αποχωρισμούς. Βλέπεις, ήμουν εκεί, στην Ομόνοια και μετά στο Καλλιμάρμαρο, φωνάζοντας με όση δύναμη μου είχε απομείνει από τις ώρες ορθοστασίας το όνομά σου, ενόνωντας τη φωνή μου με χιλιάδες, εκατομμύρια άλλες εντός και εκτός συνόρων. Ήμουν εκεί ανάμεσα στα πλήθη που σε ξάφνιασαν με τις εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης και σε είδα, σαστισμένο, να περνάς ανάμεσα από ανακατεμένους άνδρες ασφαλείας, ελληνικές σημαίες και ιαχές θριάμβου.
«Είναι τρελλός ο Γερμανός»
Ήμουν εκεί, όταν ένα ολόκληρο στάδιο σε αποθέωνε στο πρώτο σου παιχνίδι μετά το έπος σου. Και εκεί, πάντα κολλημένος στην οθόνη μου, να περιμένω το γκολ, σε νίκη, σε ήττα, σε πρόκριση ή μη. Ήμουν εκεί απέναντι σε όσους σε κατηγόρησαν για τις επιλογές σου, αγανακτισμένος από την αχαριστία και το φθόνο τους. Και τώρα είμαι εδώ για να αποχαιρετήσω, με συγκίνηση και σεβασμό όπως σου αξίζει.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους του λαού αυτού λοιπόν, και κυρίως εκ μέρους όσων σε αμφισβήτησαν και αισθάνονται δικαιωμένοι με την αποχώρησή σου. Εκ μέρους αυτών που είναι πολύ περήφανοι για να παραδεχτούν οτι πανηγύρισαν σαν μικρά παιδία και σε λάτρεψαν περισσότερο από κάθε άλλο δημόσιο πρόσωπο. Εκ μέρους της Ελληνικής σημαίας, που χάρη σε σένα κατέκλησε πάλι τους δρόμους και ανέβηκε στη κορυφή της Ευρώπης. Εκ μέρους όλων όσων θυμήθηκαν τους τσολιάδες, τις Θερμοπύλες και τις περικεφαλαίες. Και τέλος από μένα, που αναγνωρίζω ότι η γνώμη μου επί των ποδοσφαιρικών θεμάτων είναι αμελητέα. Εγώ σε ευχαριστώ γιατί μου απέδειξες ότι τίποτα ή σχεδόν τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.
Ομολογώ πως θα μου λείψει η παρουσία σου, οι αντιδράσεις σου και τα σφυρίγματά σου. Δε γνωρίζω το μέλλον, ή αν η εθνική αξιωθεί να σηκώσει τέτοια τρόπαια που θα φέρουν άλλους στη θέση σου στις καρδιές μας. Γνωρίζω όμως ότι στη δική μου δε θα τη χάσεις ποτέ. Το χρωστάω σε αυτά που έζησα. Το χρωστάω στη συγκίνηση της σημερινής μέρας.
Σου εύχομαι ολόψυχα τα καλύτερα και ευτυχέστερα. Είθε το εθνόσημο να μείνει στη καρδιά σου, τώρα που δε θα είναι στη φόρμα σου.
Danke fur alles!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου