Από Οικολόγους Πράσινους,
Στις 4 Οκτωβρίου δεν ψηφίζουμε μόνο Πρωθυπουργό και κυβέρνηση.
Υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να ψηφίσουν οι πολίτες ΟΠ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θέλουμε να είμαστε ο σπόρος για να αλλάξει η
πολιτική και το πολιτικό σύστημα. Είναι σαν τα αρωματικά βότανα, που
βάζουμε στο ζεστό νερό και αλλάζουν τη γεύση του.
Θέλουμε να εκπροσωπήσουμε αυτό που είναι διάχυτο στην κοινωνία, ακόμα
και μεταξύ πολλών από αυτούς που θα ψηφίσουν τελικώς ένα από τα δυο
κόμματα εξουσίας. Πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα, ΑΠΛΩΣ δεν πάει άλλο
πια με αυτούς τους πολιτικούς και με αυτή την πολιτική, με τη
διαφθορά, με την επιρροή των ισχυρών συμφερόντων στη λήψη αποφάσεων,
με την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, με τις μεγάλες κοινωνικές
διαφορές, με την ανεργία, με την καταστροφή του περιβάλλοντος, της
ίδιας της βάσης για τη ζωή μας, με τη δηλητηρίαση του νερού και του
αέρα, με την καταστροφή των δασών, με την λεηλασία του φυσικού και
πολιτιστικού μας πλούτου.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει μια πολιτική
των πολιτών που λύνει προβλήματα, μια πολιτική που έχει στο κέντρο της
το δημόσιο συμφέρον και τη βελτίωση της ζωής μας, μια πολιτική για
τους πολίτες που διαμορφώνεται όμως ΚΑΙ με τη συμμετοχή των πολιτών.
Δεν μας ενδιαφέρει εκείνη η πολιτική των πολιτικών που εγκλωβίζεται
στο στενό κομματικό συμφέρον, στο συμφέρον των επαγγελματιών
πολιτικών, στην εκπροσώπηση των ισχυρών οικονομικών και άλλων
συμφερόντων.
Είμαστε καθημερινοί αλλά ενεργοί πολίτες που μπαίνουμε στην πολιτική
γιατί δεν αντέχουμε άλλο αυτό που σήμερα λέγεται πολιτική. Και
επιδιώκουμε να μπούμε και στην ελληνική Βουλή για να αλλάξουμε την
πολιτική αλλά και για να βοηθήσουμε να βελτιωθεί η καθημερινή ζωή όλων
μας. Αλλάζουμε την πολιτική αλλάζοντας και εμείς. Για να ζούμε
καλύτερα αλλά και πιο υπεύθυνα απέναντι στα παιδιά μας, στο μέλλον και
στο περιβάλλον
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ;
Στις 4 Οκτωβρίου δεν ψηφίζουμε μόνο Πρωθυπουργό και κυβέρνηση.
Απαντάμε σε πολύ πιο σημαντικά διλήμματα, επιλέγουμε για τα σημαντικά.
Πώς θα είναι η ζωή μας, η ζωή των παιδιών μας. Σε τι κλίμα θα ζήσουμε.
Γι αυτό καλούμε τους πολίτες να ακολουθήσουν τη συνείδησή τους και να
ψηφίσουν τους Οικολόγους Πράσινους. Να κρίνουν με βάση τη λογική,
γιατί και πως φτάσαμε στη μεγάλη οικονομική, κοινωνική και
περιβαλλοντική κρίση. Να απαντήσουν αν θέλουν να επιστρέψουμε σε μια
από τα ίδια. Ή αν θέλουν να αλλάξουμε μαζί όσα βλάπτουν σοβαρά τη ζωή
μας.
Υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να ψηφίσουν Οικολόγους Πράσινους οι πολίτες,
οι νέοι που δεν ανέχονται πια να εργάζονται σκληρά επί 12 ώρες, σε
μια περίοδο που θα έπρεπε να είναι η καλύτερη της ζωής τους, για να
πάρουν στο τέλος ένα πτυχίο που είναι αμφίβολο αν θα τους χρησιμεύσει
αν δεν υποκύψουν στις πελατειακές σχέσεις, στο μέσο του βουλευτή ή του
κομματάρχη, που αργούν απελπιστικά να μπουν στην εργασία και δεν
ξέρουν αν αύριο θα μπορέσουν να πάρουν σύνταξη. Οι νέοι που δεν έχουν
δικαίωμα να συνδιαμορφώσουν τον κόσμο στον οποίο θα ζήσουν αλλά και θα
πρέπει αύριο να αγωνιστούν όχι για να κάνουν καλύτερη τη ζωή τους αλλά
για να μπορέσουν στοιχειωδώς να επιβιώσουν, που θα παραλάβουν από εμάς
δηλητηριασμένα νερά, καμένα και χτισμένα δάση, απάνθρωπες πόλεις,
εξαντλημένους φυσικούς πόρους, κλιματικό χάος και μαζί με αυτά
δυσβάστακτα χρέη, κοινωνικές εντάσεις, εξαντλημένη γη,
οι γυναίκες που φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά τους με όνειρα και χαρά
αλλά αγωνιούν σε τι κόσμο θα ζήσουν, που θα βρουν ασφαλή τροφή για τα
παιδιά τους, που πανικοβάλλονται για τον αέρα που αναπνέουν οι ίδιες
και τα παιδιά τους, που ζουν το ένα μετά το άλλο τα διατροφικά
σκάνδαλα,
Οι γυναίκες που αναλαμβάνουν τα βάρη και του σπιτιού, μετά τη δική
τους εργασία, αλλά και ζουν στο πετσί τους συχνά τόσο την
ενδοοικογενειακή όσο και την γενικότερη κοινωνική βία,
οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων που βλέπουν την καθημερινή ζωή
να γίνεται όλο και πιο σκληρή, που νοιώθουν να ασφυκτιούν, που χάνουν
χρόνια αλλά και τη ζωή τους λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, της
καταστροφής των δασών, που εξοντώνονται στην προσπάθειά τους να πάνε
στη δουλειά τους, να εξυπηρετηθούν σε κάποια δημόσια υπηρεσία - κάθε
χρόνο τουλάχιστον 580-3000 συνάνθρωποι μας στην Αττική χάνουν πιο
πρόωρα τη ζωή τους εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, χιλιάδες άτομα
σκοτώνονται ή τραυματίζονται σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, 20.000
άτομα πεθαίνουν σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας κάθε χρόνο
από περιβαλλοντικούς παράγοντες χωρίς να υπολογίζουμε αυτούς που
ασθενούν κάθε χρόνο εξαιτίας του τρόπου ζωής, της διατροφής, της
ρύπανσης, της έκθεσης σε επιβλαβής και τοξικές ουσίες,
οι ηλικιωμένοι που μαζί με τις οικονομικές δυσκολίες αντιμετωπίζουν
αξεπέραστες δυσκολίες στο να μπορέσουν να κάνουν στοιχειώδη πράγματα.
Δεν μπορούν να βγουν και να περπατήσουν γιατί είναι χαλασμένα ή
ανύπαρκτα τα πεζοδρόμια, δείτε πόσα ηλικιωμένα αλλά και νεαρά άτομα
καταλήγουν στο ΚΑΤ καθημερινά ή και σκοτώνονται από αυτοκίνητα γιατί
απλώς δεν υπάρχει ασφάλεια στο περπάτημα και δεν αναγνωρίζονται τα
δικαιώματα των πεζών στην πόλη,
Οι άνθρωποι που έχουν ήδη προβλήματα υγείας και το καλοκαίρι πρέπει
όλο και περισσότερο να μένουν αποκλεισμένοι στο σπίτι τους, στην
<<ασφάλεια>> του αιρκοντίσιον, μια και έχουμε κάνει απάνθρωπη και
αφιλόξενη την πόλη, η άσφαλτος και το τσιμέντο <<βράζουν>> και
<<σκοτώνουν>>,
οι άνθρωποι της διοίκησης που βλέπουν ότι αν κάνουν σωστά τη δουλειά
τους σύμφωνα με τη συνείδησή της μπορεί τελικώς να βρεθούν στο
περιθώριο ή και να βρουν τον μπελά τους, όπως έγινε με την Μ.
Καραβασίλη, πρώην Γεν. Επιθεωρήτρια του Σώματος Επιθεωρητών
περιβάλλοντος που έχασε τη θέση της αλλά και της έγινε μήνυση για
συκοφαντική δυσφήμιση γιατί ...τόλμησε να κάνει κριτική για το θέμα του
Ασωπού και για άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα,
οι μικροί και μεσαίοι αγρότες που αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν
πλέον να υπηρετούν το ίδιο μοντέλο γεωργίας που καταστρέφει την
ύπαιθρο και τα οικουστήματα, δηλητηριάζει τον οργανισμό τους (τα
ποσοστά καρκίνου μεταξύ των αγροτών σε πολλές γεωργικές ζώνες είναι
πολύ πιο υψηλά σε σχέση με αυτούς που ζουν στις ρυπασμένες πόλεις),
βλάπτει την υγεία των καταναλωτών και τελικώς δεν εξασφαλίζει ένα
δίκαιο εισόδημα για να μπορέσουν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια - δεν
μπορεί να είναι βιώσιμη η γεωργία όταν οι ίδιοι οι γεωργοί δεν
μπαίνουν στο θερμοκήπιο τους λόγω των ισχυρών δηλητηρίων που
χρησιμοποιούν και στέλνουν τους μετανάστες να κάνουν την επικίνδυνη
δουλειά ή διατηρούν ένα μικρό χωράφι για να καλλιεργούν χωριστά τα
δικά τους λαχανικά
οι παράκτιοι ψαράδες, που βλέπουν να ρυπαίνονται και να υπεραλιεύονται
οι θάλασσες, να κυριαρχούν οι καταστροφικές μορφές αλιείας που
καταστρέφουν τους θαλάσσιους βιότοπους, τους χώρους αναπαραγωγής των
ψαριών, που βλέπουν να απειλείται όχι μόνο το περιβάλλον αλλά και η
επιβίωση του επαγγέλματός τους και της οικογένειάς τους,
όσοι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες που ενώ δουλεύουν σκληρά για να
επιβιώσουν, βλέπουν συχνά τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία να τους
κοστίζει ακριβά αλλά και μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα να τους αφαιρούν
όλο και περισσότερο τον ζωτικό τους χώρο,
οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σκληρά αλλά βλέπουν να φορολογείται η
εργασία τους αλλά να μην πληρώνουν τίποτα όσοι σπαταλούν τους φυσικούς
πόρους, παράγουν βουνά αποβλήτων, συμπεριφέρονται με ανεύθυνο για την
κοινωνία και το περιβάλλον τρόπο
τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι οικονομικά αδύναμοι, οι κοινωνικά
αποκλεισμένοι, όσοι ζουν στο πετσί τους τις διακρίσεις λόγω φύλλου,
καταγωγής, γλώσσας, σεξουαλικές προτίμησης, αν και αναπνέουν τον ίδιο
αέρα, γεννήθηκαν από μάνα, έχουν τις ίδιες βασικές ανάγκες όπως όλοι
οι άνθρωποι για αγάπη, κατανόηση, αλληλεγγύη.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα ώριμο φρούτο της εποχής μας, λέμε αυτά
που θα ήθελαν να πουν και δεν είχαν τον τρόπο να το κάνουν εκατοντάδες
χιλιάδες πολίτες.
Επιδιώκουμε να συμβάλλουμε σε αλλαγές που θα κάνουν τη ζωή μας. Και
αυτό δεν το βάζουμε απλώς στις προεκλογικές μας προτάσεις. Στα
ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων συμμετέχουν ενεργοί πολίτες που
έχουν αξίες, δραστηριότητες και προσωπικές διαδρομές που:
- συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας, διαθέτοντας
ψυχή, χρόνο και ενέργεια αντί να κάθονται στον καναπέ τους
- πρωτοστατούν στην προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού μας
πλούτου, των ακτών,
- άνοιξαν δρόμους στην ανακύκλωση και την μείωση των απορριμμάτων,
- πέφτουν στη μάχη για να προστατέψουν το δάσος, να σβήσουν τις
φωτιές, να εμποδίσουν όσους βλέπουν το δάσος ως οικόπεδα με θέα,
- νοιάζονται για το σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών
ανεξαρτήτως φύλλου, γλώσσας, καταγωγής χρώματος, σεξουαλικού
προσανατολισμού, για να είναι ο κόσμος μας όμορφος και
πολυπολιτισμικός
- επιλέγουν να μην υποκύπτουν στη διαφθορά, στη διαπλοκή, στον
κομματισμό, στις πελατειακές σχέσεις και στην αδράνεια της εξουσίας
μπροστά στα μεγάλα προβλήματα και την απώλεια του φυσικού μας πλούτου
- ακόμα και αν αυτό έχει μεγάλο προσωπικό κόστος
-έδωσαν και δίνουν αγώνες για να ενδυναμώσει η κοινωνία των πολιτών,
να εμβαθύνει και να γίνει ουσιαστική η δημοκρατία, για να συμμετέχουν
οι πολίτες στην λήψη αποφάσεων και να σταματήσει ή περιοριστεί η
επιρροή ιδιοτελών συμφερόντων στη διαμόρφωση των επιλογών που
καθορίζουν το μέλλον της χώρας
- βάλανε τις ρίζες για μια υπεύθυνη γεωργία, οικολογική, που σέβεται
τους καταναλωτές και την υγεία τους, εξασφαλίζει ένα δίκαιο εισόδημα
στους αγρότες, προστατεύει το περιβάλλον και συμβάλλει στη βιώσιμη
ανάπτυξη της υπαίθρου.
Οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες των Οικολόγων Πράσινων έχουν κάνει
συνειδητές επιλογές στη ζωή τους, μπορούν να πουν ότι έχουν καθαρή τη
συνείδησή τους, ότι αγωνίζονται για το δημόσιο συμφέρον, για να
μπορούν τα παιδιά μας να έχουν μέλλον.
Τι ΛΕΝΕ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
Λέμε καθαρές κουβέντες. Προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος,
δουλειές με νόημα για όλους, κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνη
οικονομία, κοινωνική πολιτική για τους ανθρώπους που να ανταποκρίνεται
στις εξειδικευμένες ανάγκες κάθε πολίτη που τη χρειάζεται, σεβασμός
των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων για όλους και όλες χωρίς
διακρίσεις, αξιοποίηση του διεθνούς δικαίου για να επιλυθούν τα
προβλήματα στη γειτονιά μας και να γίνει η γειτονιά μας ευρωπαϊκή.
1ος Λόγος: Εμείς οι ΟΠ έχουμε λύσεις που αντιμετωπίζουν ταυτοχρόνως
την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση: Δημιουργούμε
100.000 πράσινες θέσεις εργασίας με σεβασμό στο περιβάλλον και τον
άνθρωπο.
Η οικονομική κρίση που εντείνεται από το περασμένο φθινόπωρο, αποτελεί
μια πραγματικότητα που κυριαρχεί στις κοινωνικές και πολιτικές
εξελίξεις. Μεγαλύτερη σημασία από τις διακυμάνσεις των χρηματιστηρίων
και την πορεία των μεγάλων εταιριών, έχουν φυσικά οι επιπτώσεις στη
ζωή των απλών ανθρώπων, όπου πλήθος θέσεις εργασίας έχουν ήδη χαθεί
και ακόμη περισσότερες απειλούνται από την εξέλιξη της κρίσης. Και ο
τρόπος αντιμετώπισης της κρίσης έχει ακόμα πιο μεγάλη σημασία.
Κοινό παρανομαστή της οικονομικής με την οικολογική κρίση αποτελούν οι
βραχυπρόθεσμες οπτικές που ευθύνονται και για τις δύο, αλλά και η
προτεραιότητα του ανταγωνισμού και της κυριαρχίας απέναντι στη
συνεργασία και την κοινωνική συνοχή.
Στην Ελλάδα η κρίση δεν προκάλεσε μέχρι σήμερα θεαματικές χρεοκοπίες
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως σε άλλες χώρες. Η εξέλιξή της
πλήττει, όμως, άμεσα τη λεγόμενη <<πραγματική οικονομία>>, που εμφανίζει
πολύ μεγαλύτερες αδυναμίες συγκριτικά με τις περισσότερες ευρωπαϊκές
χώρες:
Στήριξη σε <<εύκολο χρήμα>> (όπως από χρηματιστήριο ή ακίνητα), καθώς
και σε μια υπερδιογκωμένη ιδιωτική κατανάλωση, που τα τελευταία χρόνια
στηριζόταν με τη σειρά της σε δάνεια.
Δυσανάλογα κεντρικός ρόλος <<ατμομηχανής της οικονομίας>> στην οικοδομή,
όπως τη δεκαετία του '60.
Ιδιαίτερα υψηλό δημόσιο χρέος, που παραμένει αμείωτο παρά τις
εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις της τελευταίας εικοσαετίας.
Υπερ-εξάρτηση από τομείς που επηρεάζονται ευθέως από τη διεθνή κρίση,
όπως τουρισμός και ναυτιλία.
Υπέρμετρη εξάρτηση από το πετρέλαιο, ενεργειακή σπατάλη, ρυπογόνο
ενεργειακό μοντέλο και προοπτικές για ακριβά <<δικαιώματα εκπομπών>> από
το 2012 και μετά.
Εγκατάλειψη στις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές που αποτελούν τα
δύο τρίτα της χώρας, ασφυξία και κορεσμός χρήσεων στο υπόλοιπο ένα
τρίτο.
Απουσία ουσιαστικής προστασίας των φυσικών πόρων σε τομείς όπως το
νερό, η δασική γη, ο αλιευτικός πλούτος ή οι φυσικές περιοχές και η
βιοποικιλότητα..
Τα ζητήματα αυτά δε θίγονται από κανένα από τα κοινοβουλευτικά
κόμματα. Οι προτάσεις που έχουν ακουστεί ως τώρα αποτελούν κυρίως
ευχολόγια, ακόμη κι όταν αναφέρονται σε θετικές κατευθύνσεις όπως οι
επενδύσεις στην ανανεώσιμη ενέργεια ή η αναδιανομή του εισοδήματος.
Αποτελεί πραγματική ειρωνεία ότι το πολυσυζητημένο <<Πακέτο Αλογοσκούφη>> για τις τράπεζες αποτελεί προς το παρόν το μόνο πρακτικό
δείγμα πολιτικής πρότασης για την κρίση. Χωρίς να έχουμε πειστεί για
την αναγκαιότητα και την καταλληλότητά του, είμαστε υποχρεωμένοι να
επισημάνουμε ότι ένα τέτοιο πακέτο:
Εστιάζει αποκλειστικά στη διατήρηση της χρηματικής ρευστότητας στην
οικονομία, παραγνωρίζοντας ότι μεγάλο μέρος των πολιτών εξαρτώνται από
σχεδόν καταδικασμένες θέσεις εργασίας στην οικοδομή ή τον τουρισμό,
στοιχείο που απειλεί να συμπαρασύρει και μεγάλο μέρος της υπόλοιπης
οικονομίας.
Έχει ύψος πολλαπλάσιο από τα αντίστοιχα προγράμματα άλλων ευρωπαϊκών
χωρών (ενδεικτικά η Αυστρία θα διαθέσει μόλις 3 δις ευρώ, έναντι 28
δις της χώρας μας), χωρίς να παρουσιάζονται πειστικοί λόγοι για κάτι
τέτοιο.
Δε συνοδεύεται από εξηγήσεις για το τι έγιναν τα ιδιαίτερα υψηλά κέρδη
των ελληνικών τραπεζών τα προηγούμενα χρόνια, κέρδη που μεταξύ 2003
και 2007 είχαν τετραπλασιαστεί και που είχαν σε σημαντικό βαθμό
στηριχθεί σε πρακτικές τουλάχιστον καταχρηστικές.
Πολλοί λένε, <<ωραία τα λέτε αλλά δεν έχετε προτάσεις για τα μεγάλα σημερινά προβλήματα, την οικονομική κρίση, τις δουλειές, τη φορολογία, το ασφαλιστικό σύστημα. Μας μιλάτε για το περιβάλλον κάθε φορά που ανοίγει ένα θέμα όπως το φορολογικό, το ασφαλιστικό, η ανεργία>>.
Εκεί είναι η διαφορά μας με τα άλλα κόμματα. Εμείς δεν έχουμε σκόρπιες
και αντιφατικές μεταξύ τους πολιτικές προτάσεις. Εμείς έχουμε μια
συγκροτημένη και συνεκτική πρόταση που αντιμετωπίζει ταυτοχρόνως την
οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση. Γιατί η σημερινή κρίση
δεν είναι μόνο οικονομική, επεκτείνεται και στην κοινωνία και στο
περιβάλλον.
Εμείς οι ΟΠ έχουμε λύσεις που αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα την
οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση: Με τις προτάσεις μας
μπορεί να δημιουργηθούν 100.000 πράσινες θέσεις εργασίας με σεβασμό
στο περιβάλλον και τον άνθρωπο. Χρειαζόμαστε νέες θέσεις εργασίας.
Συμφέρει, την Ελλάδα και τον πλανήτη μας, αυτές να είναι πράσινες
θέσεις εργασίας! Ειδικοί αλλά και εργάτες που θα κάνουν σωστές
μονώσεις σπιτιών και χώρων εργασίας για να είναι φτηνότερη η θέρμανσή
ή ο κλιματισμός τους και να βελτιωθεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός
μέσα από τη μείωση της δαπάνης για θέρμανση και δροσισμό. Και ελεγκτές
κτηρίων για την σπατάλη ενέργειας. Και επιστήμονες αλλά και εργάτες
που θα τοποθετούν φωτοβολταϊκά συστήματα στις ταράτσες των σπιτιών και
των δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων. Που σημαίνει οικονομία στα
νοικοκυριά και λιγότερα έξοδα και για τους εμπόρους ή τις
επιχειρήσεις, που τις κάνουν και πιο ανταγωνιστικές. Αλλά και
αρχιτέκτονες, κατασκευαστές, μηχανικούς και πολλές ειδικότητες θα
κτίζουν βιοκλιματικά κτίρια που θα παράγουν τόση ενέργεια όση
καταναλώνουν. Χρειάζονται χιλιάδες εργαζόμενοι στην κατασκευή και
συντήρηση αιολικών, φωτοβολταϊκών πάρκων και συστημάτων γεωθερμίας.
Αυτές οι δουλειές θα μας έδιναν φτηνή και καθαρή ενέργεια και θα ήταν
βιώσιμες μακροχρόνια. Και οι επενδύσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες θα
δημιουργούσαν πολλές δουλειές για τον σχεδιασμό, την κατασκευή και την
καθημερινή λειτουργία, ηλεκτρικών τραίνων για όλη την Ελλάδα, και
πλοίων με πιο σύγχρονες μηχανές που θα πηγαινοέρχονται στα νησιά μας
φτηνά και τακτικά και όχι μόνο μεταξύ των μεγάλων τουριστικών
προορισμών και μόνο το καλοκαίρι. Μια σοβαρή δασική πολιτική θα έδινε
δουλειά σε μερικές χιλιάδες ανθρώπους ώστε να γίνεται διαχείριση και
προστασία του δάσους, να αποφεύγονται αλλά και να αντιμετωπίζονται
έγκαιρα οι πυρκαγιές. Υπάρχουν και πολλές άλλες δουλειές που έχουν να
κάνουν με την προστασία του φυσικού και του πολιτιστικού μας πλούτου.
Τον σχεδιασμό, την φύτευση και συντήρηση των πάρκων και ταρατσών. Και
τον αγροτουρισμό ή την βιολογική γεωργία. Η διαχείριση απορριμμάτων
που είναι στα σπάργανα στην χώρα μας θα δημιουργούσε νέες θέσεις
εργασίας. Όλα αυτά θα έκαναν την καθημερινή ζωή στην Ελλάδα, πολύ
καλύτερη. Και την ποιότητα ζωής και την ποιότητα της δουλειάς. Θα
έκαναν την Ελλάδα καλύτερη ακόμη και για τους επισκέπτες της!
Οικονομία
Κριτική: Η ΝΔ προτείνει λιτότητα, το ΠΑΣΟΚ προτείνει αύξηση της
ζήτησης, της κατανάλωσης, για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η κρίση
είναι, όμως, αποτέλεσμα αυτών των δύο αναποτελεσματικών πολιτικών.
Έχουμε ένα βαρέλι που είναι τρύπιο και συζητάμε αν θα γεμίσει με νερό
από γεώτρηση ή αφαλάτωση. Τα εργαλεία που προτείνουν τα κόμματα έχουν
δοκιμαστεί για δεκαετίες και δεν μπορεί να αντιμετωπίσουν την
παγκόσμια κρίση που είναι και κοινωνική και οικονομική και
περιβαλλοντική-κλιματική αλλά ούτε τα διαρθρωτικά προβλήματα της
ελληνικής οικονομίας.
Η δική μας διαφορετική πρόταση: Χρειάζεται φυσικά να μειωθεί η σπατάλη
και η διαφθορά, αλλά αυτό είναι το αυτονόητο. Εμείς έχουμε εντελώς
διαφορετική και ολοκληρωμένη οικονομική πρόταση. Οι μεγάλες
οικονομικές κρίσεις είναι μια ευκαιρία για να αλλάξουν οι κοινωνίες,
να δουν τι λάθη έχουν κάνει και να αντιμετωπίσουν τα αίτια της κρίσης.
Όχι μπαλώματα σε λάθος μοντέλο οικονομίας, αλλαγή τώρα της οικονομίας
και του μοντέλου ανάπτυξης. Πληρώνουμε που πληρώνουμε την κρίση, ας
κερδίσουμε κάτι αλλάζοντας την οικονομία, για να την κάνουμε πιο
βιώσιμη και ταυτοχρόνως να αντιμετωπίσουμε την ανεργία, τις κοινωνικές
διακρίσεις, και να λύσουμε τα περιβαλλοντικά προβλήματα και να
προστατέψουμε το κλίμα.
Στόχοι: Εμείς προτείνουμε λοιπόν Πράσινη στροφή της οικονομίας, δηλαδή
αλλαγή της οικονομίας, όχι απλώς κάποια μπαλώματα σε ένα λάθος μοντέλο
ανάπτυξης. Οι πόροι που έχει αποφασιστεί να δαπανηθούν, και τα ποσά
είναι τεράστια, δεν πρέπει να σπαταληθούν σε λάθος κατεύθυνση αλλά να
δημιουργήσουν 100.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας, να στρέψουμε
οικονομικούς κλάδους και δραστηριότητες σε άλλη κατεύθυνση και να
μειώσουν το κοινωνικό χάσμα που υπάρχει. Ταυτοχρόνως να πετύχουμε
απεξάρτηση από το πετρέλαιο και το λιγνίτη αλλά και αντιμετώπιση των
τεράστιων περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Που πρέπει να στραφεί η οικονομία. Πχ αντί για ενίσχυση του
αυτοκινήτου, στην αναδιοργάνωση των δημόσιων συγκοινωνιών, στην
επέκταση του σιδηροδρόμου καθώς και στη χρήση ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας και καυσίμων από τα γεωργικά υπολείμματα ώστε να πετύχουμε
μείωση των εισαγωγών πετρελαίου. Θα μπορούσε να μειωθεί η δαπάνη για
εισαγωγές προϊόντων πετρελαίου κατά 1,5 δισεκ ευρώ ετησίως. Η
οικοδομική δραστηριότητα να στραφεί πλέον κυρίως στην ανακαίνιση
κτιρίων, στην ενεργειακή αναβάθμιση, στη δημιουργία οικολογικών
γειτονιών, στην ποιότητα ζωής μέσα στις πόλεις. Δεν μπορεί να
σπαταλάμε το 40% των ευρωπαϊκών πόρων για την κατασκευή
αυτοκινητοδρόμων, είναι όχι μόνο άστοχο από περιβαλλοντική άποψη αλλά
και από οικονομική. Τέτοιες αλλαγές στην οικονομία δημιουργούν
εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, βελτιώνουν τη ζωή μας και
όλοι οι πολίτες επωφελούνται από τη δραστηριότητα της οικονομίας.
Διαφορετικά επωφελούνται λίγοι και οι περισσότεροι γίνονται πιο φτωχοί
γιατί δεν έχουν ούτε ποιότητα ζωής ούτε χρήματα για να αγοράσουν τα
αγαθά και τις υπηρεσίες που έχασαν.
Αποτέλεσμα: Τα 28 δις ευρώ του λεγόμενου πακέτου Αλογοσκούφη
προσφέρουν ρευστότητα χωρίς όμως να μπορεί ουσιαστικά να επωφεληθεί ο
πολίτης, ο νέος που ψάχνει δουλειά, η μικρομεσαία επιχείρηση, οι
οικονομικά αδύναμοι. Τι προσφέρει το φτηνό χρήμα να διατίθεται στις
τράπεζες για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα και να κερδίσουν 3-4% με
αυτό τον τρόπο; Όταν υπάρχει ύφεση δεν είναι δυνατόν να ενισχύεις
δραστηριότητες όπως η εισαγωγή αυτοκινήτων ή η αντικατάσταση
κλιματιστικών που επιδεινώνουν τα μακροοικονομικά προβλήματα της
χώρας, ενισχύουν την εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές και βάζουν
τα νοικοκυριά να χρεωθούν ακόμα περισσότερο για να αγοράσουν νέο
αυτοκίνητο ή νέο κλιματιστικό. Δεν δημιουργούνται θέσεις εργασίας,
είναι μια εντελώς λανθασμένη επιλογή, που δεν μπορεί παρά να έγινε υπό
την πίεση κάποιας ισχυρής οικονομικής ομάδας. Θεωρούμε απαραίτητο να
συνδεθεί τουλάχιστον με όρους που θα <<εκτρέψουν>> σημαντικό μέρος του
σε χρηματοδοτήσεις με ευνοϊκούς όρους για προγράμματα στροφής προς μια
πράσινη οικονομία, ιδιαίτερα σε χρηματοδοτήσεις απλών πολιτών για
δράσεις στον ενεργειακό τομέα.
Επενδύοντας στην Οικονομία των Πολιτών.
Οικονομία δεν είναι μόνο οι επιχειρήσεις και το κράτος. Πολιτικές,
άλλωστε που οδηγούν σε ευρύτερη διάχυση εισοδημάτων, έχουν και την
ισχυρότερη συμβολή στο ξεπέρασμα των κινδύνων από την κρίση. Ιδιαίτερα
στον τομέα της ενέργειας, είναι σημαντικό να δοθεί σε κάθε πολίτη η
δυνατότητα να εξοικονομήσει μη απαραίτητες δαπάνες που δεν του
προσφέρουν τίποτα, αλλά και να αποκτήσει πρόσθετα εισοδήματα από την
επείγουσα ενεργειακή στροφή, με αλλαγή προτύπων κατανάλωσης και χρήσης
των φυσικών πόρων.
Με εκτεταμένα προγράμματα μόνωσης του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού
κτιρίων, σε κουφώματα, εξωτερικούς τοίχους και στέγες, στρέφοντας τον
τομέα της οικοδομής σε κατευθύνσεις που δεν απαιτούν άλλη οικοδομήσιμη
γη, διασώζοντας παράλληλα χιλιάδες θέσεις εργασίας και δημιουργώντας
και νέες. Προτείνουμε δωρεάν ολοκληρωμένη μελέτη για κάθε ακίνητο,
πλήρη επιδότηση για τα χαμηλότερα εισοδήματα (δαπάνη που μπορεί πλέον
να καλυφθεί και από το Ε.Σ.Π.Α.), ευνοϊκές χρηματοδοτήσεις και
φορολογικά κίνητρα για τα μεσαία στρώματα, ρυθμίσεις για την κατανομή
δαπάνης και οφέλους μεταξύ ενοικιαστών και ιδιοκτητών, αυστηρές
προδιαγραφές μόνωσης και βιοκλιματικού σχεδιασμού στα νέα κτίρια,
καθώς και κίνητρα για εφαρμογές ήπιας γεωθερμίας.
Με μαζική δημιουργία ηλιακών στεγών για παραγωγή ενέργειας από
φωτοβολταϊκά. Προτείνουμε νομοθετικό πλαίσιο που θεωρεί κάθε κτίριο
κατάλληλο για ηλιακή στέγη, με εξαιρέσεις μόνο για ειδικές περιπτώσεις
μνημείων και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Θεωρούμε απαραίτητη μόνο απλή
στατική μελέτη και απόφαση πλειοψηφίας της συνέλευσης των ιδιοκτητών,
χωρίς άλλες διαδικασίες για άδεια και χωρίς να θεωρούνται οι ένοικοι
επιχειρηματίες ή έμποροι ενέργειας.
Με εταιρίες λαϊκής βάσης μικροεπενδυτών για ανανεώσιμη ενέργεια σε
τοπικό επίπεδο, παράλληλα με τις επενδύσεις των εταιριών και της ΔΕΗ.
Με κίνητρα και οικονομικές διευκολύνσεις για εθελοντική μετεγκατάσταση
στην ύπαιθρο και δημιουργία αγροτικών εκμεταλλεύσεων σε μειονεκτικές
περιοχές.
Μπορεί να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας που δαπανάμε σήμερα για
δροσισμό των κτιρίων κατά 80%. Και αυτό συμφέρει πρώτα από όλα αυτούς
που δεν έχουν τα χρήματα να πληρώσουν για το πετρέλαιο ή το ρεύμα για
το αιρκοντίσιον που έχουν ανάγκη. Να ένας τρόπος να πετύχουμε
ταυτοχρόνως μείωση των εκπομπών αερίων που αλλάζουν το κλίμα, βελτίωση
της ποιότητας ζωής, δημιουργία θέσεων εργασίας και ανάπτυξη πράσινων
και βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων, βελτίωση και του
οικογενειακού, προσωπικού προϋπολογισμού. Αλλά απαιτείται σχέδιο και
πολιτική βούληση, όχι απλώς αποσπασματικά μέτρα.
Στην Ελλάδα έχουμε 7.000.000 κτίρια, η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ένα
πρόγραμμα για κάποια μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας που αφορούσαν
25.000 κτίρια με προϋπολογισμό 200.000.000 τα επόμενα 5 χρόνια. Όμως
μόνο το 2008 πληρώσαμε 1.000.000.000 ευρώ για εισαγωγή ηλεκτρικού
ρεύματος από το πυρηνικό εργοστάσιο του Κοζλοντούι (10% της
κατανάλωσης), για αγορά δικαιωμάτων ρύπων καθώς και για επίδομα
θέρμανσης. Και από το 2013 είναι πιθανόν ότι η χώρα θα επιβαρύνεται με
1,5-2,5 δισεκατομμύρια Ευρώ κάθε χρόνο γιατί συνεχίζει να παράγει
ενέργεια με έναν βρώμικο τρόπο, απειλώντας την υγεία χιλιάδων ανθρώπων
στα κέντρα που έχουν.
Για τη χρηματοδότηση τέτοιων προγραμμάτων προτείνουμε <<μερική εκτροπή>>
του πακέτου Αλογοσκούφη, με υποχρεωτικές προγραμματικές συμφωνίες με
τις τράπεζες για χαμηλότοκη χρηματοδότηση τέτοιων πρωτοβουλιών. Οι
τελευταίες άλλωστε, πέρα από το γενικότερο περιβαλλοντικό και
οικονομικό τους όφελος, έχουν επιπλέον προβλέψιμες οικονομικές
αποδόσεις και εξαιρετικά χαμηλό ρίσκο.
Προτείνουμε επίσης κρατικές εγγυήσεις για τις πιστώσεις αυτές, ώστε να
επιτόκιά τους να συμπιεστούν ακόμη περισσότερο, καθώς και σχεδιασμό
των δόσεων αποπληρωμής, ώστε να είναι πάντα σημαντικά χαμηλότερες από
το προβλεπόμενο μέσο μηνιαίο οικονομικό όφελος.
Επιπλέον προτάσεις για την Οικονομία των Πολιτών, με άμεση χρησιμότητα
ως δίχτυ ασφαλείας κατά της φτώχειας, περιλαμβάνουν:
Συνεταιρισμούς παραγωγών-καταναλωτών για απευθείας διακίνηση, κυρίως
βιολογικών τροφίμων, χωρίς μεσάζοντες. Στήριξη και επέκταση
χρειάζονται και οι λαϊκές αγορές βιοκαλλιεργητών όπου διακινούνται
βιολογικά προϊόντα αποκλειστικά από τους ίδιους τους παραγωγούς.
Επιπλέον δυνατότητα αποτελεί η ανάπτυξη προσωπικής σχέσης με
βιοκαλλιεργητές της περιοχής μας, για απευθείας προμήθεια όσων
χρειαζόμαστε.
Εναλλακτικούς πιστωτικούς συνεταιρισμούς στα πρότυπα της ιταλικής
BANCA ETICA, που διαχειρίζονται αποταμιεύσεις μελών και πελατών τους
χωρίς κερδοσκοπικές πρακτικές, και χωρίς την συνήθη αδιαφορία των
τραπεζών για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις των δράσεων
που χρηματοδοτούν.
Τοπικά δίκτυα εξωχρηματικών ανταλλαγών (L.E.T.S.), όπου ανταλλάσσονται
απευθείας χωρίς χρήματα υπηρεσίες όπως επισκευές συσκευών, ιατρικές ή
νομικές υπηρεσίες, φύλαξη παιδιών, ιδιαίτερα μαθήματα, και πολλά άλλα.
Κλειδί για την ανάπτυξή τους, αποτελεί το αίτημα να μη φορολογούνται
οι υπηρεσίες αυτές ως χρηματικά εισοδήματα ή με ΦΠΑ, και να
οριοθετούνται με κώδικα πρακτικών που να αποκλείει καταχρηστική
εκμετάλλευσή τους από επιχειρήσεις. Όπου τα δίκτυα αυτά παίρνουν
μεγάλη έκταση και υιοθετούνται από τις δημοτικές αρχές, μπορούμε να
μιλάμε για παράλληλο <<τοπικό νόμισμα>>, θεσμό που αποκτά ιδιαίτερη
σημασία σε περιοχές με εκτεταμένη ανεργία και φτώχεια.
Θεσμούς ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, με αφετηρία την κάλυψη των
μακροχρόνια ανέργων και στόχο τη σταδιακή κάλυψη όλων απέναντι στον
κίνδυνο της φτώχειας. Στις σημερινές συνθήκες θα άξιζε επίσης να
αναζητήσουμε τρόπους μείωσης του εργάσιμου χρόνου, καθώς και την
κάλυψη όσων επιλέγουν να μείνουν εκτός αγοράς εργασίας, ελευθερώνοντας
θέσεις για όσους θέλουν να εργαστούν.
Αστικούς κήπους (αλλά και ανάλογες πρωτοβουλίες στην ύπαιθρο), με
ατομικές ή συλλογικές καλλιέργειες ειδών διατροφής για αυτοκατανάλωση,
σε ακάλυπτους πολυκατοικιών, ταράτσες, μπαλκόνια, αυλές, ή άκτιστα
οικόπεδα.
2. Προτεραιότητα στην ανανεώσιμη ενέργεια.
Μαζικές επενδύσεις στην ανανεώσιμη ενέργεια είναι έτσι κι αλλιώς
απαραίτητες και επείγουσες για την ενεργειακή ασφάλεια, την
αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και τη μετάβαση στη μετά το
πετρέλαιο εποχή.
Απαιτείται ολοκληρωμένη ενεργειακή πολιτική, με ελάχιστη αφετηρία τη
δέσμευση στον τριπλό στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για 20% μείωση στις
εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, 20% εξοικονόμηση ενέργειας και 20%
διείσδυση της ανανεώσιμης ενέργειας μέχρι το 2020. Περισσότερο
φιλόδοξοι στόχοι, ίσως αποδειχθούν στην πορεία απόλυτα απαραίτητοι.
Αλλά ο στόχος πρέπει να είναι μέχρι το 2030 να έχουμε απεξαρτηθεί
πλήρως από το πετρέλαιο και το λιγνίτη και να έχουμε στραφεί στις δυο
κύριες πηγές ενέργειας: την εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές
ενέργειας.
Πέρα από τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες που επενδύουν κυρίως σε
αιολικά πάρκα, είναι επιτακτική μια άμεση συνολικότερη ώθηση στις
Α.Π.Ε. σε όλα τα επίπεδα, με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας,
παράλληλη ενίσχυση της τοπικής κλίμακας και υποθήκες για πιο βιώσιμο
μέλλον. Στην κατεύθυνση αυτή προτείνουμε:
Αναθεώρηση του Χωροταξικού για τις ΑΠΕ, με ευρεία διαβούλευση και
πληροφόρηση των πολιτών, με γνώμονα την απαλλαγή από φοβικές
αντιλήψεις. Προτεραιότητα δίνουμε στην άρση των περιορισμών για
αιολικά πάρκα σε γεωργική γη και στην αναθεώρηση της αντίληψης για
ασυμβατότητα της ανανεώσιμης ενέργειας με τον τουρισμό.
Κίνητρα για κτίρια με πλεονασματικό ενεργειακό ισοζύγιο, που να
παράγουν περισσότερη ενέργεια από όση καταναλώνουν. Ενθάρρυνση της
ήπιας γεωθερμίας για θέρμανση και δροσισμό κτιρίων.
Προγράμματα ενεργειακών παρεμβάσεων σε όλα τα δημόσια κτίρια, με
αποτελεσματική μόνωση, ηλιακές στέγες , αλλά και πράσινες ταράτσες
όπου αυτό κρίνεται αποδοτικότερο.
Ενθάρρυνση δημοτικών επιχειρήσεων Ανανεώσιμης Ενέργειας, είτε
αυτοτελώς είτε σε συνεργασία με ιδιωτικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε
περιοχές με σοβαρά προβλήματα ανεργίας.
Αλλαγή προτεραιοτήτων της Δ.Ε.Η., ώστε να αναλάβει και αυτή
πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση της ανανεώσιμης ενέργειας.
Επέκταση και ενίσχυση του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας για την
διασύνδεση έργων ΑΠΕ, καθώς και μακροχρόνιος σχεδιασμός του σε επίπεδο
μεταφοράς όσο και διανομής, με κεντρικό άξονα τη δυνατότητα υψηλού
ποσοστού διείσδυσης ΑΠΕ, τόσο από μεγάλα, όσο και από μικρά έργα.
Προγράμματα ανάπτυξης των Α.Π.Ε. σε τομείς όπως βιομάζα από
αγροκτηνοτροφικά και δασικά υπολείμματα, ενέργεια από τα κύματα,
υβριδικά συστήματα (συνδυασμός Α.Π.Ε. με μικρά υδροηλεκτρικά),
γεωθερμία, πλωτά αιολικά πάρκα.
Επιδοτούμενα προγράμματα συλλογής της πλεονάζουσας δασικής βιομάζας με
επίβλεψη των δασικών υπηρεσιών, καθώς και των γεωργικών υπολειμμάτων,
για ενεργειακή αξιοποίηση.
Προγράμματα βιοκαυσίμων αποκλειστικά για οχήματα δημόσιας χρήσης,
βασισμένα κυρίως σε γεωργικά υπολείμματα, πλεονάζουσα δασική βιομάζα
και χρησιμοποιημένα μαγειρικά λάδια.
Μακροχρόνιες πολιτικές και αξιοποίηση χρηματοδοτήσεων από το Ευρωπαϊκό
Ταμείο Αλιείας για βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στα
αλιευτικά σκάφη και μείωση της ρύπανσης.
Αποφασιστική ώθηση στην έρευνα στον τομέα των Α.Π.Ε., με συμμετοχή του
Κ.Α.Π.Ε. και των πανεπιστημιακών και τεχνολογικών ιδρυμάτων.
Διασύνδεση με τις βιομηχανίες και βιοτεχνίες που ήδη λειτουργούν, και
μακροχρόνιος σχεδιασμός με στόχο τη δημιουργία εγχώριας βιομηχανίας
ανεμογεννητριών.
Προγράμματα ενίσχυσης επιχειρήσεων για καλύτερη ενεργειακή και
περιβαλλοντική αποδοτικότητα με βελτίωση τεχνικών παραγωγής, αλλαγή
μεθόδων παραγωγής και συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης.
3. Βιώσιμη στροφή στις μεταφορές
Τα τελευταία χρόνια, ο τομέας των μεταφορών έχει την πιο ανεξέλεγκτη
αύξηση στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Χωρίς αποφασιστική στροφή
προς το σιδηρόδρομο και το πλοίο, είναι αδύνατο να υπάρξει βελτίωση
της κατάστασης. Αυτό σημαίνει πλήρη αντιστροφή των τάσεων της
τελευταίας 20ετίας για επενδύσεις κυρίως σε αυτοκινητοδρόμους, και
ιδιαίτερα του πρόσφατου προγράμματος για τον Ο.Σ.Ε. που παγώνει όλα τα
έργα εκτός από όσα βρίσκονται ήδη υπό ολοκλήρωση. Προτείνουμε λοιπόν
μαζικές επενδύσεις στο τρένο και τις συνδυασμένες μεταφορές:
Επιτάχυνση των ήδη υπό κατασκευή σιδηροδρομικών αξόνων, με τις
προεκτάσεις που προτείνει ο Ο.Σ.Ε.
Πλήρη προαστιακά δίκτυα σε Αττική, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, καθώς και
στη σύνδεση μεταξύ <<δίδυμων>> γειτονικών πόλεων.
Άμεση προώθηση νέων αξόνων με σύγχρονες χαράξεις και ταχύτητες:
Δυτικός Σιδηροδρομικός Άξονας, Σιδηροδρομική Εγνατία, Σιδηρόδρομος
Βόρειας Κρήτης, συνδέσεις με τις γειτονικές χώρες και την Κεντρική
Ευρώπη.
Σύνδεση όλων των βασικών λιμανιών με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας.
Κέντρα συνδυασμένων εμπορευματικών μεταφορών, για συνεργασία φορτηγών -τρένων.
Νέο ρόλο για τα Κ.Τ.Ε.Λ.,με 3 επιδοτούμενα δρομολόγια την ημέρα σε
όλες τις <<άγονες>> γραμμές προς απομονωμένους οικισμούς, μετεγκατάσταση
των σταθμών λεωφορείων σε επαφή με τους σιδηροδρομικούς σταθμούς,
ανταποκρίσεις των Κ.Τ.Ε.Λ. με το σιδηρόδρομο.
Λεωφορεία με μειωμένες απαιτήσεις για καύσιμα ή με χρήση βιοκαυσίμων ή
υδρογόνου από ΑΠΕ.
Στοχευμένες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας σε
σημεία του οδικού δικτύου με υψηλή συχνότητα ατυχημάτων.
Δέσμευση ότι, για κάθε ευρώ που ξοδεύεται για αυτοκινητοδρόμους, θα
επενδύεται διπλάσιο ποσό για σιδηροδρομικά έργα.
Ναυπήγηση πλοίων με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση, ειδικά για τις άγονες
γραμμές, ενεργειακά αποδοτικών.
4. Οικιστικό περιβάλλον με ουσιαστική ποιότητα ζωής
Μικρά και μεγάλα δημόσια έργα στις πόλεις και τους οικισμούς, μπορούν
να δώσουν νέες θέσεις εργασίας αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των
πολιτών και βελτιώνοντας ακόμη και τις οικονομικές τους προοπτικές.
Τέτοια έργα θα μπορούσαν να είναι:
Επιτάχυνση της ολοκλήρωσης του μετρό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και
προσαρμογές ώστε να αποκτήσουν συμβατότητα και με τις προαστιακές
γραμμές.
Προκήρυξη μελετών για δίκτυα τραμ σε όλες τις μεγάλες και μεσαίες
πόλεις (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ως συμπληρώματα του μετρό). Άμεση
προώθηση των έργων κατασκευής, εκεί όπου έχουν ήδη ολοκληρωθεί οι
σχετικές μελέτες.
Δημιουργία μεγάλων χώρων στάθμευσης σε όλες τις κύριες εισόδους των
πόλεων, σε συνδυασμό με πυκνή συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση.
Διαπλατύνσεις πεζοδρομίων και θωράκισή τους απέναντι στην παράνομη
στάθμευση, δίκτυα ποδηλατόδρομων, θέσεις ποδηλάτων στα Μέσα Σταθερής
Τροχιάς, υποδομές ελεγχόμενης στάθμευσης.
Θεσμικό πλαίσιο που να δίνει στους δήμους τη δυνατότητα να
αποκαθιστούν οι ίδιοι εγκαταλειμμένα κτίρια, ιδιαίτερα διατηρητέων, με
αντάλλαγμα μερίδιο από την εκμετάλλευσή τους για όσο διάστημα
απαιτείται για την απόσβεση της δαπάνης.
Επίσπευση των έργων αστικού πρασίνου με προτεραιότητα τους μεγάλους
δημόσιους χώρους όπως Μητροπολιτικά Πάρκα και πρώην στρατόπεδα, χωρίς
ακρωτηριασμό για άλλες χρήσεις.
Πολεοδομικές και αρχιτεκτονικές μελέτες και διαγωνισμοί, με στόχο τη
διασφάλιση ελεύθερων χώρων και την κάλυψη των ελλειμμάτων σε πράσινο.
Σχεδιασμός για συνεκτικές πόλεις και οικισμούς, με κατάργηση της εκτός
σχεδίου δόμησης και αντίστοιχες ανταλλαγές γης με υπό πολεοδόμηση
περιοχές.
5. Έμφαση στην προστασία και την εξοικονόμηση του νερού
Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας έχει στενότητα υδατικών πόρων, ενώ
μεγάλο μέρος της απειλείται με ερημοποίηση. Η υπεύθυνη διαχείριση του
νερού αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα που οφείλει να συνδυαστεί με
πολιτικές εξόδου από την κρίση:
Με ολοκλήρωση τριτοβάθμιων βιολογικών καθαρισμών και δημιουργία
παράλληλων δικτύων για επαναχρησιμοποίηση του νερού σε μη πόσιμες
χρήσεις.
Με έργα μικρών ταμιευτήρων για αρδευτικές και υδρευτικές χρήσεις, αλλά
και για εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα, όπου παρουσιάζονται σημεία
εξάντλησης.
Με εγκατάσταση υδρομετρητών στις καλλιέργειες για χρέωση ανάλογα με
την κατανάλωση και αξιοποίηση των εσόδων για υποδομές εξοικονόμησης
και βιώσιμης διαχείρισης του νερού.
Με επιδοτήσεις στους καλλιεργητές για συστήματα εξοικονόμησης, όπως
στάγδην άρδευση.
Με επανέλεγχο και σφράγισμα όσων γεωτρήσεων λειτουργούν παράνομα.
6. Αλλαγή προσανατολισμών στον Τουρισμό
Η κρίση έρχεται να πλήξει ένα μοντέλο τουρισμού ελάχιστα βιώσιμο,
ακόμη και από οικονομική άποψη. Από την άλλη πλευρά, στις περισσότερες
τουριστικές περιοχές έχει από χρόνια εγκαταλειφθεί κάθε άλλη
οικονομική δραστηριότητα, στοιχείο που στερεί από τους τοπικούς
πληθυσμούς ένα απαραίτητο δίχτυ ασφαλείας. Κεντρικό στοιχείο της
πράσινης στροφής που προτείνουμε, είναι η ανασύσταση της τοπικής
διάστασης της οικονομίας μέσω της διασύνδεσης του τουρισμού με άλλες
τοπικές οικονομικές δραστηριότητες:
Πολιτική χρήσεων γης που να προστατεύει τη γεωργική γη από την
ανεξέλεγκτη διάχυση των τουριστικών χρήσεων. Κατάργηση της εκτός
σχεδίου δόμησης, ριζική επανεξέταση του Χωροταξικού Σχεδίου για τον
Τουρισμό.
Κίνητρα για ανάπτυξη ποιοτικής τοπικής αγροτικής παραγωγής και για
απορρόφησή της από τις τοπικές τουριστικές μονάδες.
Διασύνδεση του τουρισμού με τις άλλες τοπικές δραστηριότητες μέσω
προγραμμάτων γνήσιου αγροτουρισμού και οικοτουρισμού. Στήριξη των
αγροτουριστικών συνεταιρισμών, ώστε να παρουσιάσουν επαρκή γκάμα
τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών.
Έργα εξοικονόμησης ενέργειας στα καταλύματα και ανάπτυξης Α.Π.Ε. στις
ευρύτερες τουριστικές περιοχές, ως μέτρο δημιουργίας (και) νέων θέσεων
εργασίας.
Παρεμβάσεις για αποκατάσταση και ανάδειξη της τοπικής αρχιτεκτονικής
κληρονομιάς, καθώς και στοιχείων όπως μονοπάτια, αναβαθμίδες και
πρωτοβιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Επενδύσεις για το ξεκίνημα της λειτουργίας των Φορέων Διαχείρισης των
προστατευόμενων περιοχών, με διασφάλιση των κτιριακών και άλλων
υποδομών.
Υποδομές για ποδηλατικό τουρισμό: Διαμόρφωση θέσεων για ποδήλατα σε
όλα τα επιβατικά τρένα, προγράμματα ενοικίασης ποδηλάτων σε όλες τις
πόλεις, δίκτυα ασφαλών ποδηλατικών διαδρομών με πρώτο βήμα το ελληνικό
τμήμα του διευρωπαϊκού ποδηλατικού άξονα αρ. 11 (από Αθήνα μέχρι
Γευγελή) πάνω στην εγκαταλειμμένη παλιά χάραξη της σιδηροδρομικής
γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκη.
ΙV. Πώς χρηματοδοτούνται όλα αυτά;
Από τις παρεμβάσεις που προτείνουμε, οι περισσότερες έχουν συγκριτικά
περιορισμένο κόστος. Σε περιόδους άλλωστε οικονομικής κρίσης, αποτελεί
κοινό τόπο το αίτημα για πρόσκαιρη αύξηση των δημόσιων δαπανών,
ιδιαίτερα των επενδύσεων, ώστε να δοθεί συνολικότερη ώθηση στην
οικονομία.
Από την άλλη πλευρά η κρίση είναι διεθνής και παγκόσμια, οπότε
απαιτούνται απαντήσεις τουλάχιστον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: Στην
κατεύθυνση αυτή το πράσινο κίνημα καταθέτει το αίτημα για ένα Πράσινο
New Deal σε έκταση αντίστοιχη με εκείνη της δεκαετίας του 1930 και με
στοχεύσεις που απαντούν ταυτόχρονα στην οικονομική αλλά και την
οικολογική κρίση.
Στη συζήτηση πάντως για το κόστος των αναγκαίων δράσεων, χρειάζεται να
έχουμε υπόψη μας και το κόστος της μη παρέμβασης: Απώλειες στη γεωργία
και τον τουρισμό από την υποβάθμιση των υδάτινων πόρων, υψηλά
<<δικαιώματα εκπομπής>> αερίων του θερμοκηπίου από το 2012 και μετά,
επιπτώσεις από καταστροφές που απειλούνται λόγω της κλιματικής
αλλαγής, είναι σε θέση να δικαιολογήσουν ακόμη και υψηλές δαπάνες για
την αποτροπή του χειρότερου.
Αρκετές παρεμβάσεις μπορούν να χρηματοδοτηθούν από υπάρχοντες
ευρωπαϊκούς πόρους όπως τα Διαρθρωτικά Ταμεία, οι χρηματοδοτήσεις για
τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα, τα προγράμματα για τις ορεινές και μειονεκτικές
περιοχές, ή η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Επιπλέον κοινοτικοί πόροι για την αντιμετώπιση της κρίσης αποτελούν
βασικό αίτημα του πράσινου κινήματος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Στόχος
των Πράσινων είναι να επενδυθούν 500 δις ευρώ μέχρι το 2014 για
δημιουργία ή διασφάλιση 5 εκατομμυρίων <<πράσινων>> θέσεων εργασίας σε
όλη την Ευρώπη των 27.
Τιτλοποίηση των προβλεπόμενων εσόδων από δημοπράτηση δικαιωμάτων
εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου (προβλέπονται περίπου 2 δις ευρώ το
χρόνο, από το 2013) μπορεί να καλύψει μεγάλο μέρος της εθνικής
συμμετοχής για προγράμματα μόνωσης κτιρίων και για σιδηροδρομικά έργα.
Θεωρούμε απαραίτητο να ανατραπεί η πρόσφατη απόφαση της Ευρ. Ένωσης
για εξαιρέσεις από τη δημοπράτηση της ηλεκτροπαραγωγής και των
εξαγωγικών κλάδων.
Παρεμβάσεις με άμεση και μετρήσιμη οικονομική απόδοση, όπως στον
οικιακό τομέα της ενέργειας, μπορούν να χρηματοδοτηθούν χωρίς επιπλέον
πόρους, με απλή <<εκτροπή>> του πακέτου Αλογοσκούφη. Χρειάζεται, όμως,
πολιτική βούληση για επιβολή συγκεκριμένων σχετικών δεσμευτικών όρων
στις τράπεζες.
Αναδιάρθρωση στη φορολογία μπορεί να αντλήσει επιπλέον πόρους
επιβαρύνοντας σε πρώτη φάση την επιδεικτική κατανάλωση όπως αυτοκίνητα
άνω των 2.000 κυβικών, πισίνες, κατοικίες με αντικειμενική αξία άνω
των 500.000 ευρώ, ή υπέρμετρη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και
νερού. Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε και κλιμακούμενη επικουρική
φορολογία στα καύσιμα, ώστε σε πρώτη φάση η λιανική τιμή της βενζίνης
να είναι πάντα τουλάχιστον 1 ευρώ.
Επιβάρυνση των μεταφορικών μέσων ανάλογα με τις επιπτώσεις καθενός στο
περιβάλλον, θα μπορούσε να δώσει πόρους για στοχευμένες δράσεις στον
τομέα των μεταφορών, θέτοντας παράλληλα και τις βάσεις για στήριξη των
τοπικών προϊόντων. Εδώ ανήκουν πολιτικές που επιβαρύνουν το ΙΧ με
ολόκληρο το κόστος της χρήσης του στις αστικές περιοχές, αυξημένα τέλη
διοδίων για φορτηγά που κινούνται σε διαδρομές όπου υπάρχει και
σιδηρόδρομος, φορολόγηση των αεροπορικών εισιτηρίων εσωτερικού (εκτός
από τα απομονωμένα νησιά) με αντίστοιχη επιδότηση της ακτοπλοϊκής ή
σιδηροδρομικής μεταφοράς.
Επιπλέον πόροι μπορούν να εξοικονομηθούν με περιορισμό των
εξοπλιστικών δαπανών, ανάκληση των συμμετοχών σε πολυδάπανες
στρατιωτικές δράσεις εκτός συνόρων, εγκατάλειψη έργων όπως η εκτροπή
του Αχελώου, εξάλειψη άμεσων και έμμεσων επιδοτήσεων στη χρήση ορυκτών
καυσίμων και φυτοφαρμάκων, περιορισμό χαριστικών ρυθμίσεων,
αποτελεσματικούς κανόνες διαφάνειας.
Ιδιωτικές επενδύσεις μπορούν να κινητοποιηθούν σε σημαντικό βαθμό, αν
φανεί ότι το κράτος έχει την πολιτική βούληση να επενδύσει σε
συγκεκριμένους τομείς. Η εμπειρία από χώρες όπως η Γερμανία δείχνει
ότι για, κάθε ευρώ από δημόσιο χρήμα που επενδυόταν στην ανανεώσιμη
ενέργεια, ο ιδιωτικός τομέας επένδυε άλλα 6-8 ευρώ
Δημόσιος δανεισμός για χρηματοδότηση δράσεων εξόδου από την κρίση
είναι πάντως, ως ένα βαθμό, αναπόφευκτος. Επιδιώκουμε, όμως, να
περιοριστεί στο απολύτως απαραίτητο, να διοχετευθεί αποκλειστικά για
επενδυτικούς σκοπούς και να αποπληρωθεί το συντομότερο δυνατόν, καθώς
κάθε μακροπρόθεσμος μεγάλος δημόσιος δανεισμός μεταθέτει τελικά τα
βάρη στις επόμενες γενιές.
Για τους όρους, τέλος, του δανεισμού είναι απαραίτητο να γίνει κάθε
προσπάθεια ώστε να είναι οι ευνοϊκότεροι δυνατοί. Θεωρούμε απαραίτητο
να πιεστεί η Ε.Ε. και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την έκδοση
ευρωπαϊκών ομολόγων, που θα καλύπτουν σε συγκεκριμένα πλαίσια το
δανεισμό των χωρών - μελών με όρους καλύτερους από αυτούς που θα
μπορούσε να εξασφαλίσει κάθε χώρα μόνη της. Μια ακόμη συμπληρωματική
πρόταση αφορά την έκδοση ομολόγων, ειδικά σχεδιασμένων ως προς τα
επιτόκια και το μέγιστο ποσό τοποθέτησης ώστε να δίνουν στους απλούς
πολίτες εναλλακτικές λύσεις για την τοποθέτηση των οικονομιών τους.
Ο χρόνος που θα κερδίσουμε, χρειάζεται να αξιοποιηθεί για στόχους
μακροπρόθεσμους αλλά εξίσου ζωτικούς, που δεν αφορούν μόνο τη χώρα
μας:
Για μια αποκεντρωμένη και ανοικτή οικονομία αλληλεγγύης και ισότητας,
πέρα από τη σημερινή ασφυκτική κυριαρχία του κράτους και της αγοράς,
με κορμό την τοπική και περιφερειακή κλίμακα, με εκτεταμένο τομέα
κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, ειρηνικά και ισότιμα δεμένη με
τις οικονομίες των γειτονικών χωρών, που να δίνει σε όλους τους
πολίτες δυνατότητες να συμμετέχουν όχι μόνο στην παραγωγή και τα
οικονομικά οφέλη, αλλά και στις βασικές αποφάσεις για την πορεία της.
Για πρότυπα ευημερίας, που θα ενσωματώνουν αυτοδεσμεύσεις σε λογικές
<<δίκαιου εμπορίου>>, θα παίρνουν υπόψη τα ιδιαίτερα δεδομένα κάθε
περιοχής, θα στηρίζονται περισσότερο στην ποιότητα ζωής για όλους και
λιγότερο στην κατανάλωση οικονομικών αγαθών, και θα μπορούν να
επεκταθούν σε όλο τον παγκόσμιο πληθυσμό χωρίς να απαιτούν
περισσότερους φυσικούς πόρους από όσους μπορεί να μας δώσει ο πλανήτης
μας.
Απασχόληση-εργασία-κοινωνική πολιτική
1.Κριτική-πελατειακές σχέσεις: οι νέοι για να βρούμε δουλειά σήμερα
είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιήσουν κάποιο μέσο, ένα βουλευτή ή έναν
κομματάρχη ή έναν συγγενή με αποτέλεσμα την εξάρτησή τους και την
αναπαραγωγή ενός πελατειακού και αναποτελεσματικού συστήματος. Οι
προτάσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την κοινωνική
πολιτική είναι αποσπασματικές και αναποτελεσματικές. Είναι σαν τα
καθρεφτάκια που μοιράζονταν για να ξεγελάσουν τους ιθαγενείς.
2.Πελατειακές σχέσεις: Η εργασία και μάλιστα η ποιοτική εργασία είναι
δικαίωμα. Σήμερα οι δημόσιοι και οι ευρωπαϊκοί πόροι σπαταλιόνται
χωρίς να αντιμετωπίζονται τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, όπως είναι η
ανεργία και η φτώχια, ο κοινωνικός αποκλεισμός. Γιατί θα πρέπει οι
γονείς να εξευτελίζονται σε έναν βουλευτή ή σε έναν κομματάρχη για να
τους βρει μια δουλειά, συχνά κακοπληρωμένη; Γιατί πρέπει ακόμα και σε
ένα σεμινάριο να παίρνουν τηλέφωνο άνθρωποι των βουλευτών για να
βάλουν έναν <<δικό τους>>; Οι νέοι άνθρωποι είναι εξοργισμένοι για όλα
αυτά και πολλοί επιλέγουν να πάνε να ζήσουν και να εργαστούν σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες
3.Πολιτικές για τη δημιουργία θέσεων εργασίας: Υπάρχουν δυνατότητες
και ευκαιρίες για τη δημιουργία πραγματικών και χρήσιμων θέσεων
εργασίας. Η στροφή στην πράσινη οικονομία και επιχειρηματικότητα
μπορεί να δώσει σύμφωνα με όλους τους υπολογισμούς τουλάχιστον 100.000
νέες πράσινες θέσεις εργασίας αρκεί να υπάρξουν συγκεκριμένες,
στοχευμένες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές καθώς και φορολογικές
αλλαγές.
4.Μεταρρύθμιση οικονομίας και φορολογικού συστήματος: Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
ΠΡΑΣΙΝΟΙ υποστηρίζουν τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος με
ελάφρυνση της φορολόγησης της εργασίας και επιβάρυνση της σπατάλης,
της ρύπανσης και της επίδειξης. Με κίνητρα και αντικίνητρα θα πρέπει
να επιδιωχθεί η πράσινη στροφή της οικονομίας. Πχ. μείωση της
φορολογίας σε όσες εταιρίες επενδύουν σε πράσινες τεχνολογίες και στη
δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας, σύνδεση της χρηματοδότησης ΟΤΑ με
βάση τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους Οι προτάσεις μας είναι απλές
και σαφείς.
Μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις
στο μισό. Το ισχύον 20% για τις ομόρρυθμες εταιρείες (Ο.Ε.) να γίνει
10%.
Φορολογική ελάφρυνση των επιχειρήσεων που μοιράζονται κέρδη με τους
εργαζόμενους τους.
Φορολόγηση των διανεμόμενων κερδών των Α.Ε. (μερίσματα κ.λ.π.) ως
εισόδημα φυσικών προσώπων.
Φορολόγηση των βραχυπρόθεσμων κερδοσκοπικών αγοραπωλησιών μετοχών με
πολλαπλάσιο συντελεστή απ΄ αυτόν που ισχύει.
Μηδενισμό του φόρου μεταβίβασης για πρώτη κατοικία και σε μέγεθος
ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειας. Και στο νέο σύστημα ο Φ.Π.Α
που δήθεν δεν πληρώνεται για πρώτη κατοικία να επιδοτείται (η πωλήτρια
εταιρεία τον συνυπολογίζει στην τιμή όταν δεν καταβάλλεται ).
Κλιμακωτή αύξηση του ειδικού φόρου στα αυτοκίνητα μεγάλης κατανάλωσης
καυσίμου και στα σκάφη αναψυχής.
Αύξηση στο φόρο μεταβίβασης μετοχών Ανωνύμων Εταιριών.
Αύξηση στο φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας με προοδευτικό τρόπο και
όχι κατάργηση του, κάνοντας, όμως, διάκριση μεταξύ των διαφορετικών
χρήσεων γης (γεωργική γη, οικόπεδα, γη σε φυσικές περιοχές).
Αύξηση του μέγιστου συντελεστή του φόρου κληρονομιάς για πολύ μεγάλες
κληρονομιές ή γονικές παροχές και εξάρτησή του από την περιουσία του
κληρονόμου.
Θέσπιση ανταποδοτικών ειδικών φόρων κατανάλωσης στα ορυκτά καύσιμα. Τα
έσοδα πηγαίνουν αποκλειστικά σε ενισχύσεις ανανεώσιμων πηγών,
εξοικονόμησης, σιδηροδρόμου, μέσων μαζικής μεταφοράς αλλά και στη
βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και των φυσικών περιοχών.
5.Δημιουργία θέσεων εργασίας: Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε καταθέσεις
συγκεκριμένες προτάσεις για να δημιουργηθούν άμεσα, με δημόσιους αλλά
και ιδιωτικούς πόρους, 100.000 πράσινες θέσεις εργασίας που θα
απασχολήσουν κυρίως νέους ανθρώπους και γυναίκες, ομάδες που έχουν
πολύ μεγάλα ποσοστά ανεργίας. σε περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς
τομείς όπου υστερούμε, όπως είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η
διαχείριση των δασών και η πρόληψη των πυρκαγιών, η επαναχρησιμοποίηση
και ανακύκλωση των απορριμμάτων, η διαχείριση φυσικών περιοχών, η
δημιουργία οικολογικών γειτονιών, ποδηλατόδρομων κα. Μέχρι τώρα αυτές
οι δραστηριότητες είναι σε πολύ περιορισμένη κλίμακα. Παράδειγμα, το
πρόγραμμα εξοικονομώ για τις κατοικίες. Με ευρωπαϊκούς πόρους η
κυβέρνηση ανακοίνωσε χρηματοδοτήσεις περίπου 200 εκατομμυρίων Ευρώ για
περιορισμένης κλίμακας παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας σε 25.000
κατοικίες σε σύνολο 7.000.000 κτιρίων. Μόνο το 2008 η χώρα μας, όμως,
πλήρωσε 1 δισεκατομμύριο ευρώ για εισαγωγή ρεύματος από το πυρηνικό
εργοστάσιο στο Κοζλοντούι, την αγορά δικαιωμάτων ρύπων και για
επιδόματα θέρμανσης για να πληρώνουν τα πιο φτωχά νοικοκυριά το
πετρέλαιο που χρησιμοποιούν για θέρμανση.
6.Αυτό δεν είναι μια αξιόλογη οικονομική και περιβαλλοντική παρέμβαση.
Όταν έγινε η επανένωση Αν και Δυτ. Βερολίνου, όλα τα κτίρια τους Αν.
Βερολίνου ανακαινίστηκαν και αναβαθμίστηκαν ενεργειακά. Στην Ελλάδα
γνωρίζουμε ότι τα περισσότερα σπίτια, ιδιαίτερα των πιο φτωχών
νοικοκυριών, είναι ενεργειακά σπάταλα. Χάνουν ενέργεια και τα
νοικοκυριά πληρώνουν αναλογικά πολύ περισσότερα χρήματα για θέρμανση
και ψύξη. Με κατάλληλες παρεμβάσεις θα μειώνονταν η κατανάλωση
ενέργειας, θα βελτιώνονταν τα οικονομικά των νοικοκυριών και θα
μπορούσαν να δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Αντί για
αυτό τι γίνεται: για εξοικονόμηση ενέργειας θα δοθούν στην καλύτερη
περίπτωση 200 εκατ ευρώ, ενώ
7.Οι Πράσινοι πρωτοστάτησαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να μην
περάσει η πρόταση για 65 ώρες εργασίας την εβδομάδα
8.Ασφαλιστικό σύστημα
Τα ασφαλιστικά ταμεία κινδυνεύουν από κατάρρευση γιατί το κράτος δεν
δίνει την δική του συμμετοχή (χρωστάει 9 δισεκ στα ταμεία), μειώνονται
οι εργαζόμενοι ενώ αυξάνονται οι δαπάνες.
Αυτό που χρειάζεται είναι να μπαίνουν νωρίς οι νέοι στην εργασία και
να βγαίνουν σε κάποια λογική ηλικία οι άνθρωποι στη σύνταξη. Αν κάθε
φορά που δημιουργείται πρόβλημα προτείνεται η αύξηση των ορίων
ηλικίας, τότε τι νόημα έχει το ασφαλιστικό σύστημα και μιλάμε για
πολιτικές για το ασφαλιστικό; Μήπως να ξανα-επιστρέψουμε σε εποχής
χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα για να μην καταρρεύσει το σύστημα; Αλλά
ξεχνάμε ότι οι κυβερνήσεις έχουν ευθύνες για την κρίση του
ασφαλιστικού συστήματος: (α) Τα αποθεματικά των ταμείων
χρησιμοποιήθηκαν από τις κυβερνήσεις για μια ανάπτυξη που κατέστρεψε
τη χώρα και ταυτόχρονα στέρησαν έτσι από τα ταμεία σημαντικούς πόρους
(β) διαφθορά και σπατάλη για πελατειακές και ρουσφετολογικές
ρυθμίσεις.
Άξονες για την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού προβλήματος: (α) Μέσα από
την απασχόληση, με τη δημιουργία νέων πράσινων θέσεων εργασίας, μπορεί
να αντιμετωπιστούν προβλήματα βιωσιμότητας των ταμείων (β)
Νομιμοποίηση μεταναστών, 600.000, και ένταξη τους στο ασφαλιστικό
σύστημα, είναι κυρίως νέοι άνθρωποι. (γ) Αλλαγές στο φορολογικό
σύστημα που θα συμβάλλει και στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού
συστήματος. Η εργασία επιβαρύνεται με φορολογικές και ασφαλιστικές
εισφορές πολύ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Προτείνουμε αλλαγές που
θα ευνοήσουν την απασχόληση, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αντί
να δημιουργεί αντικίνητρα για την απασχόληση. (δ) Βελτίωση των
συνθηκών ζωής, μείωση των ασθενειών μέσα από μια ολοκληρωμένη πολιτική
(οι νοσοκομειακές δαπάνες έχουν ξεφύγει πλήρως, αλλά πέρα από τον
έλεγχο των δαπανών μπορεί να μειωθούν με βελτίωση των συνθηκών ζωής
και εργασίας.
2ος Λόγος: Οι ΟΠ πιστεύουμε ότι τα δημόσια αγαθά, το νερό, τον αέρα το
φαγητό μας, το μέλλον των παιδιών μας, δεν τα διαπραγματευόμαστε, δεν
θα τ' αφήσουμε στην αδιαφορία, τα συμφέροντα και την διαφθορά.
Δημόσιο συμφέρον για μας σημαίνει να υπάρχουν αξιόπιστοι ελεγκτικοί
μηχανισμοί έτσι ώστε ξέρουμε ότι το νερό που πίνουμε, το φαί που τρώμε
και ο αέρας που αναπνέουμε είναι δεν μας κάνουν κακό.
Λενιώ: Δημόσιο συμφέρον για μας είναι το να συσταθούν σοβαροί
μηχανισμοί σ' αυτή τη χώρα που θα αποτρέπουν αυτούς που όλο και
περισσότερο απλώνουν τις τραπεζοκαρέκλες και τις διαφημήσεις τους στο
δημόσιο χώρο, μπαζώνουν τα ποτάμια, μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα,
καταπατούν τις ακρογιαλιές και χτίζουν τα δάση μας.
Διάκος: Το κράτος έχει χρέος, αυτή είναι η δουλειά του, να προστατεύει
τους φυσικούς πόρους, το δημόσιο χώρο και τα δημόσια αγαθά.
Γιάννης: Οι απαγορεύσεις και η αστυνόμευση δεν λειτουργούν. Πρέπει να
δώσουμε στους Έλληνες λύσεις, να τους εμπεύσουμε και να του
διευκολύνουμε αντί να τους δυσκολεύουμε και να τους οδηγούμε στην
αυθαιρεσία.
3ος Λόγος: Οι ΟΠ αγωνιζόμαστε εδώ και χρόνια για το περιβάλλον, τα
δάση και το κλίμα: Ξέρουμε πώς μπορούμε να προστατέψουμε την κοινή μας
κληρονομία.
To 2007 άλλαξε για πάντα τον τρόπο που αντιμετωπίζαμε την κλιματική
αλλαγή. Μια σειρά επιστημονικών εκθέσεων από διεθνείς οργανισμούς
επιβεβαιώνουν ότι η ανθρώπινη κοινωνία έχει ήδη ανατρέψει την
ισορροπία στο κλίμα. Η εμπειρία των επιπτώσεων της αλλαγής του
κλίματος στην καθημερινή μας ζωή έρχεται να επαληθεύσει τα στοιχεία
της επιστημονικής έρευνας. Η κλιματική αλλαγή έρχεται να ανατρέψει
όσα προσπαθούμε να κάνουμε χιλιάδες χρόνια. Η σημερινή οικονομική
κρίση θα κοστίσει μερικά τρισεκατομμύρια ευρώ, περίπου το 1% του
Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος. Ήδη η καταστροφή των δασών
παγκοσμίως έχει σύμφωνα με έκθεση για την Dresden Bank κόστος 2,5-5
τρισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, διπλάσιο δηλαδή σε σχέση με το κόστος
της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης που βιώνουμε σήμερα, Το
δίλημμα είναι μπροστά μας, θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας αλλάζοντας
την οικονομία, την παραγωγή, την κατανάλωση, επενδύοντας το 1-2% του
Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος στην προστασία του κλίματος ή θα
αφήσουμε να εξελιχθεί η αλλαγή του κλίματος σε κλιματική κρίση κάτι
που σύμφωνα με την περίφημη έκθεση ΣΤΕΡΝ θα μας κοστίσει το 5-20% του
Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος, περιβαλλοντική κατάρρευση,
κοινωνικές συγκρούσεις και κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας; Στην
Κοπεγχάγη είναι μάλλον η τελευταία μας ελπίδα για την προστασία του
κλίματος. Αλλά κάθε χώρα και κάθε πολίτης πρέπει να αναλάβει το
ποσοστό ευθύνης που τους αντιστοιχεί.
Έστω και στο 12 και 5', πρέπει να προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την
ένταση και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, ώστε έστω μετά από
100-200 χρόνια τα δισέγγονα των εγγονιών μας να μπορέσουν να
ξανα-σταθεροποιήσουν το κλίμα. Μέσα στα επόμενα 5-10 χρόνια πρέπει
αφενός να αναπροσαρμόσουμε τις δραστηριότητές μας, ώστε με γρήγορα
βήματα να απεξαρτηθούμε πλήρως από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο,
λιγνίτη, λιθάνθρακα, φυσικό αέριο), και αφετέρου να προσαρμόσουμε τις
πολιτικές, τις υποδομές και τον τρόπο ζωής μας στις νέες συνθήκες
αυξημένου κινδύνου, που διαμορφώνονται.
Τα 12 πιο θερμά χρόνια ήταν τα τελευταία: 1998, 2005, 2003, 2002,
2004, 2006, 2001, 1997, 1995, 1999, 1990, 2000. Το 2007 ήταν ακόμα πιο
θερμό, ενώ το καλοκαίρι του 2007 ζήσαμε στην Ελλάδα 3 συνεχόμενους
καύσωνες, η διάρκεια του καθενός ήταν μεγαλύτερη από 3 ημέρες. Σύμφωνα
με τις προβλέψεις των επιστημόνων μέχρι τα μέσα περίπου του αιώνα
αυτές θα είναι πλέον συνηθισμένες θερμοκρασίες στην περιοχή μας.
Σύμφωνα με Έκθεση του Αστεροσκοπείου Αθηνών (2004) οι μέρες με
θερμοκρασίες πάνω από 37° C το διάστημα 2071-2100 (30 χρόνια) θα είναι
πάνω από 1.925 (όταν το διάστημα 1961-1990 ήταν 195), πράγμα που
σημαίνει ότι θα υπάρξει μια αύξηση του 987%, ενώ οι μέρες με
θερμοκρασίες πάνω από 40° C θα είναι στο αντίστοιχο διάστημα
(2071-2100: 30 χρόνια) πάνω από 1.078 (όταν το διάστημα 1961-1990 ήταν
28), δηλαδή μια αύξηση του 3.850%.
Το 2007 συνέβη μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές και ανθρωπιστικές
καταστροφές στη χώρα μας. Κάηκαν σχεδόν 3 εκατομμ στρέμματα δάσους και
γεωργικών περιοχών, δεκάδες άνθρωποι, καταστράφηκε η οικονομία πολλών
περιοχών. Τη χρονιά εκείνη είχαν δοθεί 15.000.000 για πρόληψη και
διαχείριση του δάσους, η οικονομική ζημιά από τις πυρκαγιές όμως
έφτασε στα 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Προεκλογικά μοίρασε η κυβέρνηση του
κ Καραμανλή περίπου 400.000.000 Ευρώ με τη μορφή 3-5χίλιαρων χωρίς να
είναι σίγουρο ότι τα χρήματα πήγαν σε αυτούς που τα είχαν πράγματι
ανάγκη. Όμως το πάθημα δεν έγινε μάθημα. Το 2009 κάηκαν στην Αττική
300,000 στρέμματα δάσους αποδεικνύοντας ότι δεν υπήρξε κατάλληλη
προετοιμασία ούτε για την αποτροπή των πυρκαγιών ούτε για τα μέτρα που
πρέπει να λαμβάνονται μετά από παρόμοιες καταστροφές. Όμως και οι
Οικολόγοι Πράσινοι είχαμε καταθέσει προτάσεις, είχαμε προειδοποιήσει
έγκαιρα, ο ίδιος ο υπουργός ο κ. Κιλτίδης είχε παραδεχθεί σε συνάντηση
μας ότι η δασική υπηρεσία είχε διαλυθεί. Γιατί δεν κάνατε κάτι εσείς
που είχατε την ευθύνη στην κυβέρνηση για την προστασία του δάσους όλα
αυτά τα χρόνια? Πως είναι δυνατόν να χάνουμε έτσι τα δάση μας? Γιατί
ακόμα και τώρα οι ευρωβουλευτές της ΝΔ δεν ψήφισαν στο ευρωκοινοβούλιο
το ψήφισμα για το δασολόγιο και τον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων για την
αποκατάσταση των καμένων περιοχών;
Θέλουμε το δάσος να μείνει δάσος. Χρειάζεται όμως να διεκδικήσουμε
αυτό το δικαίωμα, να γίνει θέση της κοινωνίας και των πολιτικών
κομμάτων, να αναγκαστεί όποια κυβέρνηση και να προκύψει από τις
εκλογές να το ιεραρχήσει ως προτεραιότητα στο πρόγραμμά της. Εμείς
ήμασταν παρόντες συνεχώς τα τελευταία 2,5 χρόνια για την προστασία του
δάσους. Δεν ασχολούμαστε με το δάσος μόνο τις μέρες που καίγεται και
μετά ξεχνάμε. Ήμασταν εκεί που υπήρχε ανάγκη για την κατάσβεση των
πυρκαγιών, για την οργάνωση της πολιτικής προστασίας. Αλλά κυρίως
είμαστε παρόντες πριν την καταστροφή, προειδοποιούσαμε, πιέζαμε,
Είμαστε παρόντες τώρα που η καταστροφή ξεχάστηκε ήδη. Εμείς
νοιαζόμαστε το δάσος να παραμείνει δάσος. Οι άλλοι νοιάζονται για την
εκμετάλλευση μιας καταστροφής. Οι πολικοί κάνουν δηλώσεις στα μέτωπα
της φωτιάς αλλά δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για τη διαχρονική
καταστροφή των δασών και την προσπάθεια περιορισμού της προστασίας ή
νομιμοποίησης των αυθαίρετων μέσα στα δάση. Στην Αττική 70.000
στρέμματα δάσους μετατράπηκαν σε οικισμούς. Δεν φταίνε τα κόμματα που
διαχειρίστηκαν την εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια;
- Ασωπός: επηρεάζεται η ζωή 200.000 ανθρώπων, η γεωργική παραγωγή, η
βιομηχανική παραγωγή κάποιων βιομηχανιών (πχ τροφίμων, καλλυντικών κα)
- Θεσσαλικός κάμπος - Αργολίδα - Κορώνεια
- 600.000 τόνοι τοξικών αποβλήτων, καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο/ βαρέλια χάνονται αλλού και
- Χιλιάδες ΧΑΔΑ - πρόστιμο από ΔΕΚ -περίπτωση Κουρουπητού (5 εκατομ
ευρώ πρόστιμο). Διοξίνες από την καύση σκουπιδιών που μπορεί να
σκοτώσουν ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας, περνάνε στο κρέας των ζώων,
στα τυριά, στο λάδι. Αδιαφορούμε...
- Κόστος για τα δάση. Καταστροφή στην Εύβοια και την Πελοπόννησο.
15.000.000 πρόληψη, 5.000.000.000 ευρώ κόστος καταστροφής. Με τα λεφτά
αυτά θα μπορούσαμε να είχαμε οργανώσει
- 400.000.000 Ευρώ με τη μορφή 3-5χίλιαρων για να κρυφτεί η
καταστροφή. Ποιοι τα πήραν, που πήγαν;
- Σκάνδαλο Βατοπεδίου
- 580-3000 πρόωροι































Οι "Οικολόγοι Πράσινοι" αρνούνται επιμόνως να απαντήσουν στο ξεκάθαρο ερώτημα εάν πιστεύουν ότι υπάρχει "Μακεδονική μειονότητα" ή όχι. Μέχρι να απαντήσουν ένα ξεκάθαρο ναι ή ένα ξεκάθαρο όχι κανένας δεν πρέπει να τους ψηφίσει, διότι απλά όσο δεν απαντάνε είναι σαν να λένε "ΝΑΙ".
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιατί σε όλα τα άλλα θέματα θεωρεί κανείς ότι έχουν απαντήσεις;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδώ ούτε στην οικολογία δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Μολύνουν οι χώρες που έχουν βιομηχανίες. Έχουμε εμείς βιομηχανίες; Τόσα αυτοκίνητα έχουμε που είναι σαν να είχαμε εργοστάσια;
Έχουμε τα ζώα που έχουν άλλες χώρες; Τα ζώα ακόμα και αν ακούγεται περίεργο είναι επιβαρυντικά για την τρύπα του όζοντος.
Τι έχει η Ελλάδα που μολύνει τόσο και έχουν φαγωθεί όλοι με τα πράσινα; Είδε κανείς την Κίνα να νοιάζεται; Όλοι παράγουν και εμείς καθόμαστε σαν χάνοι..για την οικολογική μας συνείδηση.
Αλλά οι άνθρωποι είναι εντελώς άσχετοι..στροφή στα φωτοβολταϊκά λέει..που προς το παρόν είναι εντελώς ασύμφορα. Θες μεγάλη επένδυση σε χώρο, χρόνο και χρήμα και στο τέλος φορτίζεις ένα κινητό. Επίσης μην ξεχνάμε ότι η Αίγυπτος θα στήσει την μεγαλύτερη ηλιακή μονάδα παραγωγής ενέργειας στο κόσμο σε λίγα χρόνια..γιατί να μην μπορούμε να επενδύσουμε εκεί και ασχολούμαστε με παλιάς τεχνολογίας φωτοβολταϊκά που βάζουμε στις στέγες μας;