Τα αίτια της οικονομικής κρίσεως ~ Εγχοιρίδιο

Απο Carolo Key,

Το κείμενο που ακολουθεί είναι το πρώτο μέρος της απάντησης που δημοσιεύτηκε σε σχόλιο αναγνώστη στο κείμενο Υπερασπίζοντας τον Καπιταλισμό. Ουσιαστικές αλλαγές δεν έχουν γίνει παρά μόνο κάποιες παραλήψεις εισαγωγικών προτάσεων ώστε να μετατραπεί ορθά σε ανάρτηση. Τονίζεται ότι «σπάει» σε δύο αναρτήσεις λόγω μεγέθους.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι η οικονομική κρίση δεν μπορεί να μελετηθεί σε βάθος πριν λήξει και περάσουν πολλά χρόνια…Πιθανών οι επόμενες γενεές να διδάσκονται τα γεγονότα που βιώνουμε σήμερα στα πανεπιστήμια. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε προσπάθεια να αναλυθεί η οικονομική κρίση τώρα δεν μπορεί παρά να είναι μια σειρά υποθέσεων που ουσιαστικά δεν μπορούν να αποδειχθούν. Άρα ότι διαβάζετε δεν είναι παρά προσωπικές απόψεις που προφανώς και μπορείτε να αμφισβητήσετε επιχειρηματολογώντας.

Θέμα πρώτο οικονομική κρίση: υπάρχουν δύο βασικές απόψεις για την οικονομική κρίση και πολλές άλλες που δεν είναι τόσο γνωστές. Αναλύω μόνο τις δύο βασικές χωρίς να υποβαθμίζω τις άλλες. Άποψη πρώτη, αυτή που υποστηρίζει ο κύριος Ανδριανόπουλος, η συντριπτική πλειοψηφία ΜΜΕ, οι περισσότερες κυβερνήσεις και πολλοί από τους πιο ακριβοπληρωμένους αναλυτές παγκοσμίως. Η οικονομική κρίση σύμφωνα με αυτή την άποψη είναι ένα φαινόμενο των τελευταίων 5-6 χρόνων που δημιουργείται λόγω μιας σειράς εσφαλμένων επιλογών που σχετίζονται με την αγορά subprime (ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια υψηλού ρίσκου). Άποψη δεύτερη, τα αίτια της οικονομικής κρίσεως παρουσιάζονται πριν 50 περίπου χρόνια και προφανώς ξεκινάνε από την Αμερική. Πιο αναλυτικά…πριν 50 περίπου χρόνια οι πρώτες γενεές των Baby Boomers αρχίζουν να προσανατολίζονται προς επενδυτικά – συνταξιοδοτικά προγράμματα της Αμερικής όπως το IRA και το 401k. Τεράστια ποσά συσσωρεύονται τα οποία σε μεγάλο βαθμό επενδύονται στα χρηματιστήρια, ίσως αυτό εξηγεί και το άλμα που παρουσίασαν οι χρηματαγορές στην αντίστοιχη χρονική περίοδο. Το 2008 ήταν η χρονιά συνταξιοδότησης της πρώτης γενιάς των Baby Boomers, όπως λοιπόν αγοράστηκαν τεράστιες ποσότητες μετοχών πριν πολλά χρόνια εκτοξεύοντας τις τιμές των μετοχών στα ύψη, κατά ανάλογο τρόπο τώρα έπρεπε να πουληθούν αυτές οι μετοχές (όχι απαραίτητα οι ίδιες που αγοράστηκαν) για να δοθούν συντάξεις κάτι που ουσιαστικά οδήγησε πολλούς τίτλους σε κατάρρευση. Ακόμα πιο δύσκολα όμως παρουσιάζονται τα πράγματα όταν πολλά από αυτά τα προγράμματα απέτυχαν να έχουν τις επιθυμητές αποδόσεις, δηλαδή δεν μπόρεσαν να επενδύσουν τα χρήματα αυτά κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αρκετά για τις συντάξεις και να αφήνουν και ένα κέρδος για τους διαχειριστές του προγράμματος. Βασικές γνώσεις χρηματιστηριακών επιτρέπουν στον αναγνώστη να αντιληφθεί πλήρως γιατί ήταν πολύ μεγάλη η πιθανότητα αποτυχίας αλλά και γιατί οι αξιόλογοι επενδυτές μικρομεσαίων κεφαλαίων έχουν συνήθως την δυνατότητα να επιτυγχάνουν πολύ καλύτερες αποδόσεις από τους θεσμικούς επενδυτές.

Προφανώς ο υπογράφων του σχολίου είναι υπέρμαχος της δεύτερης απόψεως. Εδώ προφανώς γεννάται το μέγα ερώτημα…Και όλοι αυτοί που υποστηρίζουν την πρώτη άποψη κάνουν λάθος;…Όχι ακριβώς!

Τι συμβαίνει…οι υπέρμαχοι της πρώτης απόψεως θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως αισιόδοξοι καθώς «βλέπουν» ένα τεράστιο πρόβλημα που δυστυχώς δεν το βλέπουμε να εκδηλώνεται ακόμα. Αναλύω περαιτέρω για να γίνει κατανοητό… Οι άνθρωποι αυτοί αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα που σχετίζεται με το Real Estate αλλά δεν το τοποθετούνε σωστά χρονικά. Τι σημαίνει αυτό… η οικονομική κρίση που αντιλαμβάνονται σαν αποτέλεσμα του φαινομένου που περιγράφουν δεν σχετίζεται άμεσα με το συγκεκριμένο φαινόμενο, τα αποτελέσματα αυτού του φαινομένου δυστυχώς έρχονται στο μέλλον και χωρίς να θέλω να αποδειχθώ Κασσάνδρα έρχονται πραγματικά δύσκολοι καιροί. Τελειώνω το πρώτο θέμα λέγοντας ότι έχουμε δει στην οικονομική κρίση μέχρι τώρα δεν είναι καν η κορυφή του παγόβουνου.

Συνεχίζεται…